στένω κέχηνα σκορδινῶμαι πέρδομαι,ἀπορῶ γράφω παρατίλλομαι λογίζομαι,ἀποβλέπων ἐς τὸν ἀγρὸν εἰρήνης ἐρῶν,στυγῶν μὲν ἄστυ τὸν δʼ ἐμὸν δῆμον ποθῶν,ὃς οὐδεπώποτʼ εἶπεν, ἄνθρακας πρίω,οὐκ ὄξος οὐκ ἔλαιον, οὐδʼ ᾔδει πρίω, ἀλλʼ αὐτὸς ἔφερε πάντα χὠ πρίων ἀπῆν.νῦν οὖν ἀτεχνῶς ἥκω παρεσκευασμένοςβοᾶν ὑποκρούειν λοιδορεῖν τοὺς ῥήτορας,ἐάν τις ἄλλο πλὴν περὶ εἰρήνης λέγῃ.ἀλλʼ οἱ πρυτάνεις γὰρ οὑτοιὶ μεσημβρινοί.οὐκ ἠγόρευον; τοῦτʼ ἐκεῖνʼ οὑγὼ ʼλεγον·ἐς τὴν προεδρίαν πᾶς ἀνὴρ ὠστίζεται.Κῆρυξπάριτʼ ἐς τὸ πρόσθεν,πάριθʼ, ὡς ἂν ἐντὸς ἦτε τοῦ καθάρματος.Ἀμφίθεοςἤδη τις εἶπε;Κῆρυξτίς ἀγορεύειν βούλεται;Ἀμφίθεοςἐγώ.Κῆρυξτίς ὤν;ἈμφίθεοςἈμφίθεος.Κῆρυξοὐκ ἄνθρωπος;Ἀμφίθεοςοὔ,ἀλλʼ ἀθάνατος. ὁ γὰρ Ἀμφίθεος Δήμητρος ἦνκαὶ Τριπτολέμου· τούτου δὲ Κελεὸς γίγνεται·γαμεῖ δὲ Κελεὸς Φαιναρέτην τήθην ἐμήν,ἐξ ἧς Λυκῖνος ἐγένεʼ· ἐκ τούτου δʼ ἐγὼἀθάνατός εἰμʼ· ἐμοὶ δʼ ἐπέτρεψαν οἱ θεοὶσπονδὰς ποιεῖσθαι πρὸς Λακεδαιμονίους μόνῳ.ἀλλʼ ἀθάνατος ὢν ὦνδρες ἐφόδιʼ οὐκ ἔχω·οὐ γὰρ διδόασιν οἱ πρυτάνεις.