ἥ γε μὴν ἀέρος φθορὰ παντί τῳ δῆλον· νοσεῖν γὰρ καὶ φθίνειν καὶ τρόπον τινὰ ἀποθνῄσκειν
πέφυκεν. ἐπεὶ τί ἄν τις μὴ στοχασάμενος ὀνομάτων εὐπρεπείας ἀλλὰ
 τἀληθοῦς εἴποι λοιμὸν εἶναι πλὴν ἀέρος θάνατον τὸ οἰκεῖον πάθος ἀναχέοντος ἐπὶ φθορᾷ πάντων ὅσα ψυχῆς μεμοίραται; τί χρὴ μακρηγορεῖν περὶ πυρός; ἀτροφῆσαν γὰρ αὐτίκα σβέννυται, χωλόν, ᾗ φασιν οἱ ποιηταί,
γεγονὸς ἐξ ἑαυτοῦ· διὸ σκηριπτόμενον ὀρθοῦται κατὰ τὴν τῆς ἀναφθείσης
ὕλης μονήν, ἐξαναλωθείσης δ’ ἀφανίζεται. τὸ παραπλήσιον μέντοι καὶ τοὺς κατὰ τὴν Ἰνδικὴν δράκοντάς φασι πάσχειν· ἀνέρποντας γὰρ ἐπὶ τὰ
 1 οὐκ ἀκίνητον Ε οὐχ om. UHE νεκροῦται] νεκροῖτα᾿ ἄν Cumont 
 2 δυσωδέστατον MUE: τὸ δυσωδέστατον HP (v) γίγνεται E 2.3 ἥ γε μὴν ἀέρος φθορὰ scripsi: ἇί γε μὴν ἀέρος φθοραὶ codd.
 3 δῆλον codd.: δῆλαι Bernays; δῆλοι coni. Cumont ἀποθνήσκων M
 4 στοχασάμενος M: στοχαζόμενος UHPE (v) εὐπρεπείαις U(E cod. b)
 5 τάκληθοῦς E: τοῦ ἀληθοῦς MUHP εἴποιμι εἴποιμι HP (Turn.)
 6 πάντων MUPE: ἁπάντων H (v) μεμοίρανται H(P?)
 7 χωλόν—112
 16 πνιγῇ τελευτῶσιν om. E χωλόν] χωλὸς Ἥφαιστος Cumont οἱ om. U
 8 γεγονὸς ἐξ ἑαυτοῦ· 016 σκηριπτόμενον] γεγονὼς ἐξ αὐτοῦ Διός σκηριπτόμενος Cumout: post Διός add. ὅτι Comperz κατὰ τὴν] κάτα τὸν M 
 9 ὕλης μονὴν ἐξαναλωθείσης om. U ὕλην H μονήν] νομὴν Useuer (Cumont) 7 sqq. Heraclit. Alleg. Hoin. c.
 26 (= schol. Β ad Hom. H. A 591) . . . ἐπεὶ ἡ πυρὸς οὐσία διπλὴ, καὶ τὸ μέν αἰθέριον . . . οὐδὲν ὑστεροῦν ἔχει πρός τελειότητα, τοῦ δὲ παρ’ ἡμῖν πυρὸς ἡ ὅλη οὐσία?), πρόσγειος οὔσα, φθαρτὴ καὶ διὰ τῆς ὑποτρεφούσης ὕλης ἕκαστα ζωπυρουμένη, διὰ τοῦτο τὴν μὲν ὀξυτάτην φλόγα συνεχῶς συνεχῶς Ἥλιόν τε καὶ Δία προσαγορεύει, τὸ δ’ ἐπὶ γῆς πῦρ Ἥφαιστον, ἑτοίμως ἁπτόμενόν τε καὶ σβεννύμενον· ὅθεν εἰκότως κατὰ σύγκρισιν ἐκείνου τοῦ ὁλοκλήρου τοῦτο νενόμισται χωλόν εἶναι τὸ πῦρ ἄλλως τε καὶ πάσα ποδῶν πήρωσις ἀεὶ τοῦ διαστηρίζοντος ἐπιδεῖται βάκτρου· τὸ δὴ παρ’ ἡμῖν πῦρ, ἄνευ τῆς τῶν ξύλων ἐπιθέσεως οὐ δυνηθὲν ἄν ἐπὶ πλέον παραμεῖναι, συμβολικῶς χωλὸν εἴρηται. Plut. de facie in orbe lunae
 5 p. 922 a ὅτι μέντοι πῦρ ἀνθρακῶδες . . . οὐκ ἔχει διαμονὴν οὐδὲ σύστασιν ὅλως, ἐὰν μὴ στερεᾶς ὕλης καὶ στεγούσης ἄμα κοὶ τρεφούσης ἐπιλάβηται, βέλτιον οἶμαι συνορᾶν ἐνίων φιλοσόφων τοὺς ἐν παιδιὰ λέγοντας τὸν Ἥφαιστον εἰρῆσθαι χωλόν, ὅτι τὸ πῦρ ξύλων χωρὶς ὥσπερ οἱ χωλοὶ βακτηρίας οὐ πρόεισιν. Cornut. Tlieol. c.
 19 p. 33,
 14 (Lang) τὸ δ’ ἐν χρήσει καὶ ἀερομιγές (πῦρ) Ἥφαιστος . . . χωλὸς δέ παραδέδοται . . . τάχα δὲ ἀπό τοῦ μὴ δύνασθαι προβαίνειν δίχα ξυλώδους τινὸς ὡσὰν βάκτρου.
 10 sqq. Plin. N. H. VIII
 32 elephantos fert Africa . . . sed maximos India bellantesque cum iis perpetua discordia dracones tantae magnitudinis et ipsos, ut circuraplexu facili ambiant nexuque nodi praestriugant. commoritur ea dimicatio, victusque conruens conplexum elidit pondere. Ambro-s. Hexam. III 9,
 40 ... draco elephantum ligat, cuius ruina mors victoris est. et ideo summa vi utrimque certatur, ille ut pedem alliget, in quo casus vincti sibi nocere non possit, iste ne posteriore extremus pede aut calle capiatur angusto, ubi vel ipse se non queat retorquere et draconera gravi proterere vestigio vel sequentis elephanti auxilium non habere. cf. Aelian. Nat. anira. VI 21. 

 
μέγιστα τῶν ζῴων, ἐλέφαντας, περὶ νῶτα καὶ νηδὺν ἅπασαν εἱλεῖσθαι,
φλέβα δ’ ἣν ἂν τύχῃ διελόντας ἐμπίνειν τοῦ αἵματος, ἀπλήστως ἐπισπωμένους
βιαίῳ πνεύματι καὶ συντόνῳ ῥοίζῳ· μέχρι μὲν οὖν τινος ἐξαναλουμένους
ἐκείνους ἀντέχειν ὑπ’ ἀμηχανίας ἀνασκιρτῶντας καὶ τῇ προνομαίᾳ
τὴν πλευρὰν τύπτοντας ὡς καθιξομένους τῶν δρακόντων, εἶτα ἀεὶ 
κενουμένου τοῦ ζωτικοῦ, πηδᾶν μὲν μηκέτι δύνασθαι, κραδαινομένους δ’
ἑστάναι, μικρὸν δ’ ὕστερον καὶ τῶν σκελῶν ἐξασθενησάντων, κατασεισθέντας
ὑπὸ λιφαιμίας ἀποψύχειν, πεσόντας δὲ τοὺς αἰτίους τοῦ θανάτου
 συναπολλύναι τρόπῳ τοιῷδε· μηκέτ’ ἔχοντες τροφὴν οἱ δράκοντες ὃν
περιέθεσαν δεσμὸν ἐπιχειροῦσιν ἐκλύειν ἀπαλλαγὴν ἤδη ποθοῦντες, ὑπὸ 
δὲ τοῦ βάρους τῶν ἐλεφάντων θλιβόμενοι πιέζονται, καὶ πολὺ μᾶλλον
ἐπειδὰν τύχῃ στέριφον καὶ λιθῶδες τὸ ἔδαφος· ἰλυσπώμενοι γὰρ καὶ
πάντα ποιοῦντες εἰς διάλυσιν, ὑπὸ τῆς τοῦ πιέσαντος βίας πεδηθέντες,
ἑαυτοὺς πολυτρόπως ἐν ἀμηχάνοις καὶ ἀπόροις γυμνάσαντες ἐξασθενοῦσι
 καὶ καθάπερ οἱ καταλευσθέντες ἢ τείχους αἰφνίδιον ἐπενεχθέντος προκαταληφθέντες, 
οὐδ’ ὅσον ἀνακύψαι δυνάμενοι. πνιγῇ τελευτῶσιν. εἰ δὴ
τῶν μερῶν ἕκαστον τοῦ κόσμου φθορὰν ὑπομένει, δῆλον ὅτι καὶ ὁ ἐξ
αὐτῶν παγεὶς κόσμος ἄφθαρτος οὐκ ἔσται. Τὸν δὲ τέταρτον καὶ λοιπὸν λόγον ἀκριβωτέον ὧδε, φασίν· εἰ ὁ
κόσμος ἀίδιος ἦν, ἦν ἂν καὶ τὰ ζῷα ἀίδια καὶπολύ γε μᾶλλον τὸ τῶν 
ἀνθρώπων γένος, ὅσῳ καὶ τῶν ἄλλων ἄμεινον. ἀλλὰ καὶ ὀψίγονον
φανῆναι τοῖς βουλομένοις ἐρευνᾶν τὰ φύσεως· εἰκὸς γὰρ μᾶλλον δ’
ἀναγκαῖον ἀνθρώποις συνυπάρξαι τὰς τέχνας ὡς ἂν ἰσήλικας, οὐ μόνον
 1 τῶν ζώων codd.: τῶν om. v περὶ νῶτα MU: περὶ δὲ νῶτα HP (περὶ τά νῶτά Turn.) εἰλεῖσθαι codd. 3.
 4 ἐξαναλουμένους MP: ἐξαναλωμἐνους U, ἐξαναλουμένης H (Turn.) 4.
 5 προνομαία H, προνομιαία U
 5 καθιξομένους U: καθεξομένους M, καθιζομένους HP
 6 κενουμένου M: κινουμένου UHP 
 7 ἑστάναι] εὐτάναι Η
 8 ὑπὸ λιφαιμίας om. in lac. HP (Turn.) λειφαιμίας MU ἀποψύχειν MHP: ἀποθνήσκειν U (Mang.)
 9 συναπολὐναι HP 
 10 δεσμῶν P
 11 πιέζονται U: πιεζοῦνται MHP (Bernays)
 12 τύχοι P τὸ ἔδαφος M: τὸ om. UHP (Turn.)
 13 ὑπὸ in ὑπέρ corr. U2
 14 γυμνάσαντες V (Turn.): γυμνώσαντες codd.
 15 καὶ ante καθάπερ add. Bernays, om. codd. ἢ] οἲ L (Turn.) ἐπενεχθέντος MU: υιπενεχθέντος HP (v) 
 16 πνιγῇ] τῆ γῆ M
 17 ὑπομένει MHP: ἐπιμένει UE δῆλον ὅτι] δηλονότι codd.
 19 ἀκριβωτέον MH(P?): ἀκριβὡτερον U, ἀκριβέστερον Ε ἀκριβωτέον ὦδε, φασίν· distinxi: ἀκριβωτέον ὦδέ φασιν Turn., ἀκριβωτέον ὧδέ φασιν· Mang. (Diels Cumont), ἀκριβωτέον ὧδε· φασὶν Bernays 19.
 20 εἰ ὁ κόσμος E: εἰ om. M, ὁ om. UH(P?)
 20 τὸ τῶν Ε: τό om. M, τῶν om. UΗP (v) 
 22 φανῆναι] φανήσεται coni. Usener τὰ φύσεως] τὰς φύσεις E; τά φύσεως φυσικῶς Bernays
 23 ἀνθρώπους E συνυπάρξας M 

 
ὅτι λογικῇ φύσει τὸ ἐμμέθοδον οἰκεῖον, ἀλλὰ καὶ ὅτι ζῆν ἄνευ τούτων
οὐκ ἔστιν.