τὴν δὲ Δῆλον καὶ Ἀνάφην ὠνόμασαν δι’ ἀμφοτέρων ὀνομάτων πιστούμενοι τὸ λεγόμενον, ἐπειδὴ γὰρ
ἀναφανεῖσα δήλη ἐγένετο, ἀδηλουμένη καὶ ἀφανὴς οὖσα τὸ πάλαι. διὸ
 καὶ Πίνδαρος ἐπὶ τῆς Δήλου φησί·
 "Χαῖρ’, ὦ θεοδμάτα, λιπαροπλοκάμου παίδεσσι Λατοῦς ἱμεροέστατον ἔρνος, πόντου θύγατερ, χθονὸς εὐρείας ἀκίνητον τέρας, ἅν τε βροτοὶ Δᾶλον κικλῄσκουσιν, μάκαρες δ’ ἐν Ὀλύμπῳ τηλέφαντον κυανέας χθονὸς ἄστρον.“ 
 1 τῆ συνεχεῖ M: τῇ συνεχείᾳ coni. Buecheler κολάπτουσα κλάπτουσα E cod. r, βαλάπτουσα E cod. a, καλύπτουσα U
 2 σκληρόγεω scripsi: σκληρόγεων codd. λιθοδεστάτην H
 3 ἡ γε] εἴ γε IIP θάλαττα Cumont δὲ Ε 
 5 θαλάττης ME: θαλάσσης UHP
 6 διεφάνισαν M
 7 γραφεῖσαι E τὴν δέ Δῆλον—110,
 1 αἰνιττόμενος om. E Ἀνάφην v (Turn.): ἀναγραφὴν UHP ἀναγράφειν M S ἐπειδὴ γὰρ M: ἐπειδὴ UH(P?) ; cf. Vahlen ad Arist. Poet. p. 131 3 
 9 δήλη codd.: δῆλος Diels coll. Eur. Med. 1197 (Cumont) 9.
 10 verba διὸ καὶ Πίνδαρας—110,
 1 αἰνιττόμενος post εἴωθεν ἀποβράττεσθαι (110, 6) exhibent codd., huc transponenda esse vidit Buecheler
 11 χαῖρ’ ὦ] U θεοδμάτα Boeckh: θεόδμητα M (Mang.), θεότμητα U, θεοτίμητε HP (Turn.)
 12 παίδεσσι Boeckh: παῖδ’ οἱ M, παῖδες οἱ UHP παῖδες ᾖ Turn., παιδὸς Mang.)
 13 ἀκίνητον] ἄκμητον U ἅ ἄν Η
 14 Δαλὸν] δ’ ἄλλον Η κικλήσκοισιν Bergk μάκαρες] μάκαρ M τηλέφαντον Bergk: τηλέφατον codd. κυανέας v (Turn.): κυαναίας UH(P?), κυανοίας M: κρανάας coni. Mang. 4 sqq. Plin. N. H. II 202 nascuutur et alio modo terrae ac repente in ajiquo mari emergunt, velut paria secum faciente natura quaeque hauserit hiatus alio loco reddente. clarae iam pridem insulae Delos et Rhodos memoriae produntur; et natae postea minofes ultra Melon Anaphe . . . Amm. Marcell. XVII 7,
 13 fiunt autem terrarum motus uiodis quattuor: aut enira brasmatiae sunt, qui humum intus susciTantes sursum propellunt immanissimas moles, ut in Asia Delos emersit et Hiera et Anaphe et Rhodos.
 7 sqq. Apoll. Rhod. IV 1709 sqq. Apollod. Bibl. I 139 (Argonautae) πλέοντες δέ νυκτὸς σφοδρῷ περιπίπτουσι χειμῶνι. Ἀπόλλων δὲ στὰς ἐπὶ τὰς Μελαντίους δειράς τοξεύσας Ttjji βέλει εἰς τὴν θάλασσαν κατήστραψεν. οἱ δέ πλησίον ἐθεάσαντο νῆσον, τῴ δὲ παρὰ προσδοκίαν ἀναφανῆναι προσορμισθέντες Ἀνάφην ἐκάλεσαν. errat Philo, cum Delum et Anaphen eandem esse insulam dicit.
 9 Callim. Ilymn. IV 53. Orac. Sihyll. III 363 ἐσεῖται Δῆλος ἄδηλος.
 10 Pind. frg.
 87 (Bergk). 

 
 θυγατέρα γὰρ πόντου τὴν Δῆλον εἴρηκε τὸ λεχθὲν αἰνιττόμενος. πρὸς
δὲ τούτοις μεγάλων πελαγῶν μεγάλους κόλπους καὶ βαθεῖς ἀναξηρανθέντας
ἠπειρῶσθαι καὶ γεγενῆσθαι τῆς παρακειμένης χώρας μοῖραν οὐ
λυπρὰν σπειρομένους καὶ φυτευομένους, οἷς σημεῖ’ ἄττα τῆς παλαιᾶς ἐναπολελεῖφθαι
θαλαττώσεως ψηφῖδάς τε καὶ κόγχας καὶ ὅσα ὁμοιότροπα 
 πρὸς αἰγιαλοὺς εἴωθεν ἀποβράττεσθαι. εἰ δὴ μειοῦται ἡ θάλαττα, μειωθήσεται μὲν καὶ ἡ γῆ, μακραῖς δ’ ἐνιαυτῶν περιόδοις καὶ εἰς ἅπαν
ἑκάτερον στοιχεῖον ἀναλωθήσεται, δαπανηθήσεται δὲ καὶ ὁ σύμπας ἀὴρ
ἐκ τοῦ κατ’ ὀλίγον ἐλαττούμενος, ἀποκριθήσεται δὲ τὰ πάντα εἰς μίαν
οὐσίαν τὴν πυρός. Πρὸς δὲ τὴν τοῦ τρίτου κεφαλαίου κατασκευὴν χρῶνται λόγῳ
τοιῷδε· φθείρεται πάντως ἐκεῖνο, οὗ πάντα τὰ μέρη φθαρτά ἐστι, τοῦ
δὲ κόσμου πάντα τὰ μέρη φθαρτά ἐστι, φθαρτὸς ἄρα ὁ κόσμος ἐστίν.
 ὃ δ’ ὑπερεθέμεθα, νῦν ἐπισκεπτέον. ποῖον μέρος τῆς γῆς, ἵνα ἀπὸ ταύτης
ἀρξώμεθα, μεῖζον ἢ ἔλαττον, οὐ χρόνῳ διαλύεται; λίθων οἱ κραταιότατοι
ἆρ’ οὐ μυδῶσι καὶ σήπονται καὶ κατὰ τὴν ἕξεως ἀσθένειαν — ἡ δ’
ἐστὶ πνευματικὸς τόνος, δεσμὸς οὐκ ἄρρηκτος ἀλλὰ μόνον δυσδιάλυτος —
θρυπτόμενοι καὶ ῥέοντες εἰς λεπτὴν τὸ πρῶτον ἀναλύονται κόνιν, εἶθ’
ὕστερον δαπανηθέντες ἐξαναλοῦνται; τί δ’, εἰ μὴ πρὸς ἀνέμων ῥιπίζοιτο
 1 τὴν Δῆλον] τὴν δ’ Η
 2 μεγάλων] μεγάλην M: μεταλλαγῇ coui. Diels 
 4 σημεῖ’ ἄττα Bernays: σημεῖα τά codd. G εἴωθεν MUE: εἰώθασιν HP (Turn.) εἰ δὴ M: εἰ δὲ UHPE (v) 6.
 7 μειωθήσεται μὲν καὶ scripsi: μειωθήσεται μὲν MUE, μειωθήσεται καὶ HP (Turn.)
 7 περιοδικοῖς ut vid. P καὶ aute εἰς ἅπαν seclusit Cumont
 8 ἀναλυθήσεται UE δαπανηθήσεται etiam P δὲ καὶ HP:
 61 om. MUE
 9 τὰ ante πάντα om. M
 10 τὴν πυρός] τοῦ πυρός Beruays, errore ut vid.
 11 δὲ om. H (Turn.) κεφαλαίου κατασκευὴν M: κατασκευὴν κεφαλαίου Ε, κατασκευὴν τοῦ κεφαλαίου UHP (Turn.) χρῶνται UE: χρᾶται M χρῆται Bernays), χρήσεται HP (Turn.; χρήσονται Mang.)
 12 πάντα τὰ μἐρη Ε: τὰ om. MUHP (v)
 13 ἄρα καὶ E ἐστίν om. E 
 14 δὲ Ε ταύτης] ταὐτοῦ Ε
 15 μεῖζον ἢ ἔλαττον MUE: μεῖον δὲ ἢ ἔλαττον HP μειοῦται, εἰ ἔλαττον Turn.) οὐ] ὃν Turn. διαλύεται Mang.: διαλύσεται MUHP (Turn.), διαλυθήσεται Ε (Bernays) οἱ κράτιστοι M
 16 μυδῶδι καὶ σήπονται MUE: μυδῶσιν ὡς σήπονται P, δῶσιν ὡς σήπονται HL μυδῶσιν; οὐ σήπονται Turn.) καὶ add. Weudl. 16.
 17 ἡ δ’ ἐστὶ] ἥδ’ ἔστι codd. ἡδ’ ἐστὶ Turn., ἥδ’ ἐστι Mang., ἢ δ’ ἐστὶ Beruays, ἡ δ’ ἔστι Cumont)
 17 ἄρηκτος H 
 18 θρυπτόμενος HP 18.
 19 εἶθ᾿ ὕστερον δαπανηθέντες ἐξαναλοῦνται om. M 
 19 ἐξαναλοῦνται Beruays: ἐξαναλύονται UHPE; ἐξανήλωνται coni. Mang. τί δ’ codd.: ἔτι δ’ V (Turn.) ἀνέμων MHP: ἀνέμω U. ἀνέμου Ε ῥιπίζοντα H 12 sq. Diog. La. VII 141 ... ἀρέσκει δ’ αὐτοῖς καὶ φθαρτὸν εἶναι τὸν κόσμον, ἅτε γενητὸν τῷ λόγῳ τῶν δι’ αἰσθήσεως νοουμένων, οὖ τά τε μέρη φθαρτά ἐστι καὶ τὸ ὅλον. τὰ δέ μέρη τοῦ κόσμου φθαρτά, εἰς ἄλληλα γὰρ μεταβάλλει· φθαρτὸς ἄρα
 6 κόσμος. 

 
τὸ ὕδωρ, ἀκίνητον ἐαθὲν οὐχ ὑφ’ ἡσυχίας νεκροῦται; μεταβάλλει γοῦν
καὶ δυσωδέστατον γίνεται, οἷα ψυχὴν ἀφῃρημένον ζῷον.