καὶ τὸ ῥητὸν μέντοι συνᾴδειν ἔοικεν· ὁ γὰρ Σὴμ ὡσανεὶ ῥίζα κλλοκἀγαθίας ὑποβέβληται, δένδρον δ’
 ἡμροτοκοῦν ἐκ ταύτης ὁ σοφὸς Ἀβραὰμ ἀνέδραμεν, οὗ τὸ αὐτήκοον
καὶ αὐτομαθὲς γένος, Ἰσαάκ, ὁ καρπὸς ἦν, ἀφ’ οὗ πάλιν αἱ διὰ πόνων
 2 τοῦτο G
 3 ἀνά κράτος foit. in lin.
 2 post ‘ἐπαινεῖν transpon.
 9 τρισσὴν GF ἐφαρμόττοντος G αὐτό Turn.: αὑτῶ H, ἑαυτῶ GF
 11 ὅπως] οὕτως G
 12 ψυχῆς GF
 13 δύναται L1 ὑγείᾳ scripsi: ὑγείαις codd.
 16 ἄγεται] ἀναφέρεται conicio
 21 νενόμισται] νέμονται F
 22 λἐχέται οἵκω H
 23 περιεγόμενος Η: om. GF
 25 ἠ, F: ἥ, G, ἦ G, ἦ H ἐχέσθω Η
 26 ὥβρισεν F
 28 οὺρανίος G συνάψη L
 29 ὁ μὲν γὰρ G
 30 Ἁβραὰμ H 

 
ἀρεταὶ κατασπείρονται, ὧν ἀθλητῆής ἐστιν ὁ τὴν πρὸς πάθη πάλην γεγυμνασμένος Ἰακώβ, ἀγγέλοις ἀλείπταις, λόγοις, χρώμενος.