δεισιδαιμονίας ἡ ὁδός. ἐὰν δὲ φάσκῃ ζητεῖν τοὺς ἐπιστήμης λόγους καὶ ποθεῖν ὡς τοὺς ἐγγυτάτω γένους ἀδελφούς, μὴ πάνυ πιστεύωμεν αὐτῇ· οὐ
γὰρ ἂν ἐπυνθάνετο „ποῦ βόσκουσιν“ (ib. v. 16), ἀλλὰ „ποῦ ποιμαίνουσιν“·
οἱ μὲν γὰρ βόσκοντες τροφὰς τὰ αἰσθητὰ πάντα παρέχουσι τῷ τῶν
αἰσθήσεων ἀλόγῳ καὶ ἀπλήστῳ θρέμματι, δι’ ἃς ἀκράτορες ἑαυτῶν
 γινόμενοι καὶ κακοδαιμονοῦμεν, οἱ δὲ ποιμαίνοντες ἀρχόντων καὶ ἡγεμόνων
 2 ἀναθήμασιν F
 5 θρησκίαν F ἀντὶ] ὅτι U ἡγούμενος] αἱρούμενος coni. Wendl.: fort. εἰσηγούμενος
 8 νόθοι δὲ F
 9 ὅσαι] οὖσαι τὰς F ἀποδείξεις U δ’ FHL 
 10 πέδω F ἑαυτὸν F οὕ] οὗ Η, om. U
 13 τῆς ψυχῆς F ἔγνων F 
 14 τοῦτο αὐτὸ F
 15 ἠρθρωμένη Turn.
 16 ἐν om. Η ποτὲ μὲν—ποτὲ· δὲ U
 18 ἡ UF: καὶ HL
 19 ἐλλαμβανόμενος UF: ἀναλαμβανόμενος HL 
 20 μετὰ UF: καὶ μετὰ HL
 22 ἄρα F
 24 ἀνδρείαν codd.: ἀνδρίαν v
 26 ὡς τοῦ ἐγγυτάτω F
 27 ἄν ἐπυνθάνετο UFH: ἀνεπυνθάνετο L
 30 γινόμενοι UF: γενόμενοι HL 

 
ἔχοντες δύναμιν τὰ ἐξηγριωμένα ἡμεροῦσι στέλλοντες τὸ τῶν ἐπιθυμιῶν
 μέγεθος.