οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμηνἈργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης·νῦν δʼ ἅμα τʼ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δʼ ὄπισθεν ὑπέστη,ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστουςκρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷφίλτατοι Ἀργείων· τῶν μὴ σύ γε μῦθον ἐλέγξῃςμηδὲ πόδας· πρὶν δʼ οὔ τι νεμεσσητὸν κεχολῶσθαι.οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶνἡρώων, ὅτε κέν τινʼ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τʼ ἐπέεσσι.μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γεὡς ἦν· ἐν δʼ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι.Κουρῆτές τʼ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαιἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον,Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς,Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσεχωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆςΟἰνεὺς ῥέξʼ· ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθʼ ἑκατόμβας,οἴῃ δʼ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.ἢ λάθετʼ ἢ οὐκ ἐνόησεν· ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιραὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα,ὃς κακὰ πόλλʼ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·πολλὰ δʼ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰαὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.τὸν δʼ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγροςπολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείραςκαὶ κύνας· οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι·τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησʼ ἀλεγεινῆς.ἣ δʼ ἀμφʼ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴνἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι,Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε,τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐδὲ δύναντοτείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·ἀλλʼ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλωνοἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων,ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρκεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃκούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου ΕὐηνίνηςἼδεώ θʼ, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετʼ ἀνδρῶντῶν τότε· καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξονΦοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης,τὴν δὲ τότʼ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρἈλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκʼ ἄρʼ αὐτῆςμήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσακλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσωνἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσιπόλλʼ ἀχέουσʼ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο,πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοίακικλήσκουσʼ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειανπρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι,παιδὶ δόμεν θάνατον· τῆς δʼ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺςἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.τῶν δὲ τάχʼ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρειπύργων βαλλομένων· τὸν δὲ λίσσοντο γέροντεςΑἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους,ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς,ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαιπεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο,ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺςοὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιοσείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·πολλὰ δὲ τόν γε κασίγνηται καὶ πότνια μήτηρἐλλίσσονθʼ· ὃ δὲ μᾶλλον ἀναίνετο· πολλὰ δʼ ἑταῖροι,οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·ἀλλʼ οὐδʼ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον,πρίν γʼ ὅτε δὴ θάλαμος πύκʼ ἐβάλλετο, τοὶ δʼ ἐπὶ πύργωνβαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτιςλίσσετʼ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντακήδεʼ, ὅσʼ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει,τέκνα δέ τʼ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.τοῦ δʼ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα,βῆ δʼ ἰέναι, χροῒ δʼ ἔντεʼ ἐδύσετο παμφανόωντα.ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρεἴξας ᾧ θυμῷ· τῷ δʼ οὐκέτι δῶρα τέλεσσανπολλά τε καὶ χαρίεντα, κακὸν δʼ ἤμυνε καὶ αὔτως.ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμωνἐνταῦθα τρέψειε φίλος· κάκιον δέ κεν εἴηνηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν· ἀλλʼ ἐπὶ δώρωνἔρχεο· ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.εἰ δέ κʼ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃςοὐκέθʼ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών.τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτηςχρεὼ τιμῆς· φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ,ἥ μʼ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κʼ ἀϋτμὴἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ.ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύωνἈτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν· οὐδέ τί σε χρὴτὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κʼ ἐμὲ κήδῃ·ἶσον ἐμοὶ βασίλευε καὶ ἥμισυ μείρεο τιμῆς.οὗτοι δʼ ἀγγελέουσι, σὺ δʼ αὐτόθι λέξεο μίμνωνεὐνῇ ἔνι μαλακῇ· ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφιφρασσόμεθʼ ἤ κε νεώμεθʼ ἐφʼ ἡμέτερʼ ἦ κε μένωμεν.ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γʼ ἐπʼ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇΦοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχισταἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο· τοῖσι δʼ ἄρʼ Αἴαςἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦἴομεν· οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴτῇδέ γʼ ὁδῷ κρανέεσθαι· ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχισταχρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόνταοἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι. αὐτάρ Ἀχιλλεὺςἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸνσχέτλιος, οὐδὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρωντῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλωννηλής· καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆοςποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·καί ῥʼ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλʼ ἀποτίσας,τοῦ δέ τʼ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρποινὴν δεξαμένῳ· σοὶ δʼ ἄληκτόν τε κακόν τεθυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν εἵνεκα κούρηςοἴης· νῦν δέ τοι ἑπτὰ παρίσχομεν ἔξοχʼ ἀρίστας,ἄλλά τε πόλλʼ ἐπὶ τῇσι· σὺ δʼ ἵλαον ἔνθεο θυμόν,αἴδεσσαι δὲ μέλαθρον· ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμενπληθύος ἐκ Δαναῶν, μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλωνκήδιστοί τʼ ἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί.τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶνπάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνωνμνήσομαι ὥς μʼ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξενἈτρεΐδης ὡς εἴ τινʼ ἀτίμητον μετανάστην.ἀλλʼ ὑμεῖς ἔρχεσθε καὶ ἀγγελίην ἀπόφασθε·οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντοςπρίν γʼ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖονΜυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαικτείνοντʼ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃἝκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλονσπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν· ἦρχε δʼ Ὀδυσσεύς.Πάτροκλος δʼ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσεΦοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.αἳ δʼ ἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσεκώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.ἔνθʼ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν.αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης εὐπήκτου·τῷ δʼ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε,Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἐλέξατο· πὰρ δʼ ἄρα καὶ τῷἾφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος ἈχιλλεὺςΣκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.οἳ δʼ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο.τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶνδειδέχατʼ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τʼ ἐρέοντο·πρῶτος δʼ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·εἴπʼ ἄγε μʼ ὦ πολύαινʼ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶνἤ ῥʼ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ,ἦ ἀπέειπε, χόλος δʼ ἔτʼ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;τὸν δʼ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς·Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνονκεῖνός γʼ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλʼ ἔτι μᾶλλονπιμπλάνεται μένεος, σὲ δʼ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγενὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·αὐτὸς δʼ ἠπείλησεν ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφινῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδʼ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.καὶ δʼ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαιοἴκαδʼ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρἸλίου αἰπεινῆς· μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺςχεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.ὣς ἔφατʼ· εἰσὶ καὶ οἵδε τάδʼ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο,Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.Φοῖνιξ δʼ αὖθʼ ὃ γέρων κατελέξατο, ὡς γὰρ ἀνώγει,ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδʼ ἕπηταιαὔριον, ἢν ἐθέλῃσιν· ἀνάγκῃ δʼ οὔ τί μιν ἄξει.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇμῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσε.δὴν δʼ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνονμὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωναμυρία δῶρα διδούς· ὃ δʼ ἀγήνωρ ἐστὶ καὶ ἄλλως·νῦν αὖ μιν πολὺ μᾶλλον ἀγηνορίῃσιν ἐνῆκας.ἀλλʼ ἤτοι κεῖνον μὲν ἐάσομεν ἤ κεν ἴῃσινἦ κε μένῃ· τότε δʼ αὖτε μαχήσεται ὁππότε κέν μινθυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγῃ καὶ θεὸς ὄρσῃ.ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορσίτου καὶ οἴνοιο· τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή·αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππουςὀτρύνων, καὶ δʼ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆεςμῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.καὶ τότε δὴ σπείσαντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος,ἔνθα δὲ κοιμήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.

ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶνεὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·ἀλλʼ οὐκ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶνὕπνος ἔχε γλυκερὸς πολλὰ φρεσὶν ὁρμαίνοντα.ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιοτεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζανἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας,ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο,ὣς πυκίνʼ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζʼ Ἀγαμέμνωννειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.ἤτοι ὅτʼ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε,θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸαὐλῶν συρίγγων τʼ ἐνοπὴν ὅμαδόν τʼ ἀνθρώπων.αὐτὰρ ὅτʼ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν,πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίταςὑψόθʼ ἐόντι Διί, μέγα δʼ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴΝέστορʼ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν,εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο,ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.ὀρθωθεὶς δʼ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα,ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,ἀμφὶ δʼ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντοςαἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δʼ ἔγχος.ὣς δʼ αὔτως Μενέλαον ἔχε τρόμος· οὐδὲ γὰρ αὐτῷὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἐφίζανε· μή τι πάθοιενἈργεῖοι, τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφʼ ὑγρὴνἤλυθον ἐς Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες.παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψεποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείραςθήκατο χαλκείην, δόρυ δʼ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.βῆ δʼ ἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν, ὃς μέγα πάντωνἈργείων ἤνασσε, θεὸς δʼ ὣς τίετο δήμῳ.τὸν δʼ εὗρʼ ἀμφʼ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰνηῒ πάρα πρύμνῃ· τῷ δʼ ἀσπάσιος γένετʼ ἐλθών.τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·τίφθʼ οὕτως ἠθεῖε κορύσσεαι; ἦ τινʼ ἑταίρωνὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον; ἀλλὰ μάλʼ αἰνῶςδείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργονἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼννύκτα διʼ ἀμβροσίην· μάλα τις θρασυκάρδιος ἔσται.τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαεκερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσειἈργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.Ἑκτορέοις ἄρα μᾶλλον ἐπὶ φρένα θῆχʼ ἱεροῖσιν·οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐδʼ ἔκλυον αὐδήσαντοςἄνδρʼ ἕνα τοσσάδε μέρμερʼ ἐπʼ ἤματι μητίσασθαι,ὅσσʼ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶναὔτως, οὔτε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔτε θεοῖο.ἔργα δʼ ἔρεξʼ ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισιδηθά τε καὶ δολιχόν· τόσα γὰρ κακὰ μήσατʼ Ἀχαιούς.ἀλλʼ ἴθι νῦν Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσονῥίμφα θέων παρὰ νῆας· ἐγὼ δʼ ἐπὶ Νέστορα δῖονεἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κʼ ἐθέλῃσινἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδʼ ἐπιτεῖλαι.κείνῳ γάρ κε μάλιστα πιθοίατο· τοῖο γὰρ υἱὸςσημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάωνΜηριόνης· τοῖσιν γὰρ ἐπετράπομέν γε μάλιστα.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·πῶς γάρ μοι μύθῳ ἐπιτέλλεαι ἠδὲ κελεύεις;αὖθι μένω μετὰ τοῖσι δεδεγμένος εἰς ὅ κεν ἔλθῃς,ἦε θέω μετὰ σʼ αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω;τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,αὖθι μένειν, μή πως ἀβροτάξομεν ἀλλήλοιινἐρχομένω· πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι.φθέγγεο δʼ ᾗ κεν ἴῃσθα καὶ ἐγρήγορθαι ἄνωχθιπατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστονπάντας κυδαίνων· μηδὲ μεγαλίζεο θυμῷ,ἀλλὰ καὶ αὐτοί περ πονεώμεθα· ὧδέ που ἄμμιΖεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπεν ἀδελφεὸν εὖ ἐπιτείλας·αὐτὰρ ὃ βῆ ῥʼ ἰέναι μετὰ Νέστορα ποιμένα λαῶν·τὸν δʼ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃεὐνῇ ἔνι μαλακῇ· παρὰ δʼ ἔντεα ποικίλʼ ἔκειτοἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος, ᾧ ῥʼ ὁ γεραιὸςζώννυθʼ ὅτʼ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτολαὸν ἄγων, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ.ὀρθωθεὶς δʼ ἄρʼ ἐπʼ ἀγκῶνος κεφαλὴν ἐπαείραςἈτρεΐδην προσέειπε καὶ ἐξερεείνετο μύθῳ·τίς δʼ οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶοςνύκτα διʼ ὀρφναίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι,ἠέ τινʼ οὐρήων διζήμενος, ἤ τινʼ ἑταίρων;φθέγγεο, μηδʼ ἀκέων ἐπʼ ἔμʼ ἔρχεο· τίπτε δέ σε χρεώ;