ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·ἄλλον δʼ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸνἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρονἄξομαι, ἅσσʼ ἔλαχόν γε· γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν,αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων ἈγαμέμνωνἈτρεΐδης· τῷ πάντʼ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλωἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶεἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειναἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος· οὐδʼ ἂν ἔμοιγε