πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα,ἤματι τῷ ὅτʼ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνταιστείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·ὣς γὰρ θέσφατόν ἐστι· σέθεν δʼ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζωχωομένης, οὐδʼ εἴ κε τὰ νείατα πείραθʼ ἵκηαιγαίης καὶ πόντοιο, ἵνʼ Ἰάπετός τε Κρόνος τεἥμενοι οὔτʼ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιοτέρποντʼ οὔτʼ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς·οὐδʼ ἢν ἔνθʼ ἀφίκηαι ἀλωμένη, οὔ σευ ἔγωγεσκυζομένης ἀλέγω, ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο.ὣς φάτο, τὸν δʼ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.ἐν δʼ ἔπεσʼ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιοἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.Τρωσὶν μέν ῥʼ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖςἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.Τρώων αὖτʼ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρνόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι,ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.ἐξ ἵππων δʼ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουοντόν ῥʼ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος· ἐν δʼ ἄρα χειρὶἔγχος ἔχʼ ἑνδεκάπηχυ· πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸςαἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης,τῷ ὅ γʼ ἐρεισάμενος ἔπεα Τρώεσσι μετηύδα·