οὐδέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺςἕλκεʼ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτʼ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.Ἥρῃ δʼ οὔ τι τόσον νεμεσίζομαι οὐδὲ χολοῦμαι·αἰεὶ γάρ μοι ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττί κεν εἴπω.ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,βῆ δʼ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιοἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφʼ ἔννεπε μῦθον·πῇ μέματον; τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίνεται ἦτορ;οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ,γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,αὐτὰς δʼ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θʼ ἅρματα ἄξειν·οὐδέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺςἕλκεʼ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτʼ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.Ἥρῃ δʼ οὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐδὲ χολοῦται·αἰεὶ γάρ οἱ ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττι κεν εἴπῃ·ἀλλὰ σύ γʼ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γετολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτʼ ἔγωγενῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω,ὅς κε τύχῃ· κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷΤρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·τῇσιν δʼ Ὧραι μὲν λῦσαν καλλίτριχας ἵππους,καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐπʼ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν,ἅρματα δʼ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα·αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζονμίγδʼ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππουςΟὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δʼ ἐξίκετο θώκους.τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,ἅρματα δʼ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺςἕζετο, τῷ δʼ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετʼ Ὄλυμπος.αἳ δʼ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρηἥσθην, οὐδέ τί μιν προσεφώνεον οὐδʼ ἐρέοντο·αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·τίφθʼ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη;οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι,οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσʼ ἐν Ὀλύμπῳ.σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖαπρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν·οὐκ ἂν ἐφʼ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵνʼ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.ὣς ἔφαθʼ, αἳ δʼ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·πλησίαι αἵ γʼ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπεσκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·Ἥρῃ δʼ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν·ἀλλʼ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθʼ αἰχμητάων,οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.ἀλλʼ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθʼ, εἰ σὺ κελεύεις·βουλὴν δʼ Ἀργείοις ὑποθησόμεθʼ ἥ τις ὀνήσει,ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωναὄψεαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρηὀλλύντʼ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρπρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα,ἤματι τῷ ὅτʼ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνταιστείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·