οἳ δʼ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·Ἕκτωρ δʼ ἐν πρώτοισι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων.ὡς δʼ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντοςἅπτηται κατόπισθε ποσὶν ταχέεσσι διώκωνἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει,ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς,αἰὲν ἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον· οἳ δὲ φέβοντο.αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησανφεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Τρώων ὑπὸ χερσίν,οἳ μὲν δὴ παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες,ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσιχεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλʼ εὐχετόωντο ἕκαστος·Ἕκτωρ δʼ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππουςΓοργοῦς ὄμματʼ ἔχων ἠδὲ βροτολοιγοῦ Ἄρηος.τοὺς δὲ ἰδοῦσʼ ἐλέησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,αἶψα δʼ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος οὐκέτι νῶϊὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθʼ ὑστάτιόν περ;οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνταιἀνδρὸς ἑνὸς ῥιπῇ, ὃ δὲ μαίνεται οὐκέτʼ ἀνεκτῶςἝκτωρ Πριαμίδης, καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε.τὴν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τʼ ὀλέσειε