εἰ δʼ ἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες·σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντεςπάντές τʼ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·ἀλλʼ οὐκ ἂν ἐρύσαιτʼ ἐξ οὐρανόθεν πεδίον δὲΖῆνʼ ὕπατον μήστωρʼ, οὐδʼ εἰ μάλα πολλὰ κάμοιτε.ἀλλʼ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι,αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμʼ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιοδησαίμην, τὰ δέ κʼ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.τόσσον ἐγὼ περί τʼ εἰμὶ θεῶν περί τʼ εἴμʼ ἀνθρώπων.ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇμῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσεν.ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη ὕπατε κρειόντωνεὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἐπιεικτόν·ἀλλʼ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθʼ αἰχμητάων,οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.ἀλλʼ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθʼ ὡς σὺ κελεύεις·βουλὴν δʼ Ἀργείοις ὑποθησόμεθʼ ἥ τις ὀνήσει,ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.τὴν δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·θάρσει Τριτογένεια φίλον τέκος· οὔ νύ τι θυμῷπρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.ὣς εἰπὼν ὑπʼ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδʼ ἵππωὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε,χρυσὸν δʼ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δʼ ἱμάσθληνχρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δʼ ἐπεβήσετο δίφρου,μάστιξεν δʼ ἐλάαν· τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθηνμεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος.Ἴδην δʼ ἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶνΓάργαρον, ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.ἔνθʼ ἵππους ἔστησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τελύσας ἐξ ὀχέων, κατὰ δʼ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν.αὐτὸς δʼ ἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίωνεἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν.οἳ δʼ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δʼ αὐτοῦ θωρήσσοντο.Τρῶες δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἀνὰ πτόλιν ὁπλίζοντοπαυρότεροι· μέμασαν δὲ καὶ ὧς ὑσμῖνι μάχεσθαιχρειοῖ ἀναγκαίῃ, πρό τε παίδων καὶ πρὸ γυναικῶν.πᾶσαι δʼ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δʼ ἔσσυτο λαός,πεζοί θʼ ἱππῆές τε· πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.οἳ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντοσύν ῥʼ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δʼ ἔγχεα καὶ μένεʼ ἀνδρῶνχαλκεοθωρήκων· ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαιἔπληντʼ ἀλλήλῃσι, πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.ἔνθα δʼ ἅμʼ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶνὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δʼ αἵματι γαῖα.ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,τόφρα μάλʼ ἀμφοτέρων βέλεʼ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.ἦμος δʼ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει,καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·ἐν δʼ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιοΤρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,ἕλκε δὲ μέσσα λαβών· ῥέπε δʼ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν.αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·αὐτὸς δʼ ἐξ Ἴδης μεγάλʼ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν· οἳ δὲ ἰδόντεςθάμβησαν, καὶ πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν.ἔνθʼ οὔτʼ Ἰδομενεὺς τλῆ μίμνειν οὔτʼ Ἀγαμέμνων,οὔτε δύʼ Αἴαντες μενέτην θεράποντες Ἄρηος·Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶνοὔ τι ἑκών, ἀλλʼ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷδῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιοἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππωνκρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.ἀλγήσας δʼ ἀνέπαλτο, βέλος δʼ εἰς ἐγκέφαλον δῦ,σὺν δʼ ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ.ὄφρʼ ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνεφασγάνῳ ἀΐσσων, τόφρʼ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποιἦλθον ἀνʼ ἰωχμὸν θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες