ἴφθιμοι Σθένελός τε καὶ Εὐρυμέδων ἀγαπήνωρ.τὼ δʼ εἰς ἀμφοτέρω Διομήδεος ἅρματα βήτην·Νέστωρ δʼ ἐν χείρεσσι λάβʼ ἡνία σιγαλόεντα,μάστιξεν δʼ ἵππους· τάχα δʼ Ἕκτορος ἄγχι γένοντο.τοῦ δʼ ἰθὺς μεμαῶτος ἀκόντισε Τυδέος υἱός·καὶ τοῦ μέν ῥʼ ἀφάμαρτεν, ὃ δʼ ἡνίοχον θεράπονταυἱὸν ὑπερθύμου Θηβαίου Ἠνιοπῆαἵππων ἡνίʼ ἔχοντα βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποιὠκύποδες· τοῦ δʼ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.Ἕκτορα δʼ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἡνιόχοιο·τὸν μὲν ἔπειτʼ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρουκεῖσθαι, ὃ δʼ ἡνίοχον μέθεπε θρασύν· οὐδʼ ἄρʼ ἔτι δὴνἵππω δευέσθην σημάντορος· αἶψα γὰρ εὗρενἸφιτίδην Ἀρχεπτόλεμον θρασύν, ὅν ῥα τόθʼ ἵππωνὠκυπόδων ἐπέβησε, δίδου δέ οἱ ἡνία χερσίν.ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο,καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες,εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·βροντήσας δʼ ἄρα δεινὸν ἀφῆκʼ ἀργῆτα κεραυνόν,κὰδ δὲ πρόσθʼ ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε·δεινὴ δὲ φλὸξ ὦρτο θεείου καιομένοιο,τὼ δʼ ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπʼ ὄχεσφι·Νέστορα δʼ ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα,