θυμῷ, ἐπεὶ δοκέω νικησέμεν Ἕκτορα δῖον.ἀλλʼ ἄγετʼ ὄφρʼ ἂν ἐγὼ πολεμήϊα τεύχεα δύω,τόφρʼ ὑμεῖς εὔχεσθε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτισιγῇ ἐφʼ ὑμείων ἵνα μὴ Τρῶές γε πύθωνται,ἠὲ καὶ ἀμφαδίην, ἐπεὶ οὔ τινα δείδιμεν ἔμπης·οὐ γάρ τίς με βίῃ γε ἑκὼν ἀέκοντα δίηταιοὐδέ τι ἰδρείῃ, ἐπεὶ οὐδʼ ἐμὲ νήϊδά γʼ οὕτωςἔλπομαι ἐν Σαλαμῖνι γενέσθαι τε τραφέμεν τε.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ εὔχοντο Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστεδὸς νίκην Αἴαντι καὶ ἀγλαὸν εὖχος ἀρέσθαι·εἰ δὲ καὶ Ἕκτορά περ φιλέεις καὶ κήδεαι αὐτοῦ,ἴσην ἀμφοτέροισι βίην καὶ κῦδος ὄπασσον.ὣς ἄρʼ ἔφαν, Αἴας δὲ κορύσσετο νώροπι χαλκῷ.αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ ἕσσατο τεύχεα,σεύατʼ ἔπειθʼ οἷός τε πελώριος ἔρχεται Ἄρης,ὅς τʼ εἶσιν πόλεμον δὲ μετʼ ἀνέρας οὕς τε Κρονίωνθυμοβόρου ἔριδος μένεϊ ξυνέηκε μάχεσθαι.τοῖος ἄρʼ Αἴας ὦρτο πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶνμειδιόων βλοσυροῖσι προσώπασι· νέρθε δὲ ποσσὶνἤϊε μακρὰ βιβάς, κραδάων δολιχόσκιον ἔγχος.τὸν δὲ καὶ Ἀργεῖοι μὲν ἐγήθεον εἰσορόωντες,Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον,Ἕκτορί τʼ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν·ἀλλʼ οὔ πως ἔτι εἶχεν ὑποτρέσαι οὐδʼ ἀναδῦναιἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον, ἐπεὶ προκαλέσσατο χάρμῃ.Αἴας δʼ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργονχάλκεον ἑπταβόειον, ὅ οἱ Τυχίος κάμε τεύχωνσκυτοτόμων ὄχʼ ἄριστος Ὕλῃ ἔνι οἰκία ναίων,ὅς οἱ ἐποίησεν σάκος αἰόλον ἑπταβόειονταύρων ζατρεφέων, ἐπὶ δʼ ὄγδοον ἤλασε χαλκόν.τὸ πρόσθε στέρνοιο φέρων Τελαμώνιος Αἴαςστῆ ῥα μάλʼ Ἕκτορος ἐγγύς, ἀπειλήσας δὲ προσηύδα·Ἕκτορ νῦν μὲν δὴ σάφα εἴσεαι οἰόθεν οἶοςοἷοι καὶ Δαναοῖσιν ἀριστῆες μετέασικαὶ μετʼ Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα θυμολέοντα.ἀλλʼ ὃ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισικεῖτʼ ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν·ἡμεῖς δʼ εἰμὲν τοῖοι οἳ ἂν σέθεν ἀντιάσαιμενκαὶ πολέες· ἀλλʼ ἄρχε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο.τὸν δʼ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶνμή τί μευ ἠΰτε παιδὸς ἀφαυροῦ πειρήτιζεἠὲ γυναικός, ἣ οὐκ οἶδεν πολεμήϊα ἔργα.αὐτὰρ ἐγὼν εὖ οἶδα μάχας τʼ ἀνδροκτασίας τε·οἶδʼ ἐπὶ δεξιά, οἶδʼ ἐπʼ ἀριστερὰ νωμῆσαι βῶνἀζαλέην, τό μοι ἔστι ταλαύρινον πολεμίζειν·οἶδα δʼ ἐπαΐξαι μόθον ἵππων ὠκειάων·οἶδα δʼ ἐνὶ σταδίῃ δηΐῳ μέλπεσθαι Ἄρηϊ.ἀλλʼ οὐ γάρ σʼ ἐθέλω βαλέειν τοιοῦτον ἐόνταλάθρῃ ὀπιπεύσας, ἀλλʼ ἀμφαδόν, αἴ κε τύχωμι.ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,καὶ βάλεν Αἴαντος δεινὸν σάκος ἑπταβόειονἀκρότατον κατὰ χαλκόν, ὃς ὄγδοος ἦεν ἐπʼ αὐτῷ.ἓξ δὲ διὰ πτύχας ἦλθε δαΐζων χαλκὸς ἀτειρής,ἐν τῇ δʼ ἑβδομάτῃ ῥινῷ σχέτο· δεύτερος αὖτεΑἴας διογενὴς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,καὶ βάλε Πριαμίδαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην.διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος,καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο·ἀντικρὺ δὲ παραὶ λαπάρην διάμησε χιτῶναἔγχος· ὃ δʼ ἐκλίνθη καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.τὼ δʼ ἐκσπασσαμένω δολίχʼ ἔγχεα χερσὶν ἅμʼ ἄμφωσύν ῥʼ ἔπεσον λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισινἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν.Πριαμίδης μὲν ἔπειτα μέσον σάκος οὔτασε δουρί,οὐδʼ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμή.Αἴας δʼ ἀσπίδα νύξεν ἐπάλμενος· ἣ δὲ διαπρὸἤλυθεν ἐγχείη, στυφέλιξε δέ μιν μεμαῶτα,τμήδην δʼ αὐχένʼ ἐπῆλθε, μέλαν δʼ ἀνεκήκιεν αἷμα,ἀλλʼ οὐδʼ ὧς ἀπέληγε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ,ἀλλʼ ἀναχασσάμενος λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃκείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε·τῷ βάλεν Αἴαντος δεινὸν σάκος ἑπταβόειονμέσσον ἐπομφάλιον· περιήχησεν δʼ ἄρα χαλκός.δεύτερος αὖτʼ Αἴας πολὺ μείζονα λᾶαν ἀείραςἧκʼ ἐπιδινήσας, ἐπέρεισε δὲ ἶνʼ ἀπέλεθρον,εἴσω δʼ ἀσπίδʼ ἔαξε βαλὼν μυλοειδέϊ πέτρῳ,βλάψε δέ οἱ φίλα γούναθʼ· ὃ δʼ ὕπτιος ἐξετανύσθηἀσπίδι ἐγχριμφθείς· τὸν δʼ αἶψʼ ὤρθωσεν Ἀπόλλων.καί νύ κε δὴ ξιφέεσσʼ αὐτοσχεδὸν οὐτάζοντο,εἰ μὴ κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶνἦλθον, ὃ μὲν Τρώων, ὃ δʼ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,Ταλθύβιός τε καὶ Ἰδαῖος πεπνυμένω ἄμφω·μέσσῳ δʼ ἀμφοτέρων σκῆπτρα σχέθον, εἶπέ τε μῦθονκῆρυξ Ἰδαῖος πεπνυμένα μήδεα εἰδώς·μηκέτι παῖδε φίλω πολεμίζετε μηδὲ μάχεσθον·ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεύς,ἄμφω δʼ αἰχμητά· τό γε δὴ καὶ ἴδμεν ἅπαντες.νὺξ δʼ ἤδη τελέθει· ἀγαθὸν καὶ νυκτὶ πιθέσθαι.τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη Τελαμώνιος Αἴας·Ἰδαῖʼ Ἕκτορα ταῦτα κελεύετε μυθήσασθαι·αὐτὸς γὰρ χάρμῃ προκαλέσσατο πάντας ἀρίστους.ἀρχέτω· αὐτὰρ ἐγὼ μάλα πείσομαι ᾗ περ ἂν οὗτος.τὸν δʼ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·Αἶαν ἐπεί τοι δῶκε θεὸς μέγεθός τε βίην τεκαὶ πινυτήν, περὶ δʼ ἔγχει Ἀχαιῶν φέρτατός ἐσσι,νῦν μὲν παυσώμεσθα μάχης καὶ δηϊοτῆτοςσήμερον· ὕστερον αὖτε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε δαίμωνἄμμε διακρίνῃ, δώῃ δʼ ἑτέροισί γε νίκην.νὺξ δʼ ἤδη τελέθει· ἀγαθὸν καὶ νυκτὶ πιθέσθαι,ὡς σύ τʼ ἐϋφρήνῃς πάντας παρὰ νηυσὶν Ἀχαιούς,σούς τε μάλιστα ἔτας καὶ ἑταίρους, οἵ τοι ἔασιν·αὐτὰρ ἐγὼ κατὰ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτοςΤρῶας ἐϋφρανέω καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους,αἵ τέ μοι εὐχόμεναι θεῖον δύσονται ἀγῶνα.δῶρα δʼ ἄγʼ ἀλλήλοισι περικλυτὰ δώομεν ἄμφω,ὄφρά τις ὧδʼ εἴπῃσιν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·ἠμὲν ἐμαρνάσθην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο,ἠδʼ αὖτʼ ἐν φιλότητι διέτμαγεν ἀρθμήσαντε.ὣς ἄρα φωνήσας δῶκε ξίφος ἀργυρόηλονσὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι·Αἴας δὲ ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν.τὼ δὲ διακρινθέντε ὃ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶνἤϊʼ, ὃ δʼ ἐς Τρώων ὅμαδον κίε· τοὶ δὲ χάρησαν,ὡς εἶδον ζωόν τε καὶ ἀρτεμέα προσιόντα,Αἴαντος προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους·καί ῥʼ ἦγον προτὶ ἄστυ ἀελπτέοντες σόον εἶναι.Αἴαντʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶεἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον κεχαρηότα νίκῃ.οἳ δʼ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο,τοῖσι δὲ βοῦν ἱέρευσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωνἄρσενα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι.τὸν δέρον ἀμφί θʼ ἕπον, καί μιν διέχευαν ἅπαντα,μίστυλλόν τʼ ἄρʼ ἐπισταμένως πεῖράν τʼ ὀβελοῖσιν,ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα,δαίνυντʼ, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης·νώτοισιν δʼ Αἴαντα διηνεκέεσσι γέραιρενἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων.αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτινΝέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν,πολλοὶ γὰρ τεθνᾶσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί,τῶν νῦν αἷμα κελαινὸν ἐΰρροον ἀμφὶ Σκάμανδρονἐσκέδασʼ ὀξὺς Ἄρης, ψυχαὶ δʼ Ἄϊδος δὲ κατῆλθον·τώ σε χρὴ πόλεμον μὲν ἅμʼ ἠοῖ παῦσαι Ἀχαιῶν,αὐτοὶ δʼ ἀγρόμενοι κυκλήσομεν ἐνθάδε νεκροὺςβουσὶ καὶ ἡμιόνοισιν· ἀτὰρ κατακήομεν αὐτοὺςτυτθὸν ἀπὸ πρὸ νεῶν, ὥς κʼ ὀστέα παισὶν ἕκαστοςοἴκαδʼ ἄγῃ ὅτʼ ἂν αὖτε νεώμεθα πατρίδα γαῖαν.τύμβον δʼ ἀμφὶ πυρὴν ἕνα χεύομεν ἐξαγαγόντεςἄκριτον ἐκ πεδίου· ποτὶ δʼ αὐτὸν δείμομεν ὦκαπύργους ὑψηλοὺς εἶλαρ νηῶν τε καὶ αὐτῶν.ἐν δʼ αὐτοῖσι πύλας ποιήσομεν εὖ ἀραρυίας,ὄφρα διʼ αὐτάων ἱππηλασίη ὁδὸς εἴη·ἔκτοσθεν δὲ βαθεῖαν ὀρύξομεν ἐγγύθι τάφρον,ἥ χʼ ἵππον καὶ λαὸν ἐρυκάκοι ἀμφὶς ἐοῦσα,μή ποτʼ ἐπιβρίσῃ πόλεμος Τρώων ἀγερώχων.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες.Τρώων αὖτʼ ἀγορὴ γένετʼ Ἰλίου ἐν πόλει ἄκρῃδεινὴ τετρηχυῖα, παρὰ Πριάμοιο θύρῃσι·τοῖσιν δʼ Ἀντήνωρ πεπνυμένος ἦρχʼ ἀγορεύειν·κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδʼ ἐπίκουροι,ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.δεῦτʼ ἄγετʼ Ἀργείην Ἑλένην καὶ κτήμαθʼ ἅμʼ αὐτῇδώομεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν· νῦν δʼ ὅρκια πιστὰψευσάμενοι μαχόμεσθα· τὼ οὔ νύ τι κέρδιον ἡμῖνἔλπομαι ἐκτελέεσθαι, ἵνα μὴ ῥέξομεν ὧδε.ἤτοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο· τοῖσι δʼ ἀνέστηδῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο,ὅς μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·Ἀντῆνορ σὺ μὲν οὐκέτʼ ἐμοὶ φίλα ταῦτʼ ἀγορεύεις·οἶσθα καὶ ἄλλον μῦθον ἀμείνονα τοῦδε νοῆσαι.εἰ δʼ ἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις,ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί.αὐτὰρ ἐγὼ Τρώεσσι μεθʼ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω·ἀντικρὺ δʼ ἀπόφημι γυναῖκα μὲν οὐκ ἀποδώσω·κτήματα δʼ ὅσσʼ ἀγόμην ἐξ Ἄργεος ἡμέτερον δῶπάντʼ ἐθέλω δόμεναι καὶ οἴκοθεν ἄλλʼ ἐπιθεῖναι.ἤτοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο· τοῖσι δʼ ἀνέστηΔαρδανίδης Πρίαμος, θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος,ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδʼ ἐπίκουροι,ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ πτόλιν ὡς τὸ πάρος περ,καὶ φυλακῆς μνήσασθε καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·ἠῶθεν δʼ Ἰδαῖος ἴτω κοίλας ἐπὶ νῆαςεἰπέμεν Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳμῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρε·καὶ δὲ τόδʼ εἰπέμεναι πυκινὸν ἔπος, αἴ κʼ ἐθέλωσιπαύσασθαι πολέμοιο δυσηχέος, εἰς ὅ κε νεκροὺςκήομεν· ὕστερον αὖτε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε δαίμωνἄμμε διακρίνῃ, δώῃ δʼ ἑτέροισί γε νίκην.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο·δόρπον ἔπειθʼ εἵλοντο κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσιν·ἠῶθεν δʼ Ἰδαῖος ἔβη κοίλας ἐπὶ νῆας·τοὺς δʼ εὗρʼ εἰν ἀγορῇ Δαναοὺς θεράποντας Ἄρηοςνηῒ πάρα πρύμνῃ Ἀγαμέμνονος· αὐτὰρ ὃ τοῖσιστὰς ἐν μέσσοισιν μετεφώνεεν ἠπύτα κῆρυξ·Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶνἠνώγει Πρίαμός τε καὶ ἄλλοι Τρῶες ἀγαυοὶεἰπεῖν, αἴ κέ περ ὔμμι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο,μῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρε·κτήματα μὲν ὅσʼ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶνἠγάγετο Τροίηνδʼ· ὡς πρὶν ὤφελλʼ ἀπολέσθαι·πάντʼ ἐθέλει δόμεναι καὶ οἴκοθεν ἄλλʼ ἐπιθεῖναι·κουριδίην δʼ ἄλοχον Μενελάου κυδαλίμοιοοὔ φησιν δώσειν· ἦ μὴν Τρῶές γε κέλονται.καὶ δὲ τόδʼ ἠνώγεον εἰπεῖν ἔπος αἴ κʼ ἐθέλητεπαύσασθαι πολέμοιο δυσηχέος εἰς ὅ κε νεκροὺςκήομεν· ὕστερον αὖτε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε δαίμωνἄμμε διακρίνῃ, δώῃ δʼ ἑτέροισί γε νίκην.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ·ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·μήτʼ ἄρ τις νῦν κτήματʼ Ἀλεξάνδροιο δεχέσθωμήθʼ Ἑλένην· γνωτὸν δὲ καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστινὡς ἤδη Τρώεσσιν ὀλέθρου πείρατʼ ἐφῆπται.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶνμῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο·καὶ τότʼ ἄρʼ Ἰδαῖον προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·Ἰδαῖʼ ἤτοι μῦθον Ἀχαιῶν αὐτὸς ἀκούειςὥς τοι ὑποκρίνονται· ἐμοὶ δʼ ἐπιανδάνει οὕτωςἀμφὶ δὲ νεκροῖσιν κατακαιέμεν οὔ τι μεγαίρω·οὐ γάρ τις φειδὼ νεκύων κατατεθνηώτωνγίγνετʼ ἐπεί κε θάνωσι πυρὸς μειλισσέμεν ὦκα.ὅρκια δὲ Ζεὺς ἴστω ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης.ὣς εἰπὼν τὸ σκῆπτρον ἀνέσχεθε πᾶσι θεοῖσιν,ἄψορρον δʼ Ἰδαῖος ἔβη προτὶ Ἴλιον ἱρήν.οἳ δʼ ἕατʼ εἰν ἀγορῇ Τρῶες καὶ Δαρδανίωνεςπάντες ὁμηγερέες, ποτιδέγμενοι ὁππότʼ ἄρʼ ἔλθοιἸδαῖος· ὃ δʼ ἄρʼ ἦλθε καὶ ἀγγελίην ἀπέειπεστὰς ἐν μέσσοισιν· τοὶ δʼ ὁπλίζοντο μάλʼ ὦκα,ἀμφότερον νέκυάς τʼ ἀγέμεν ἕτεροι δὲ μεθʼ ὕλην·Ἀργεῖοι δʼ ἑτέρωθεν ἐϋσσέλμων ἀπὸ νηῶνὀτρύνοντο νέκυς τʼ ἀγέμεν, ἕτεροι δὲ μεθʼ ὕλην.Ἠέλιος μὲν ἔπειτα νέον προσέβαλλεν ἀρούραςἐξ ἀκαλαρρείταο βαθυρρόου Ὠκεανοῖοοὐρανὸν εἰσανιών· οἳ δʼ ἤντεον ἀλλήλοισιν.ἔνθα διαγνῶναι χαλεπῶς ἦν ἄνδρα ἕκαστον·ἀλλʼ ὕδατι νίζοντες ἄπο βρότον αἱματόενταδάκρυα θερμὰ χέοντες ἀμαξάων ἐπάειραν.οὐδʼ εἴα κλαίειν Πρίαμος μέγας· οἳ δὲ σιωπῇνεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ,ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν προτὶ Ἴλιον ἱρήν.ὣς δʼ αὔτως ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶνεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ,ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας.ἦμος δʼ οὔτʼ ἄρ πω ἠώς, ἔτι δʼ ἀμφιλύκη νύξ,τῆμος ἄρʼ ἀμφὶ πυρὴν κριτὸς ἔγρετο λαὸς Ἀχαιῶν,τύμβον δʼ ἀμφʼ αὐτὴν ἕνα ποίεον ἐξαγαγόντεςἄκριτον ἐκ πεδίου, ποτὶ δʼ αὐτὸν τεῖχος ἔδειμανπύργους θʼ ὑψηλούς, εἶλαρ νηῶν τε καὶ αὐτῶν.ἐν δʼ αὐτοῖσι πύλας ἐνεποίεον εὖ ἀραρυίας,ὄφρα διʼ αὐτάων ἱππηλασίη ὁδὸς εἴη·ἔκτοσθεν δὲ βαθεῖαν ἐπʼ αὐτῷ τάφρον ὄρυξανεὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξαν.ὣς οἳ μὲν πονέοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί·οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἀστεροπητῇθηεῦντο μέγα ἔργον Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τίς ἐστι βροτῶν ἐπʼ ἀπείρονα γαῖανὅς τις ἔτʼ ἀθανάτοισι νόον καὶ μῆτιν ἐνίψει;οὐχ ὁράᾳς ὅτι δʼ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶτεῖχος ἐτειχίσσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφὶ δὲ τάφρονἤλασαν, οὐδὲ θεοῖσι δόσαν κλειτὰς ἑκατόμβας;τοῦ δʼ ἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τʼ ἐπικίδναται ἠώς·τοῦ δʼ ἐπιλήσονται τὸ ἐγὼ καὶ Φοῖβος Ἀπόλλωνἥρῳ Λαομέδοντι πολίσσαμεν ἀθλήσαντε.τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·ὢ πόποι ἐννοσίγαιʼ εὐρυσθενές, οἷον ἔειπες.ἄλλός κέν τις τοῦτο θεῶν δείσειε νόημα,ὃς σέο πολλὸν ἀφαυρότερος χεῖράς τε μένος τε·σὸν δʼ ἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τʼ ἐπικίδναται ἠώς.ἄγρει μὰν ὅτʼ ἂν αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶοἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαντεῖχος ἀναρρήξας τὸ μὲν εἰς ἅλα πᾶν καταχεῦαι,αὖτις δʼ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι καλύψαι,ὥς κέν τοι μέγα τεῖχος ἀμαλδύνηται Ἀχαιῶν.ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,δύσετο δʼ ἠέλιος, τετέλεστο δὲ ἔργον Ἀχαιῶν,βουφόνεον δὲ κατὰ κλισίας καὶ δόρπον ἕλοντο.νῆες δʼ ἐκ Λήμνοιο παρέσταν οἶνον ἄγουσαιπολλαί, τὰς προέηκεν Ἰησονίδης Εὔνηος,τόν ῥʼ ἔτεχʼ Ὑψιπύλη ὑπʼ Ἰήσονι ποιμένι λαῶν.χωρὶς δʼ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳδῶκεν Ἰησονίδης ἀγέμεν μέθυ χίλια μέτρα.ἔνθεν οἰνίζοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί,ἄλλοι μὲν χαλκῷ, ἄλλοι δʼ αἴθωνι σιδήρῳ,ἄλλοι δὲ ῥινοῖς, ἄλλοι δʼ αὐτῇσι βόεσσιν,ἄλλοι δʼ ἀνδραπόδεσσι· τίθεντο δὲ δαῖτα θάλειαν.παννύχιοι μὲν ἔπειτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶδαίνυντο, Τρῶες δὲ κατὰ πτόλιν ἠδʼ ἐπίκουροι·παννύχιος δέ σφιν κακὰ μήδετο μητίετα Ζεὺςσμερδαλέα κτυπέων· τοὺς δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει·οἶνον δʼ ἐκ δεπάων χαμάδις χέον, οὐδέ τις ἔτληπρὶν πιέειν πρὶν λεῖψαι ὑπερμενέϊ Κρονίωνι.κοιμήσαντʼ ἄρʼ ἔπειτα καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.

Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἐκίδνατο πᾶσαν ἐπʼ αἶαν,Ζεὺς δὲ θεῶν ἀγορὴν ποιήσατο τερπικέραυνοςἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο·αὐτὸς δέ σφʼ ἀγόρευε, θεοὶ δʼ ὑπὸ πάντες ἄκουον·κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι,ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.μήτέ τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτέ τις ἄρσηνπειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος, ἀλλʼ ἅμα πάντεςαἰνεῖτʼ, ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα.ὃν δʼ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλοντα νοήσωἐλθόντʼ ἢ Τρώεσσιν ἀρηγέμεν ἢ Δαναοῖσιπληγεὶς οὐ κατὰ κόσμον ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ·ἤ μιν ἑλὼν ῥίψω ἐς Τάρταρον ἠερόεντατῆλε μάλʼ, ἧχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον,ἔνθα σιδήρειαί τε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδός,τόσσον ἔνερθʼ Ἀΐδεω ὅσον οὐρανός ἐστʼ ἀπὸ γαίης·γνώσετʼ ἔπειθʼ ὅσον εἰμὶ θεῶν κάρτιστος ἁπάντων.εἰ δʼ ἄγε πειρήσασθε θεοὶ ἵνα εἴδετε πάντες·σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντεςπάντές τʼ ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι·ἀλλʼ οὐκ ἂν ἐρύσαιτʼ ἐξ οὐρανόθεν πεδίον δὲΖῆνʼ ὕπατον μήστωρʼ, οὐδʼ εἰ μάλα πολλὰ κάμοιτε.ἀλλʼ ὅτε δὴ καὶ ἐγὼ πρόφρων ἐθέλοιμι ἐρύσσαι,αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμʼ αὐτῇ τε θαλάσσῃ·σειρὴν μέν κεν ἔπειτα περὶ ῥίον Οὐλύμποιοδησαίμην, τὰ δέ κʼ αὖτε μετήορα πάντα γένοιτο.τόσσον ἐγὼ περί τʼ εἰμὶ θεῶν περί τʼ εἴμʼ ἀνθρώπων.ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇμῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσεν.ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη ὕπατε κρειόντωνεὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἐπιεικτόν·ἀλλʼ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθʼ αἰχμητάων,οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.ἀλλʼ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθʼ ὡς σὺ κελεύεις·βουλὴν δʼ Ἀργείοις ὑποθησόμεθʼ ἥ τις ὀνήσει,ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.τὴν δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·θάρσει Τριτογένεια φίλον τέκος· οὔ νύ τι θυμῷπρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι.ὣς εἰπὼν ὑπʼ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδʼ ἵππωὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε,χρυσὸν δʼ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δʼ ἱμάσθληνχρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δʼ ἐπεβήσετο δίφρου,μάστιξεν δʼ ἐλάαν· τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθηνμεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος.Ἴδην δʼ ἵκανεν πολυπίδακα μητέρα θηρῶνΓάργαρον, ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.ἔνθʼ ἵππους ἔστησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τελύσας ἐξ ὀχέων, κατὰ δʼ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν.αὐτὸς δʼ ἐν κορυφῇσι καθέζετο κύδεϊ γαίωνεἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν.οἳ δʼ ἄρα δεῖπνον ἕλοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶῥίμφα κατὰ κλισίας, ἀπὸ δʼ αὐτοῦ θωρήσσοντο.Τρῶες δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἀνὰ πτόλιν ὁπλίζοντοπαυρότεροι· μέμασαν δὲ καὶ ὧς ὑσμῖνι μάχεσθαιχρειοῖ ἀναγκαίῃ, πρό τε παίδων καὶ πρὸ γυναικῶν.πᾶσαι δʼ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δʼ ἔσσυτο λαός,πεζοί θʼ ἱππῆές τε· πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.οἳ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντοσύν ῥʼ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δʼ ἔγχεα καὶ μένεʼ ἀνδρῶνχαλκεοθωρήκων· ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαιἔπληντʼ ἀλλήλῃσι, πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.ἔνθα δʼ ἅμʼ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶνὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δʼ αἵματι γαῖα.ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,τόφρα μάλʼ ἀμφοτέρων βέλεʼ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός.ἦμος δʼ Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει,καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα·ἐν δʼ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιοΤρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,ἕλκε δὲ μέσσα λαβών· ῥέπε δʼ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν.αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃἑζέσθην, Τρώων δὲ πρὸς οὐρανὸν εὐρὺν ἄερθεν·αὐτὸς δʼ ἐξ Ἴδης μεγάλʼ ἔκτυπε, δαιόμενον δὲἧκε σέλας μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν· οἳ δὲ ἰδόντεςθάμβησαν, καὶ πάντας ὑπὸ χλωρὸν δέος εἷλεν.ἔνθʼ οὔτʼ Ἰδομενεὺς τλῆ μίμνειν οὔτʼ Ἀγαμέμνων,οὔτε δύʼ Αἴαντες μενέτην θεράποντες Ἄρηος·Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶνοὔ τι ἑκών, ἀλλʼ ἵππος ἐτείρετο, τὸν βάλεν ἰῷδῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιοἄκρην κὰκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππωνκρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν.ἀλγήσας δʼ ἀνέπαλτο, βέλος δʼ εἰς ἐγκέφαλον δῦ,σὺν δʼ ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ.ὄφρʼ ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνε