Ἰφίνοον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνηνΔεξιάδην ἵππων ἐπιάλμενον ὠκειάωνὦμον· ὃ δʼ ἐξ ἵππων χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.τοὺς δʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις ἈθήνηἈργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ,βῆ ῥα κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασαἼλιον εἰς ἱερήν· τῇ δʼ ἀντίος ὄρνυτʼ ἈπόλλωνΠεργάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·ἀλλήλοισι δὲ τώ γε συναντέσθην παρὰ φηγῷ.τὴν πρότερος προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·τίπτε σὺ δʼ αὖ μεμαυῖα Διὸς θύγατερ μεγάλοιοἦλθες ἀπʼ Οὐλύμποιο, μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν;ἦ ἵνα δὴ Δαναοῖσι μάχης ἑτεραλκέα νίκηνδῷς; ἐπεὶ οὔ τι Τρῶας ἀπολλυμένους ἐλεαίρεις.ἀλλʼ εἴ μοί τι πίθοιο τό κεν πολὺ κέρδιον εἴη·νῦν μὲν παύσωμεν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτασήμερον· ὕστερον αὖτε μαχήσοντʼ εἰς ὅ κε τέκμωρ