Ἕκτωρ δʼ ὡς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν,ἀμφʼ ἄρα μιν Τρώων ἄλοχοι θέον ἠδὲ θύγατρεςεἰρόμεναι παῖδάς τε κασιγνήτους τε ἔτας τεκαὶ πόσιας· ὃ δʼ ἔπειτα θεοῖς εὔχεσθαι ἀνώγειπάσας ἑξείης· πολλῇσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπτο.ἀλλʼ ὅτε δὴ Πριάμοιο δόμον περικαλλέʼ ἵκανεξεστῇς αἰθούσῃσι τετυγμένον· αὐτὰρ ἐν αὐτῷπεντήκοντʼ ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιοπλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ παῖδεςκοιμῶντο Πριάμοιο παρὰ μνηστῇς ἀλόχοισι,κουράων δʼ ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆςδώδεκʼ ἔσαν τέγεοι θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιοπλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δὲ γαμβροὶκοιμῶντο Πριάμοιο παρʼ αἰδοίῃς ἀλόχοισιν·ἔνθά οἱ ἠπιόδωρος ἐναντίη ἤλυθε μήτηρΛαοδίκην ἐσάγουσα θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην·ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·