ἀλλά οἱ οὔ τις τῶν γε τότʼ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρονπρόσθεν ὑπαντιάσας, ἀλλʼ ἄμφω θυμὸν ἀπηύρααὐτὸν καὶ θεράποντα Καλήσιον, ὅς ῥα τόθʼ ἵππωνἔσκεν ὑφηνίοχος· τὼ δʼ ἄμφω γαῖαν ἐδύτην.Δρῆσον δʼ Εὐρύαλος καὶ Ὀφέλτιον ἐξενάριξε·βῆ δὲ μετʼ Αἴσηπον καὶ Πήδασον, οὕς ποτε νύμφηνηῒς Ἀβαρβαρέη τέκʼ ἀμύμονι Βουκολίωνι.Βουκολίων δʼ ἦν υἱὸς ἀγαυοῦ Λαομέδοντοςπρεσβύτατος γενεῇ, σκότιον δέ ἑ γείνατο μήτηρ·ποιμαίνων δʼ ἐπʼ ὄεσσι μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ,ἣ δʼ ὑποκυσαμένη διδυμάονε γείνατο παῖδε.καὶ μὲν τῶν ὑπέλυσε μένος καὶ φαίδιμα γυῖαΜηκιστηϊάδης καὶ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἐσύλα.Ἀστύαλον δʼ ἄρʼ ἔπεφνε μενεπτόλεμος Πολυποίτης·Πιδύτην δʼ Ὀδυσεὺς Περκώσιον ἐξενάριξενἔγχεϊ χαλκείῳ, Τεῦκρος δʼ Ἀρετάονα δῖον.Ἀντίλοχος δʼ Ἄβληρον ἐνήρατο δουρὶ φαεινῷ