μαίνεται, οὐδέ τίς οἱ δύναται μένος ἰσοφαρίζειν.ὣς ἔφαθʼ, Ἕκτωρ δʼ οὔ τι κασιγνήτῳ ἀπίθησεν.αὐτίκα δʼ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε,πάλλων δʼ ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.οἳ δʼ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν·Ἀργεῖοι δʼ ὑπεχώρησαν, λῆξαν δὲ φόνοιο,φὰν δέ τινʼ ἀθανάτων ἐξ οὐρανοῦ ἀστερόεντοςΤρωσὶν ἀλεξήσοντα κατελθέμεν, ὡς ἐλέλιχθεν.Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τʼ ἐπίκουροιἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς,ὄφρʼ ἂν ἐγὼ βείω προτὶ Ἴλιον, ἠδὲ γέρουσινεἴπω βουλευτῇσι καὶ ἡμετέρῃς ἀλόχοισιδαίμοσιν ἀρήσασθαι, ὑποσχέσθαι δʼ ἑκατόμβας.ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ·ἀμφὶ δέ μιν σφυρὰ τύπτε καὶ αὐχένα δέρμα κελαινὸν