ὦ φίλοι οἷον δὴ θαυμάζομεν Ἕκτορα δῖοναἰχμητήν τʼ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·τῷ δʼ αἰεὶ πάρα εἷς γε θεῶν, ὃς λοιγὸν ἀμύνει·καὶ νῦν οἱ πάρα κεῖνος Ἄρης βροτῷ ἀνδρὶ ἐοικώς.ἀλλὰ πρὸς Τρῶας τετραμμένοι αἰὲν ὀπίσσωεἴκετε, μηδὲ θεοῖς μενεαινέμεν ἶφι μάχεσθαι.ὣς ἄρʼ ἔφη, Τρῶες δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθον αὐτῶν.ἔνθʼ Ἕκτωρ δύο φῶτε κατέκτανεν εἰδότε χάρμηςεἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντε, Μενέσθην Ἀγχίαλόν τε.τὼ δὲ πεσόντʼ ἐλέησε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,καὶ βάλεν Ἄμφιον Σελάγου υἱόν, ὅς ῥʼ ἐνὶ Παισῷναῖε πολυκτήμων πολυλήϊος· ἀλλά ἑ μοῖραἦγʼ ἐπικουρήσοντα μετὰ Πρίαμόν τε καὶ υἷας.τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλεν Τελαμώνιος Αἴας,νειαίρῃ δʼ ἐν γαστρὶ πάγη δολιχόσκιον ἔγχος,δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δʼ ἐπέδραμε φαίδιμος Αἴαςτεύχεα συλήσων· Τρῶες δʼ ἐπὶ δούρατʼ ἔχευανὀξέα παμφανόωντα· σάκος δʼ ἀνεδέξατο πολλά.