τίς νύ σε τοιάδʼ ἔρεξε φίλον τέκος Οὐρανιώνωνμαψιδίως, ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ;τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη·οὖτά με Τυδέος υἱὸς ὑπέρθυμος Διομήδης,οὕνεκʼ ἐγὼ φίλον υἱὸν ὑπεξέφερον πολέμοιοΑἰνείαν, ὃς ἐμοὶ πάντων πολὺ φίλτατός ἐστιν.οὐ γὰρ ἔτι Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπις αἰνή,ἀλλʼ ἤδη Δαναοί γε καὶ ἀθανάτοισι μάχονται.τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Διώνη, δῖα θεάων·τέτλαθι τέκνον ἐμόν, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ·πολλοὶ γὰρ δὴ τλῆμεν Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντεςἐξ ἀνδρῶν χαλέπʼ ἄλγεʼ ἐπʼ ἀλλήλοισι τιθέντες.τλῆ μὲν Ἄρης ὅτε μιν Ὦτος κρατερός τʼ Ἐφιάλτηςπαῖδες Ἀλωῆος, δῆσαν κρατερῷ ἐνὶ δεσμῷ·χαλκέῳ δʼ ἐν κεράμῳ δέδετο τρισκαίδεκα μῆνας·καί νύ κεν ἔνθʼ ἀπόλοιτο Ἄρης ἆτος πολέμοιο,εἰ μὴ μητρυιὴ περικαλλὴς ἨερίβοιαἙρμέᾳ ἐξήγγειλεν· ὃ δʼ ἐξέκλεψεν Ἄρηαἤδη τειρόμενον, χαλεπὸς δέ ἑ δεσμὸς ἐδάμνα.