ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·αὐτίκʼ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·αἶψα μάλʼ ἐς στρατὸν ἐλθὲ μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς,πειρᾶν δʼ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺςἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην,βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα.οἷον δʼ ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεωἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶνλαμπρόν· τοῦ δέ τε πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται·τῷ ἐϊκυῖʼ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη,κὰδ δʼ ἔθορʼ ἐς μέσσον· θάμβος δʼ ἔχεν εἰσορόωνταςΤρῶάς θʼ ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·ἦ ῥʼ αὖτις πόλεμός τε κακὸς καὶ φύλοπις αἰνὴἔσσεται, ἢ φιλότητα μετʼ ἀμφοτέροισι τίθησιΖεύς, ὅς τʼ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.ὣς ἄρα τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε.ἣ δʼ ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθʼ ὅμιλονΛαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ,Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη εἴ που ἐφεύροι.εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τεἑσταότʼ· ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάωνλαῶν, οἵ οἱ ἕποντο ἀπʼ Αἰσήποιο ῥοάων·ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο Λυκάονος υἱὲ δαΐφρον.τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν,πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο,ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Ἀλεξάνδρῳ βασιλῆϊ.τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παρʼ ἀγλαὰ δῶρα φέροιο,αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱὸνσῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντʼ ἀλεγεινῆς.ἀλλʼ ἄγʼ ὀΐστευσον Μενελάου κυδαλίμοιο,εὔχεο δʼ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβηνοἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.ὣς φάτʼ Ἀθηναίη, τῷ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθεν·αὐτίκʼ ἐσύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸςἀγρίου, ὅν ῥά ποτʼ αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσαςπέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσιβεβλήκει πρὸς στῆθος· ὃ δʼ ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ.τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα πεφύκει·καὶ τὰ μὲν ἀσκήσας κεραοξόος ἤραρε τέκτων,πᾶν δʼ εὖ λειήνας χρυσέην ἐπέθηκε κορώνην.καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκε τανυσσάμενος ποτὶ γαίῃἀγκλίνας· πρόσθεν δὲ σάκεα σχέθον ἐσθλοὶ ἑταῖροιμὴ πρὶν ἀναΐξειαν ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶνπρὶν βλῆσθαι Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν.αὐτὰρ ὁ σύλα πῶμα φαρέτρης, ἐκ δʼ ἕλετʼ ἰὸνἀβλῆτα πτερόεντα μελαινέων ἕρμʼ ὀδυνάων·αἶψα δʼ ἐπὶ νευρῇ κατεκόσμει πικρὸν ὀϊστόν,εὔχετο δʼ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβηνοἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.ἕλκε δʼ ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια·νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν, τόξῳ δὲ σίδηρον.αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε,λίγξε βιός, νευρὴ δὲ μέγʼ ἴαχεν, ἆλτο δʼ ὀϊστὸςὀξυβελὴς καθʼ ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων.οὐδὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ μάκαρες λελάθοντοἀθάνατοι, πρώτη δὲ Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη,ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος ἐχεπευκὲς ἄμυνεν.ἣ δὲ τόσον μὲν ἔεργεν ἀπὸ χροὸς ὡς ὅτε μήτηρπαιδὸς ἐέργῃ μυῖαν ὅθʼ ἡδέϊ λέξεται ὕπνῳ,αὐτὴ δʼ αὖτʼ ἴθυνεν ὅθι ζωστῆρος ὀχῆεςχρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ.ἐν δʼ ἔπεσε ζωστῆρι ἀρηρότι πικρὸς ὀϊστός·διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο,καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστομίτρης θʼ, ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων,ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο· διὰ πρὸ δὲ εἴσατο καὶ τῆς.ἀκρότατον δʼ ἄρʼ ὀϊστὸς ἐπέγραψε χρόα φωτός·αὐτίκα δʼ ἔρρεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς.ὡς δʼ ὅτε τίς τʼ ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃΜῃονὶς ἠὲ Κάειρα παρήϊον ἔμμεναι ἵππων·κεῖται δʼ ἐν θαλάμῳ, πολέες τέ μιν ἠρήσαντοἱππῆες φορέειν· βασιλῆϊ δὲ κεῖται ἄγαλμα,ἀμφότερον κόσμός θʼ ἵππῳ ἐλατῆρί τε κῦδος·τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶεὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλʼ ὑπένερθε.ῥίγησεν δʼ ἄρʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωνὡς εἶδεν μέλαν αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς·ῥίγησεν δὲ καὶ αὐτὸς ἀρηΐφιλος Μενέλαος.ὡς δὲ ἴδεν νεῦρόν τε καὶ ὄγκους ἐκτὸς ἐόνταςἄψορρόν οἱ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀγέρθη.τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων