πρῶτον γάρ μιν ἰόντα βάλε στῆθος παρὰ μαζὸνδεξιόν· ἀντικρὺ δὲ διʼ ὤμου χάλκεον ἔγχοςἦλθεν· ὁ δʼ ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν αἴγειρος ὣςἥ ῥά τʼ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο πεφύκειλείη, ἀτάρ τέ οἱ ὄζοι ἐπʼ ἀκροτάτῃ πεφύασι·τὴν μέν θʼ ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ αἴθωνι σιδήρῳἐξέταμʼ, ὄφρα ἴτυν κάμψῃ περικαλλέϊ δίφρῳ·ἣ μέν τʼ ἀζομένη κεῖται ποταμοῖο παρʼ ὄχθας.τοῖον ἄρʼ Ἀνθεμίδην Σιμοείσιον ἐξενάριξενΑἴας διογενής· τοῦ δʼ Ἄντιφος αἰολοθώρηξΠριαμίδης καθʼ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί.τοῦ μὲν ἅμαρθʼ, ὃ δὲ Λεῦκον Ὀδυσσέος ἐσθλὸν ἑταῖρονβεβλήκει βουβῶνα, νέκυν ἑτέρωσʼ ἐρύοντα·ἤριπε δʼ ἀμφʼ αὐτῷ, νεκρὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.τοῦ δʼ Ὀδυσεὺς μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη,βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ,στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰὼν καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷἀμφὶ ἓ παπτήνας· ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντοἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος· ὃ δʼ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν,