ἐς μισγάγκειαν συμβάλλετον ὄβριμον ὕδωρκρουνῶν ἐκ μεγάλων κοίλης ἔντοσθε χαράδρης,τῶν δέ τε τηλόσε δοῦπον ἐν οὔρεσιν ἔκλυε ποιμήν·ὣς τῶν μισγομένων γένετο ἰαχή τε πόνος τε.πρῶτος δʼ Ἀντίλοχος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴνἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Θαλυσιάδην Ἐχέπωλον·τόν ῥʼ ἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης,ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε, πέρησε δʼ ἄρʼ ὀστέον εἴσωαἰχμὴ χαλκείη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν,ἤριπε δʼ ὡς ὅτε πύργος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ.τὸν δὲ πεσόντα ποδῶν ἔλαβε κρείων ἘλεφήνωρΧαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων,ἕλκε δʼ ὑπʼ ἐκ βελέων, λελιημένος ὄφρα τάχιστατεύχεα συλήσειε· μίνυνθα δέ οἱ γένεθʼ ὁρμή.νεκρὸν γὰρ ἐρύοντα ἰδὼν μεγάθυμος Ἀγήνωρπλευρά, τά οἱ κύψαντι παρʼ ἀσπίδος ἐξεφαάνθη,οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα.ὣς τὸν μὲν λίπε θυμός, ἐπʼ αὐτῷ δʼ ἔργον ἐτύχθηἀργαλέον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν· οἳ δὲ λύκοι ὣςἀλλήλοις ἐπόρουσαν, ἀνὴρ δʼ ἄνδρʼ ἐδνοπάλιζεν.ἔνθʼ ἔβαλʼ Ἀνθεμίωνος υἱὸν Τελαμώνιος Αἴαςἠΐθεον θαλερὸν Σιμοείσιον, ὅν ποτε μήτηρἼδηθεν κατιοῦσα παρʼ ὄχθῃσιν Σιμόεντοςγείνατʼ, ἐπεί ῥα τοκεῦσιν ἅμʼ ἕσπετο μῆλα ἰδέσθαι·τοὔνεκά μιν κάλεον Σιμοείσιον· οὐδὲ τοκεῦσιθρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼνἔπλεθʼ ὑπʼ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.πρῶτον γάρ μιν ἰόντα βάλε στῆθος παρὰ μαζὸνδεξιόν· ἀντικρὺ δὲ διʼ ὤμου χάλκεον ἔγχοςἦλθεν· ὁ δʼ ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν αἴγειρος ὣςἥ ῥά τʼ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο πεφύκειλείη, ἀτάρ τέ οἱ ὄζοι ἐπʼ ἀκροτάτῃ πεφύασι·τὴν μέν θʼ ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ αἴθωνι σιδήρῳἐξέταμʼ, ὄφρα ἴτυν κάμψῃ περικαλλέϊ δίφρῳ·ἣ μέν τʼ ἀζομένη κεῖται ποταμοῖο παρʼ ὄχθας.τοῖον ἄρʼ Ἀνθεμίδην Σιμοείσιον ἐξενάριξενΑἴας διογενής· τοῦ δʼ Ἄντιφος αἰολοθώρηξΠριαμίδης καθʼ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί.τοῦ μὲν ἅμαρθʼ, ὃ δὲ Λεῦκον Ὀδυσσέος ἐσθλὸν ἑταῖρονβεβλήκει βουβῶνα, νέκυν ἑτέρωσʼ ἐρύοντα·ἤριπε δʼ ἀμφʼ αὐτῷ, νεκρὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.τοῦ δʼ Ὀδυσεὺς μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη,βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ,στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰὼν καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷἀμφὶ ἓ παπτήνας· ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντοἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος· ὃ δʼ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν,ἀλλʼ υἱὸν Πριάμοιο νόθον βάλε Δημοκόωνταὅς οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθε παρʼ ἵππων ὠκειάων.τόν ῥʼ Ὀδυσεὺς ἑτάροιο χολωσάμενος βάλε δουρὶκόρσην· ἣ δʼ ἑτέροιο διὰ κροτάφοιο πέρησεναἰχμὴ χαλκείη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε,δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχεʼ ἐπʼ αὐτῷ.χώρησαν δʼ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκρούς,ἴθυσαν δὲ πολὺ προτέρω· νεμέσησε δʼ ἈπόλλωνΠεργάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ κέκλετʼ ἀΰσας·ὄρνυσθʼ ἱππόδαμοι Τρῶες μηδʼ εἴκετε χάρμηςἈργείοις, ἐπεὶ οὔ σφι λίθος χρὼς οὐδὲ σίδηροςχαλκὸν ἀνασχέσθαι ταμεσίχροα βαλλομένοισιν·οὐ μὰν οὐδʼ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιομάρναται, ἀλλʼ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέα πέσσει.ὣς φάτʼ ἀπὸ πτόλιος δεινὸς θεός· αὐτὰρ Ἀχαιοὺςὦρσε Διὸς θυγάτηρ κυδίστη Τριτογένειαἐρχομένη καθʼ ὅμιλον, ὅθι μεθιέντας ἴδοιτο.ἔνθʼ Ἀμαρυγκείδην Διώρεα μοῖρα πέδησε·χερμαδίῳ γὰρ βλῆτο παρὰ σφυρὸν ὀκριόεντικνήμην δεξιτερήν· βάλε δὲ Θρῃκῶν ἀγὸς ἀνδρῶνΠείρως Ἰμβρασίδης ὃς ἄρʼ Αἰνόθεν εἰληλούθει.ἀμφοτέρω δὲ τένοντε καὶ ὀστέα λᾶας ἀναιδὴςἄχρις ἀπηλοίησεν· ὃ δʼ ὕπτιος ἐν κονίῃσικάππεσεν ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσαςθυμὸν ἀποπνείων· ὃ δʼ ἐπέδραμεν ὅς ῥʼ ἔβαλέν περΠείροος, οὖτα δὲ δουρὶ παρʼ ὀμφαλόν· ἐκ δʼ ἄρα πᾶσαιχύντο χαμαὶ χολάδες, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.τὸν δὲ Θόας Αἰτωλὸς ἀπεσσύμενον βάλε δουρὶστέρνον ὑπὲρ μαζοῖο, πάγη δʼ ἐν πνεύμονι χαλκός·ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας, ἐκ δʼ ὄβριμον ἔγχοςἐσπάσατο στέρνοιο, ἐρύσσατο δὲ ξίφος ὀξύ,τῷ ὅ γε γαστέρα τύψε μέσην, ἐκ δʼ αἴνυτο θυμόν.τεύχεα δʼ οὐκ ἀπέδυσε· περίστησαν γὰρ ἑταῖροιΘρήϊκες ἀκρόκομοι δολίχʼ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες,οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸνὦσαν ἀπὸ σφείων· ὃ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.ὣς τώ γʼ ἐν κονίῃσι παρʼ ἀλλήλοισι τετάσθην,ἤτοι ὃ μὲν Θρῃκῶν, ὃ δʼ Ἐπειῶν χαλκοχιτώνωνἡγεμόνες· πολλοὶ δὲ περὶ κτείνοντο καὶ ἄλλοι.ἔνθά κεν οὐκέτι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο μετελθών,ὅς τις ἔτʼ ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέϊ χαλκῷδινεύοι κατὰ μέσσον, ἄγοι δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνηχειρὸς ἑλοῦσʼ, αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν·πολλοὶ γὰρ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἤματι κείνῳπρηνέες ἐν κονίῃσι παρʼ ἀλλήλοισι τέταντο.

ἔνθʼ αὖ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ Παλλὰς Ἀθήνηδῶκε μένος καὶ θάρσος, ἵνʼ ἔκδηλος μετὰ πᾶσινἈργείοισι γένοιτο ἰδὲ κλέος ἐσθλὸν ἄροιτο·δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρἀστέρʼ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλισταλαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·τοῖόν οἱ πῦρ δαῖεν ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων,ὦρσε δέ μιν κατὰ μέσσον ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο.ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δάρης ἀφνειὸς ἀμύμωνἱρεὺς Ἡφαίστοιο· δύω δέ οἱ υἱέες ἤστηνΦηγεὺς Ἰδαῖός τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.τώ οἱ ἀποκρινθέντε ἐναντίω ὁρμηθήτην·τὼ μὲν ἀφʼ ἵπποιιν, ὃ δʼ ἀπὸ χθονὸς ὄρνυτο πεζός.οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντεςΦηγεύς ῥα πρότερος προΐει δολιχόσκιον ἔγχος·Τυδεΐδεω δʼ ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθʼ ἀκωκὴἔγχεος, οὐδʼ ἔβαλʼ αὐτόν· ὃ δʼ ὕστερος ὄρνυτο χαλκῷΤυδεΐδης· τοῦ δʼ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός,ἀλλʼ ἔβαλε στῆθος μεταμάζιον, ὦσε δʼ ἀφʼ ἵππων.Ἰδαῖος δʼ ἀπόρουσε λιπὼν περικαλλέα δίφρον,οὐδʼ ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο·οὐδὲ γὰρ οὐδέ κεν αὐτὸς ὑπέκφυγε κῆρα μέλαιναν,ἀλλʼ Ἥφαιστος ἔρυτο, σάωσε δὲ νυκτὶ καλύψας,ὡς δή οἱ μὴ πάγχυ γέρων ἀκαχήμενος εἴη.ἵππους δʼ ἐξελάσας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸςδῶκεν ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ἐπεὶ ἴδον υἷε Δάρητοςτὸν μὲν ἀλευάμενον, τὸν δὲ κτάμενον παρʼ ὄχεσφι,πᾶσιν ὀρίνθη θυμός· ἀτὰρ γλαυκῶπις Ἀθήνηχειρὸς ἑλοῦσʼ ἐπέεσσι προσηύδα θοῦρον Ἄρηα·Ἆρες Ἄρες βροτολοιγὲ μιαιφόνε τειχεσιπλῆταοὐκ ἂν δὴ Τρῶας μὲν ἐάσαιμεν καὶ Ἀχαιοὺςμάρνασθʼ, ὁπποτέροισι πατὴρ Ζεὺς κῦδος ὀρέξῃ,νῶϊ δὲ χαζώμεσθα, Διὸς δʼ ἀλεώμεθα μῆνιν;ὣς εἰποῦσα μάχης ἐξήγαγε θοῦρον Ἄρηα·τὸν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπʼ ἠϊόεντι Σκαμάνδρῳ,Τρῶας δʼ ἔκλιναν Δαναοί· ἕλε δʼ ἄνδρα ἕκαστοςἡγεμόνων· πρῶτος δὲ ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωνἀρχὸν Ἁλιζώνων Ὀδίον μέγαν ἔκβαλε δίφρου·πρώτῳ γὰρ στρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξενὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε,