ὄρνυτʼ ἐπασσύτερον Ζεφύρου ὕπο κινήσαντος·πόντῳ μέν τε πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειταχέρσῳ ῥηγνύμενον μεγάλα βρέμει, ἀμφὶ δέ τʼ ἄκραςκυρτὸν ἐὸν κορυφοῦται, ἀποπτύει δʼ ἁλὸς ἄχνην·ὣς τότʼ ἐπασσύτεραι Δαναῶν κίνυντο φάλαγγεςνωλεμέως πόλεμον δέ· κέλευε δὲ οἷσιν ἕκαστοςἡγεμόνων· οἳ δʼ ἄλλοι ἀκὴν ἴσαν, οὐδέ κε φαίηςτόσσον λαὸν ἕπεσθαι ἔχοντʼ ἐν στήθεσιν αὐδήν,σιγῇ δειδιότες σημάντορας· ἀμφὶ δὲ πᾶσιτεύχεα ποικίλʼ ἔλαμπε, τὰ εἱμένοι ἐστιχόωντο.Τρῶες δʼ, ὥς τʼ ὄϊες πολυπάμονος ἀνδρὸς ἐν αὐλῇμυρίαι ἑστήκασιν ἀμελγόμεναι γάλα λευκὸνἀζηχὲς μεμακυῖαι ἀκούουσαι ὄπα ἀρνῶν,ὣς Τρώων ἀλαλητὸς ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν ὀρώρει·οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὸς θρόος οὐδʼ ἴα γῆρυς,ἀλλὰ γλῶσσα μέμικτο, πολύκλητοι δʼ ἔσαν ἄνδρες.ὄρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης, τοὺς δὲ γλαυκῶπις ἈθήνηΔεῖμός τʼ ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα,Ἄρεος ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη ἑτάρη τε,