ἀλλὰ πολὺ πρὸ φίλων ἑτάρων δηΐοισι μάχεσθαι,ὡς φάσαν οἵ μιν ἴδοντο πονεύμενον· οὐ γὰρ ἔγωγεἤντησʼ οὐδὲ ἴδον· περὶ δʼ ἄλλων φασὶ γενέσθαι.ἤτοι μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήναςξεῖνος ἅμʼ ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων·οἳ δὲ τότʼ ἐστρατόωνθʼ ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης,καί ῥα μάλα λίσσοντο δόμεν κλειτοὺς ἐπικούρους·οἳ δʼ ἔθελον δόμεναι καὶ ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευον·ἀλλὰ Ζεὺς ἔτρεψε παραίσια σήματα φαίνων.οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο,Ἀσωπὸν δʼ ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην,ἔνθʼ αὖτʼ ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί.αὐτὰρ ὃ βῆ, πολέας δὲ κιχήσατο Καδμεΐωναςδαινυμένους κατὰ δῶμα βίης Ἐτεοκληείης.ἔνθʼ οὐδὲ ξεῖνός περ ἐὼν ἱππηλάτα Τυδεὺςτάρβει, μοῦνος ἐὼν πολέσιν μετὰ Καδμείοισιν,ἀλλʼ ὅ γʼ ἀεθλεύειν προκαλίζετο, πάντα δʼ ἐνίκαῥηϊδίως· τοίη οἱ ἐπίρροθος ἦεν Ἀθήνη.οἳ δὲ χολωσάμενοι Καδμεῖοι κέντορες ἵππωνἂψ ἄρʼ ἀνερχομένῳ πυκινὸν λόχον εἷσαν ἄγοντεςκούρους πεντήκοντα· δύω δʼ ἡγήτορες ἦσαν,Μαίων Αἱμονίδης ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν,υἱός τʼ Αὐτοφόνοιο μενεπτόλεμος Πολυφόντης.Τυδεὺς μὲν καὶ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε·πάντας ἔπεφνʼ, ἕνα δʼ οἶον ἵει οἶκον δὲ νέεσθαι·Μαίονʼ ἄρα προέηκε θεῶν τεράεσσι πιθήσας.τοῖος ἔην Τυδεὺς Αἰτώλιος· ἀλλὰ τὸν υἱὸνγείνατο εἷο χέρεια μάχῃ, ἀγορῇ δέ τʼ ἀμείνω.ὣς φάτο, τὸν δʼ οὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδηςαἰδεσθεὶς βασιλῆος ἐνιπὴν αἰδοίοιο·τὸν δʼ υἱὸς Καπανῆος ἀμείψατο κυδαλίμοιο·Ἀτρεΐδη μὴ ψεύδεʼ ἐπιστάμενος σάφα εἰπεῖν·ἡμεῖς τοι πατέρων μέγʼ ἀμείνονες εὐχόμεθʼ εἶναι·ἡμεῖς καὶ Θήβης ἕδος εἵλομεν ἑπταπύλοιοπαυρότερον λαὸν ἀγαγόνθʼ ὑπὸ τεῖχος ἄρειον,πειθόμενοι τεράεσσι θεῶν καὶ Ζηνὸς ἀρωγῇ·κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο·τὼ μή μοι πατέρας ποθʼ ὁμοίῃ ἔνθεο τιμῇ.τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κρατερὸς Διομήδης·τέττα, σιωπῇ ἧσο, ἐμῷ δʼ ἐπιπείθεο μύθῳ·οὐ γὰρ ἐγὼ νεμεσῶ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν