καὶ τὸν μὲν νείκεσσεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιοτί πτώσσεις, τί δʼ ὀπιπεύεις πολέμοιο γεφύρας;οὐ μὲν Τυδέϊ γʼ ὧδε φίλον πτωσκαζέμεν ἦεν,ἀλλὰ πολὺ πρὸ φίλων ἑτάρων δηΐοισι μάχεσθαι,ὡς φάσαν οἵ μιν ἴδοντο πονεύμενον· οὐ γὰρ ἔγωγεἤντησʼ οὐδὲ ἴδον· περὶ δʼ ἄλλων φασὶ γενέσθαι.ἤτοι μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήναςξεῖνος ἅμʼ ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων·