ἕστασαν ὁππότε πύργος Ἀχαιῶν ἄλλος ἐπελθὼνΤρώων ὁρμήσειε καὶ ἄρξειαν πολέμοιο.τοὺς δὲ ἰδὼν νείκεσσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·ὦ υἱὲ Πετεῶο διοτρεφέος βασιλῆος,καὶ σὺ κακοῖσι δόλοισι κεκασμένε κερδαλεόφροντίπτε καταπτώσσοντες ἀφέστατε, μίμνετε δʼ ἄλλους;σφῶϊν μέν τʼ ἐπέοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόνταςἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι·πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο,ὁππότε δαῖτα γέρουσιν ἐφοπλίζωμεν Ἀχαιοί.ἔνθα φίλʼ ὀπταλέα κρέα ἔδμεναι ἠδὲ κύπελλαοἴνου πινέμεναι μελιηδέος ὄφρʼ ἐθέλητον·νῦν δὲ φίλως χʼ ὁρόῳτε καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἀχαιῶνὑμείων προπάροιθε μαχοίατο νηλέϊ χαλκῷ.τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων;πῶς δὴ φῂς πολέμοιο μεθιέμεν ὁππότʼ ἈχαιοὶΤρωσὶν ἐφʼ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα;ὄψεαι αἴ κʼ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃΤηλεμάχοιο φίλον πατέρα προμάχοισι μιγένταΤρώων ἱπποδάμων· σὺ δὲ ταῦτʼ ἀνεμώλια βάζεις.τὸν δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνωνὡς γνῶ χωομένοιο· πάλιν δʼ ὅ γε λάζετο μῦθον·διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦοὔτέ σε νεικείω περιώσιον οὔτε κελεύω·οἶδα γὰρ ὥς τοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισινἤπια δήνεα οἶδε· τὰ γὰρ φρονέεις ἅ τʼ ἐγώ περ.ἀλλʼ ἴθι ταῦτα δʼ ὄπισθεν ἀρεσσόμεθʼ εἴ τι κακὸν νῦνεἴρηται, τὰ δὲ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν.ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετʼ ἄλλους.εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεαἑσταότʼ ἔν θʼ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι·πὰρ δέ οἱ ἑστήκει Σθένελος Καπανήϊος υἱός.καὶ τὸν μὲν νείκεσσεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,