ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετʼ ἄλλους·ἔνθʼ ὅ γε Νέστορʼ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴνοὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαιἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τεΑἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·ἱππῆας μὲν πρῶτα σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι,πεζοὺς δʼ ἐξόπιθε στῆσεν πολέας τε καὶ ἐσθλοὺςἕρκος ἔμεν πολέμοιο· κακοὺς δʼ ἐς μέσσον ἔλασσεν,ὄφρα καὶ οὐκ ἐθέλων τις ἀναγκαίῃ πολεμίζοι.ἱππεῦσιν μὲν πρῶτʼ ἐπετέλλετο· τοὺς γὰρ ἀνώγεισφοὺς ἵππους ἐχέμεν μηδὲ κλονέεσθαι ὁμίλῳ·μηδέ τις ἱπποσύνῃ τε καὶ ἠνορέηφι πεποιθὼςοἶος πρόσθʼ ἄλλων μεμάτω Τρώεσσι μάχεσθαι,μηδʼ ἀναχωρείτω· ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε.ὃς δέ κʼ ἀνὴρ ἀπὸ ὧν ὀχέων ἕτερʼ ἅρμαθʼ ἵκηταιἔγχει ὀρεξάσθω, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερον οὕτω.ὧδε καὶ οἱ πρότεροι πόλεας καὶ τείχεʼ ἐπόρθεοντόνδε νόον καὶ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔχοντες.ὣς ὃ γέρων ὄτρυνε πάλαι πολέμων ἐῢ εἰδώς·καὶ τὸν μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·ὦ γέρον εἴθʼ ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισινὥς τοι γούναθʼ ἕποιτο, βίη δέ τοι ἔμπεδος εἴη·ἀλλά σε γῆρας τείρει ὁμοίϊον· ὡς ὄφελέν τιςἀνδρῶν ἄλλος ἔχειν, σὺ δὲ κουροτέροισι μετεῖναι.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐθέλοιμι καὶ αὐτὸςὣς ἔμεν ὡς ὅτε δῖον Ἐρευθαλίωνα κατέκταν.ἀλλʼ οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν·εἰ τότε κοῦρος ἔα νῦν αὖτέ με γῆρας ὀπάζει.ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέσσομαι ἠδὲ κελεύσωβουλῇ καὶ μύθοισι· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων.αἰχμὰς δʼ αἰχμάσσουσι νεώτεροι, οἵ περ ἐμεῖοὁπλότεροι γεγάασι πεποίθασίν τε βίηφιν.ὣς ἔφατʼ, Ἀτρεΐδης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ.εὗρʼ υἱὸν Πετεῶο Μενεσθῆα πλήξιππονἑσταότʼ· ἀμφὶ δʼ Ἀθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς·αὐτὰρ ὃ πλησίον ἑστήκει πολύμητις Ὀδυσσεύς,πὰρ δὲ Κεφαλλήνων ἀμφὶ στίχες οὐκ ἀλαπαδναὶἕστασαν· οὐ γάρ πώ σφιν ἀκούετο λαὸς ἀϋτῆς,ἀλλὰ νέον συνορινόμεναι κίνυντο φάλαγγεςΤρώων ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν· οἳ δὲ μένοντεςἕστασαν ὁππότε πύργος Ἀχαιῶν ἄλλος ἐπελθὼνΤρώων ὁρμήσειε καὶ ἄρξειαν πολέμοιο.τοὺς δὲ ἰδὼν νείκεσσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·ὦ υἱὲ Πετεῶο διοτρεφέος βασιλῆος,καὶ σὺ κακοῖσι δόλοισι κεκασμένε κερδαλεόφροντίπτε καταπτώσσοντες ἀφέστατε, μίμνετε δʼ ἄλλους;σφῶϊν μέν τʼ ἐπέοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόνταςἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι·πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο,ὁππότε δαῖτα γέρουσιν ἐφοπλίζωμεν Ἀχαιοί.ἔνθα φίλʼ ὀπταλέα κρέα ἔδμεναι ἠδὲ κύπελλαοἴνου πινέμεναι μελιηδέος ὄφρʼ ἐθέλητον·νῦν δὲ φίλως χʼ ὁρόῳτε καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἀχαιῶνὑμείων προπάροιθε μαχοίατο νηλέϊ χαλκῷ.τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων;πῶς δὴ φῂς πολέμοιο μεθιέμεν ὁππότʼ ἈχαιοὶΤρωσὶν ἐφʼ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα;ὄψεαι αἴ κʼ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃΤηλεμάχοιο φίλον πατέρα προμάχοισι μιγένταΤρώων ἱπποδάμων· σὺ δὲ ταῦτʼ ἀνεμώλια βάζεις.τὸν δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνωνὡς γνῶ χωομένοιο· πάλιν δʼ ὅ γε λάζετο μῦθον·διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦοὔτέ σε νεικείω περιώσιον οὔτε κελεύω·οἶδα γὰρ ὥς τοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισινἤπια δήνεα οἶδε· τὰ γὰρ φρονέεις ἅ τʼ ἐγώ περ.ἀλλʼ ἴθι ταῦτα δʼ ὄπισθεν ἀρεσσόμεθʼ εἴ τι κακὸν νῦνεἴρηται, τὰ δὲ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν.ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετʼ ἄλλους.εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεαἑσταότʼ ἔν θʼ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι·πὰρ δέ οἱ ἑστήκει Σθένελος Καπανήϊος υἱός.καὶ τὸν μὲν νείκεσσεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,