ῥίγησέν τε ἰδών, ὑπό τε σπέος ἤλασε μῆλα·τοῖαι ἅμʼ Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶνδήϊον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγεςκυάνεαι, σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι.καὶ τοὺς μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·Αἴαντʼ Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνων,σφῶϊ μέν· οὐ γὰρ ἔοικʼ ὀτρυνέμεν· οὔ τι κελεύω·αὐτὼ γὰρ μάλα λαὸν ἀνώγετον ἶφι μάχεσθαι.αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλοντοῖος πᾶσιν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γένοιτο·τώ κε τάχʼ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτοςχερσὶν ὑφʼ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετʼ ἄλλους·ἔνθʼ ὅ γε Νέστορʼ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴνοὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαιἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τεΑἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·ἱππῆας μὲν πρῶτα σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι,πεζοὺς δʼ ἐξόπιθε στῆσεν πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς