αὐτίκʼ ἐσύλα τόξον ἐΰξοον ἰξάλου αἰγὸςἀγρίου, ὅν ῥά ποτʼ αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσαςπέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσιβεβλήκει πρὸς στῆθος· ὃ δʼ ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ.τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα πεφύκει·καὶ τὰ μὲν ἀσκήσας κεραοξόος ἤραρε τέκτων,πᾶν δʼ εὖ λειήνας χρυσέην ἐπέθηκε κορώνην.καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκε τανυσσάμενος ποτὶ γαίῃἀγκλίνας· πρόσθεν δὲ σάκεα σχέθον ἐσθλοὶ ἑταῖροιμὴ πρὶν ἀναΐξειαν ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν