θάμβησέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·δαιμονίη, τί με ταῦτα λιλαίεαι ἠπεροπεύειν;ἦ πῄ με προτέρω πολίων εὖ ναιομενάωνἄξεις, ἢ Φρυγίης ἢ Μῃονίης ἐρατεινῆς,εἴ τίς τοι καὶ κεῖθι φίλος μερόπων ἀνθρώπων·οὕνεκα δὴ νῦν δῖον Ἀλέξανδρον Μενέλαοςνικήσας ἐθέλει στυγερὴν ἐμὲ οἴκαδʼ ἄγεσθαι,τοὔνεκα δὴ νῦν δεῦρο δολοφρονέουσα παρέστης;ἧσο παρʼ αὐτὸν ἰοῦσα, θεῶν δʼ ἀπόεικε κελεύθου,μηδʼ ἔτι σοῖσι πόδεσσιν ὑποστρέψειας Ὄλυμπον,ἀλλʼ αἰεὶ περὶ κεῖνον ὀΐζυε καί ἑ φύλασσε,