ξεινοδόκον κακὰ ῥέξαι, ὅ κεν φιλότητα παράσχῃ.ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,καὶ βάλε Πριαμίδαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην·διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος,καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο·ἀντικρὺ δὲ παραὶ λαπάρην διάμησε χιτῶναἔγχος· ὃ δʼ ἐκλίνθη καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ἀργυρόηλονπλῆξεν ἀνασχόμενος κόρυθος φάλον· ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷτριχθά τε καὶ τετραχθὰ διατρυφὲν ἔκπεσε χειρός.Ἀτρεΐδης δʼ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·Ζεῦ πάτερ οὔ τις σεῖο θεῶν ὀλοώτερος ἄλλος·