κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα·ὄτρυνεν δὲ γέροντα παριστάμενος ἐπέεσσιν·ὄρσεο Λαομεδοντιάδη, καλέουσιν ἄριστοιΤρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνωνἐς πεδίον καταβῆναι ἵνʼ ὅρκια πιστὰ τάμητε·αὐτὰρ Ἀλέξανδρος καὶ ἀρηΐφιλος Μενέλαοςμακρῇς ἐγχείῃσι μαχήσοντʼ ἀμφὶ γυναικί·τῷ δέ κε νικήσαντι γυνὴ καὶ κτήμαθʼ ἕποιτο·οἳ δʼ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντεςναίοιμεν Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νέονταιἌργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα.ὣς φάτο ῥίγησεν δʼ ὃ γέρων, ἐκέλευσε δʼ ἑταίρουςἵππους ζευγνύμεναι· τοὶ δʼ ὀτραλέως ἐπίθοντο.ἂν δʼ ἄρʼ ἔβη Πρίαμος, κατὰ δʼ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ περικαλλέα βήσετο δίφρον·τὼ δὲ διὰ Σκαιῶν πεδίον δʼ ἔχον ὠκέας ἵππους.