υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσαπαῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.ἀλλὰ τά γʼ οὐκ ἐγένοντο· τὸ καὶ κλαίουσα τέτηκα.τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς·οὗτός γʼ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων,ἀμφότερον βασιλεύς τʼ ἀγαθὸς κρατερός τʼ αἰχμητής·δαὴρ αὖτʼ ἐμὸς ἔσκε κυνώπιδος, εἴ ποτʼ ἔην γε.ὣς φάτο, τὸν δʼ ὁ γέρων ἠγάσσατο φώνησέν τε·ὦ μάκαρ Ἀτρεΐδη μοιρηγενὲς ὀλβιόδαιμον,ἦ ῥά νύ τοι πολλοὶ δεδμήατο κοῦροι Ἀχαιῶν.ἤδη καὶ Φρυγίην εἰσήλυθον ἀμπελόεσσαν,ἔνθα ἴδον πλείστους Φρύγας ἀνέρας αἰολοπώλους