οἶσθα γὰρ ὡς κατὰ ἄστυ ἐέλμεθα, τηλόθι δʼ ὕληἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δὲ Τρῶες δεδίασιν.ἐννῆμαρ μέν κʼ αὐτὸν ἐνὶ μεγάροις γοάοιμεν,τῇ δεκάτῃ δέ κε θάπτοιμεν δαινῦτό τε λαός,ἑνδεκάτῃ δέ κε τύμβον ἐπʼ αὐτῷ ποιήσαιμεν,τῇ δὲ δυωδεκάτῃ πολεμίξομεν εἴ περ ἀνάγκη.τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·ἔσται τοι καὶ ταῦτα γέρον Πρίαμʼ ὡς σὺ κελεύεις·σχήσω γὰρ πόλεμον τόσσον χρόνον ὅσσον ἄνωγας.ὣς ἄρα φωνήσας ἐπὶ καρπῷ χεῖρα γέροντοςἔλλαβε δεξιτερήν, μή πως δείσειʼ ἐνὶ θυμῷ.