τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·Ἥρη μὴ δὴ πάμπαν ἀποσκύδμαινε θεοῖσιν·οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μίʼ ἔσσεται· ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρφίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·ὣς γὰρ ἔμοιγʼ, ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων.οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσηςλοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.ἀλλʼ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐδέ πῃ ἔστι,λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα· ἦ γάρ οἱ αἰεὶμήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.ἀλλʼ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο,ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺςδώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ.ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσηςἔνθορε μείλανι πόντῳ· ἐπεστονάχησε δὲ λίμνη.ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν,ἥ τε κατʼ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖαἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπʼ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.εὗρε δʼ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἄλλαιεἵαθʼ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί· ἣ δʼ ἐνὶ μέσσῃςκλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλεφθίσεσθʼ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·ὄρσο Θέτι· καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς.τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός; αἰδέομαι δὲμίσγεσθʼ ἀθανάτοισιν, ἔχω δʼ ἄχεʼ ἄκριτα θυμῷ.εἶμι μέν, οὐδʼ ἅλιον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπῃ.ὣς ἄρα φωνήσασα κάλυμμʼ ἕλε δῖα θεάωνκυάνεον, τοῦ δʼ οὔ τι μελάντερον ἔπλετο ἔσθος.βῆ δʼ ἰέναι, πρόσθεν δὲ ποδήνεμος ὠκέα Ἶριςἡγεῖτʼ· ἀμφὶ δʼ ἄρα σφι λιάζετο κῦμα θαλάσσης.ἀκτὴν δʼ ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανὸν ἀϊχθήτην,εὗρον δʼ εὐρύοπα Κρονίδην, περὶ δʼ ἄλλοι ἅπαντεςεἵαθʼ ὁμηγερέες μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες.ἣ δʼ ἄρα πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο, εἶξε δʼ Ἀθήνη.Ἥρη δὲ χρύσεον καλὸν δέπας ἐν χερὶ θῆκεκαί ῥʼ εὔφρηνʼ ἐπέεσσι· Θέτις δʼ ὤρεξε πιοῦσα.τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·ἤλυθες Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτι κηδομένη περ,πένθος ἄλαστον ἔχουσα μετὰ φρεσίν· οἶδα καὶ αὐτός·ἀλλὰ καὶ ὧς ἐρέω τοῦ σʼ εἵνεκα δεῦρο κάλεσσα.ἐννῆμαρ δὴ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρωρενἝκτορος ἀμφὶ νέκυι καὶ Ἀχιλλῆϊ πτολιπόρθῳ·κλέψαι δʼ ὀτρύνουσιν ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην·αὐτὰρ ἐγὼ τόδε κῦδος Ἀχιλλῆϊ προτιάπτωαἰδῶ καὶ φιλότητα τεὴν μετόπισθε φυλάσσων.αἶψα μάλʼ ἐς στρατὸν ἐλθὲ καὶ υἱέϊ σῷ ἐπίτειλον·σκύζεσθαί οἱ εἰπὲ θεούς, ἐμὲ δʼ ἔξοχα πάντωνἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσινἝκτορʼ ἔχει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδʼ ἀπέλυσεν,αἴ κέν πως ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ.αὐτὰρ ἐγὼ Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἶριν ἐφήσωλύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν, τά κε θυμὸν ἰήνῃ.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα,βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα,ἷξεν δʼ ἐς κλισίην οὗ υἱέος· ἔνθʼ ἄρα τόν γεεὗρʼ ἁδινὰ στενάχοντα· φίλοι δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροιἐσσυμένως ἐπένοντο καὶ ἐντύνοντο ἄριστον·τοῖσι δʼ ὄϊς λάσιος μέγας ἐν κλισίῃ ἱέρευτο.ἣ δὲ μάλʼ ἄγχʼ αὐτοῖο καθέζετο πότνια μήτηρ,χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·τέκνον ἐμὸν τέο μέχρις ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύωνσὴν ἔδεαι κραδίην μεμνημένος οὔτέ τι σίτουοὔτʼ εὐνῆς; ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητιμίσγεσθʼ· οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδηἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.ἀλλʼ ἐμέθεν ξύνες ὦκα, Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι·σκύζεσθαι σοί φησι θεούς, ἑὲ δʼ ἔξοχα πάντωνἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσὶ μαινομένῃσινἝκτορʼ ἔχεις παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν οὐδʼ ἀπέλυσας.ἀλλʼ ἄγε δὴ λῦσον, νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα.τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·τῇδʼ εἴη· ὃς ἄποινα φέροι καὶ νεκρὸν ἄγοιτο,εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει.ὣς οἵ γʼ ἐν νηῶν ἀγύρει μήτηρ τε καὶ υἱὸςπολλὰ πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον.Ἶριν δʼ ὄτρυνε Κρονίδης εἰς Ἴλιον ἱρήν·βάσκʼ ἴθι Ἶρι ταχεῖα λιποῦσʼ ἕδος Οὐλύμποιοἄγγειλον Πριάμῳ μεγαλήτορι Ἴλιον εἴσωλύσασθαι φίλον υἱὸν ἰόντʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,δῶρα δʼ Ἀχιλλῆϊ φερέμεν τά κε θυμὸν ἰήνῃοἶον, μὴ δέ τις ἄλλος ἅμα Τρώων ἴτω ἀνήρ.κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κʼ ἰθύνοιἡμιόνους καὶ ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδὲ καὶ αὖτιςνεκρὸν ἄγοι προτὶ ἄστυ, τὸν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.μὴ δέ τί οἱ θάνατος μελέτω φρεσὶ μὴ δέ τι τάρβος·τοῖον γάρ οἱ πομπὸν ὀπάσσομεν ἀργεϊφόντην,