Ἑρμείας· Πρίαμος δʼ ἐξ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε,Ἰδαῖον δὲ κατʼ αὖθι λίπεν· ὃ δὲ μίμνεν ἐρύκωνἵππους ἡμιόνους τε· γέρων δʼ ἰθὺς κίεν οἴκου,τῇ ῥʼ Ἀχιλεὺς ἵζεσκε Διῒ φίλος· ἐν δέ μιν αὐτὸνεὗρʼ, ἕταροι δʼ ἀπάνευθε καθήατο· τὼ δὲ δύʼ οἴωἥρως Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηοςποίπνυον παρεόντε· νέον δʼ ἀπέληγεν ἐδωδῆςἔσθων καὶ πίνων· ἔτι καὶ παρέκειτο τράπεζα.τοὺς δʼ ἔλαθʼ εἰσελθὼν Πρίαμος μέγας, ἄγχι δʼ ἄρα στὰςχερσὶν Ἀχιλλῆος λάβε γούνατα καὶ κύσε χεῖραςδεινὰς ἀνδροφόνους, αἵ οἱ πολέας κτάνον υἷας.ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἄνδρʼ ἄτη πυκινὴ λάβῃ, ὅς τʼ ἐνὶ πάτρῃφῶτα κατακτείνας ἄλλων ἐξίκετο δῆμονἀνδρὸς ἐς ἀφνειοῦ, θάμβος δʼ ἔχει εἰσορόωντας,