ὣς φάτο, κώκυσεν δὲ γυνὴ καὶ ἀμείβετο μύθῳ·ὤ μοι πῇ δή τοι φρένες οἴχονθʼ, ᾗς τὸ πάρος περἔκλεʼ ἐπʼ ἀνθρώπους ξείνους ἠδʼ οἷσιν ἀνάσσεις;πῶς ἐθέλεις ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἐλθέμεν οἶοςἀνδρὸς ἐς ὀφθαλμοὺς ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλοὺςυἱέας ἐξενάριξε· σιδήρειόν νύ τοι ἦτορ.εἰ γάρ σʼ αἱρήσει καὶ ἐσόψεται ὀφθαλμοῖσινὠμηστὴς καὶ ἄπιστος ἀνὴρ ὅ γε οὔ σʼ ἐλεήσει,οὐδέ τί σʼ αἰδέσεται. νῦν δὲ κλαίωμεν ἄνευθενἥμενοι ἐν μεγάρῳ· τῷ δʼ ὥς ποθι Μοῖρα κραταιὴγιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ, ὅτε μιν τέκον αὐτή,ἀργίποδας κύνας ἆσαι ἑῶν ἀπάνευθε τοκήωνἀνδρὶ πάρα κρατερῷ, τοῦ ἐγὼ μέσον ἧπαρ ἔχοιμιἐσθέμεναι προσφῦσα· τότʼ ἄντιτα ἔργα γένοιτοπαιδὸς ἐμοῦ, ἐπεὶ οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα,ἀλλὰ πρὸ Τρώων καὶ Τρωϊάδων βαθυκόλπωνἑσταότʼ οὔτε φόβου μεμνημένον οὔτʼ ἀλεωρῆς.τὴν δʼ αὖτε προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·μή μʼ ἐθέλοντʼ ἰέναι κατερύκανε, μὴ δέ μοι αὐτὴ