ἦ ῥα, καὶ Ἀντιλόχοιο Νοήμονι δῶκεν ἑταίρῳἵππον ἄγειν· ὃ δʼ ἔπειτα λέβηθʼ ἕλε παμφανόωντα.Μηριόνης δʼ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντατέτρατος, ὡς ἔλασεν. πέμπτον δʼ ὑπελείπετʼ ἄεθλον,ἀμφίθετος φιάλη· τὴν Νέστορι δῶκεν ἈχιλλεὺςἈργείων ἀνʼ ἀγῶνα φέρων, καὶ ἔειπε παραστάς·τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστωΠατρόκλοιο τάφου μνῆμʼ ἔμμεναι· οὐ γὰρ ἔτʼ αὐτὸνὄψῃ ἐν Ἀργείοισι· δίδωμι δέ τοι τόδʼ ἄεθλοναὔτως· οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, οὐδὲ παλαίσεις,οὐδʼ ἔτʼ ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι, οὐδὲ πόδεσσιθεύσεαι· ἤδη γὰρ χαλεπὸν κατὰ γῆρας ἐπείγει.ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει· ὃ δʼ ἐδέξατο χαίρων,καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα τέκος κατὰ μοῖραν ἔειπες·οὐ γὰρ ἔτʼ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐδέ τι χεῖρεςὤμων ἀμφοτέρωθεν ἐπαΐσσονται ἐλαφραί.εἴθʼ ὣς ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴηὡς ὁπότε κρείοντʼ Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοὶ