τώ κέν μιν παρέλασσʼ οὐδʼ ἀμφήριστον ἔθηκεν.αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆοςλείπετʼ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι,ἤκιστος δʼ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμʼ ἐν ἀγῶνι.υἱὸς δʼ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλωνἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς,στὰς δʼ ἄρʼ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευε·λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·ἀλλʼ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς