τῇ ῥʼ εἶχεν Μενέλαος ἁματροχιὰς ἀλεείνων.Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππουςἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.Ἀτρεΐδης δʼ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει·Ἀντίλοχʼ ἀφραδέως ἱππάζεαι, ἀλλʼ ἄνεχʼ ἵππους·στεινωπὸς γὰρ ὁδός, τάχα δʼ εὐρυτέρη παρελάσσαι·μή πως ἀμφοτέρους δηλήσεαι ἅρματι κύρσας.ὣς ἔφατʼ, Ἀντίλοχος δʼ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνεκέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀΐοντι ἐοικώς.ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται,ὅν τʼ αἰζηὸς ἀφῆκεν ἀνὴρ πειρώμενος ἥβης,τόσσον ἐπιδραμέτην· αἳ δʼ ἠρώησαν ὀπίσσωἈτρεΐδεω· αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνεινμή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι,δίφρους τʼ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δʼ αὐτοὶἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.τὸν καὶ νεικείων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·Ἀντίλοχʼ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος·ἔρρʼ, ἐπεὶ οὔ σʼ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί.