Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·τῷ δʼ ἐπὶ Τυδεΐδης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης,ἵππους δὲ Τρῳοὺς ὕπαγε ζυγόν, οὕς ποτʼ ἀπηύραΑἰνείαν, ἀτὰρ αὐτὸν ὑπεξεσάωσεν Ἀπόλλων.τῷ δʼ ἄρʼ ἐπʼ Ἀτρεΐδης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαοςδιογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππουςΑἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκʼ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλοςδῶρʼ, ἵνα μή οἱ ἕποιθʼ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν,ἀλλʼ αὐτοῦ τέρποιτο μένων· μέγα γάρ οἱ ἔδωκεΖεὺς ἄφενος, ναῖεν δʼ ὅ γʼ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·τὴν ὅ γʼ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθʼ ἵππους,Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτοςτοῦ Νηληϊάδαο· Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποιὠκύποδες φέρον ἅρμα· πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰςμυθεῖτʼ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·Ἀντίλοχʼ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντʼ ἐφίλησανΖεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν