ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τένοντεἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης, βοέους δʼ ἐξῆπτεν ἱμάντας,ἐκ δίφροιο δʼ ἔδησε, κάρη δʼ ἕλκεσθαι ἔασεν·ἐς δίφρον δʼ ἀναβὰς ἀνά τε κλυτὰ τεύχεʼ ἀείραςμάστιξέν ῥʼ ἐλάαν, τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.τοῦ δʼ ἦν ἑλκομένοιο κονίσαλος, ἀμφὶ δὲ χαῖταικυάνεαι πίτναντο, κάρη δʼ ἅπαν ἐν κονίῃσικεῖτο πάρος χαρίεν· τότε δὲ Ζεὺς δυσμενέεσσιδῶκεν ἀεικίσσασθαι ἑῇ ἐν πατρίδι γαίῃ.ὣς τοῦ μὲν κεκόνιτο κάρη ἅπαν· ἣ δέ νυ μήτηρτίλλε κόμην, ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρηντηλόσε, κώκυσεν δὲ μάλα μέγα παῖδʼ ἐσιδοῦσα·ᾤμωξεν δʼ ἐλεεινὰ πατὴρ φίλος, ἀμφὶ δὲ λαοὶκωκυτῷ τʼ εἴχοντο καὶ οἰμωγῇ κατὰ ἄστυ.τῷ δὲ μάλιστʼ ἄρʼ ἔην ἐναλίγκιον ὡς εἰ ἅπασαἼλιος ὀφρυόεσσα πυρὶ σμύχοιτο κατʼ ἄκρης.λαοὶ μέν ῥα γέροντα μόγις ἔχον ἀσχαλόωνταἐξελθεῖν μεμαῶτα πυλάων Δαρδανιάων.πάντας δʼ ἐλλιτάνευε κυλινδόμενος κατὰ κόπρον,ἐξονομακλήδην ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον·σχέσθε φίλοι, καί μʼ οἶον ἐάσατε κηδόμενοί περἐξελθόντα πόληος ἱκέσθʼ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.λίσσωμʼ ἀνέρα τοῦτον ἀτάσθαλον ὀβριμοεργόν,ἤν πως ἡλικίην αἰδέσσεται ἠδʼ ἐλεήσῃγῆρας· καὶ δέ νυ τῷ γε πατὴρ τοιόσδε τέτυκταιΠηλεύς, ὅς μιν ἔτικτε καὶ ἔτρεφε πῆμα γενέσθαιΤρωσί· μάλιστα δʼ ἐμοὶ περὶ πάντων ἄλγεʼ ἔθηκε.τόσσους γάρ μοι παῖδας ἀπέκτανε τηλεθάοντας·τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περὡς ἑνός, οὗ μʼ ἄχος ὀξὺ κατοίσεται Ἄϊδος εἴσω,Ἕκτορος· ὡς ὄφελεν θανέειν ἐν χερσὶν ἐμῇσι·τώ κε κορεσσάμεθα κλαίοντέ τε μυρομένω τεμήτηρ θʼ, ἥ μιν ἔτικτε δυσάμμορος, ἠδʼ ἐγὼ αὐτός.ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο πολῖται·Τρῳῇσιν δʼ Ἑκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο·τέκνον ἐγὼ δειλή· τί νυ βείομαι αἰνὰ παθοῦσασεῦ ἀποτεθνηῶτος; ὅ μοι νύκτάς τε καὶ ἦμαρεὐχωλὴ κατὰ ἄστυ πελέσκεο, πᾶσί τʼ ὄνειαρΤρωσί τε καὶ Τρῳῇσι κατὰ πτόλιν, οἵ σε θεὸν ὣςδειδέχατʼ· ἦ γὰρ καί σφι μάλα μέγα κῦδος ἔησθαζωὸς ἐών· νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.ὣς ἔφατο κλαίουσʼ, ἄλοχος δʼ οὔ πώ τι πέπυστοἝκτορος· οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼνἤγγειλʼ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων,ἀλλʼ ἥ γʼ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖοδίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλʼ ἔπασσε.κέκλετο δʼ ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατὰ δῶμαἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτοἝκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκ νοστήσαντινηπίη, οὐδʼ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶνχερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.κωκυτοῦ δʼ ἤκουσε καὶ οἰμωγῆς ἀπὸ πύργου·τῆς δʼ ἐλελίχθη γυῖα, χαμαὶ δέ οἱ ἔκπεσε κερκίς·ἣ δʼ αὖτις δμῳῇσιν ἐϋπλοκάμοισι μετηύδα·δεῦτε δύω μοι ἕπεσθον, ἴδωμʼ ὅτινʼ ἔργα τέτυκται.αἰδοίης ἑκυρῆς ὀπὸς ἔκλυον, ἐν δʼ ἐμοὶ αὐτῇστήθεσι πάλλεται ἦτορ ἀνὰ στόμα, νέρθε δὲ γοῦναπήγνυται· ἐγγὺς δή τι κακὸν Πριάμοιο τέκεσσιν.αἲ γὰρ ἀπʼ οὔατος εἴη ἐμεῦ ἔπος· ἀλλὰ μάλʼ αἰνῶςδείδω μὴ δή μοι θρασὺν Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεὺςμοῦνον ἀποτμήξας πόλιος πεδίον δὲ δίηται,καὶ δή μιν καταπαύσῃ ἀγηνορίης ἀλεγεινῆςἥ μιν ἔχεσκʼ, ἐπεὶ οὔ ποτʼ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν,ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε, τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων.ὣς φαμένη μεγάροιο διέσσυτο μαινάδι ἴσηπαλλομένη κραδίην· ἅμα δʼ ἀμφίπολοι κίον αὐτῇαὐτὰρ ἐπεὶ πύργόν τε καὶ ἀνδρῶν ἷξεν ὅμιλονἔστη παπτήνασʼ ἐπὶ τείχεϊ, τὸν δὲ νόησενἑλκόμενον πρόσθεν πόλιος· ταχέες δέ μιν ἵπποιἕλκον ἀκηδέστως κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.τὴν δὲ κατʼ ὀφθαλμῶν ἐρεβεννὴ νὺξ ἐκάλυψεν,ἤριπε δʼ ἐξοπίσω, ἀπὸ δὲ ψυχὴν ἐκάπυσσε.τῆλε δʼ ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγαλόεντα,ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμηνκρήδεμνόν θʼ, ὅ ῥά οἱ δῶκε χρυσῆ Ἀφροδίτηἤματι τῷ ὅτε μιν κορυθαίολος ἠγάγεθʼ Ἕκτωρἐκ δόμου Ἠετίωνος, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα.ἀμφὶ δέ μιν γαλόῳ τε καὶ εἰνατέρες ἅλις ἔσταν,αἵ ἑ μετὰ σφίσιν εἶχον ἀτυζομένην ἀπολέσθαι.ἣ δʼ ἐπεὶ οὖν ἔμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθηἀμβλήδην γοόωσα μετὰ Τρῳῇσιν ἔειπεν·Ἕκτορ ἐγὼ δύστηνος· ἰῇ ἄρα γεινόμεθʼ αἴσῃἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα,αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μʼ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσανδύσμορος αἰνόμορον· ὡς μὴ ὤφελλε τεκέσθαι.νῦν δὲ σὺ μὲν Ἀΐδαο δόμους ὑπὸ κεύθεσι γαίηςἔρχεαι, αὐτὰρ ἐμὲ στυγερῷ ἐνὶ πένθεϊ λείπειςχήρην ἐν μεγάροισι· πάϊς δʼ ἔτι νήπιος αὔτως,ὃν τέκομεν σύ τʼ ἐγώ τε δυσάμμοροι· οὔτε σὺ τούτῳ