ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη.αὐτὰρ Ἀπόλλωνα προσέφη κρείων ἐνοσίχθων·Φοῖβε τί ἢ δὴ νῶϊ διέσταμεν; οὐδὲ ἔοικενἀρξάντων ἑτέρων· τὸ μὲν αἴσχιον αἴ κʼ ἀμαχητὶἴομεν Οὔλυμπον δὲ Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ.ἄρχε· σὺ γὰρ γενεῆφι νεώτερος· οὐ γὰρ ἔμοιγεκαλόν, ἐπεὶ πρότερος γενόμην καὶ πλείονα οἶδα.νηπύτιʼ ὡς ἄνοον κραδίην ἔχες· οὐδέ νυ τῶν περμέμνηαι ὅσα δὴ πάθομεν κακὰ Ἴλιον ἀμφὶμοῦνοι νῶϊ θεῶν, ὅτʼ ἀγήνορι Λαομέδοντιπὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸνμισθῷ ἔπι ῥητῷ· ὃ δὲ σημαίνων ἐπέτελλεν.ἤτοι ἐγὼ Τρώεσσι πόλιν πέρι τεῖχος ἔδειμαεὐρύ τε καὶ μάλα καλόν, ἵνʼ ἄρρηκτος πόλις εἴη·Φοῖβε σὺ δʼ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκεςἼδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης.ἀλλʼ ὅτε δὴ μισθοῖο τέλος πολυγηθέες ὧραιἐξέφερον, τότε νῶϊ βιήσατο μισθὸν ἅπανταΛαομέδων ἔκπαγλος, ἀπειλήσας δʼ ἀπέπεμπε.σὺν μὲν ὅ γʼ ἠπείλησε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεδήσειν, καὶ περάαν νήσων ἔπι τηλεδαπάων·στεῦτο δʼ ὅ γʼ ἀμφοτέρων ἀπολεψέμεν οὔατα χαλκῷ.νῶϊ δὲ ἄψορροι κίομεν κεκοτηότι θυμῷμισθοῦ χωόμενοι, τὸν ὑποστὰς οὐκ ἐτέλεσσε.τοῦ δὴ νῦν λαοῖσι φέρεις χάριν, οὐδὲ μεθʼ ἡμέωνπειρᾷ ὥς κε Τρῶες ὑπερφίαλοι ἀπόλωνταιπρόχνυ κακῶς σὺν παισὶ καὶ αἰδοίῃς ἀλόχοισιτὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων·ἐννοσίγαιʼ οὐκ ἄν με σαόφρονα μυθήσαιοἔμμεναι, εἰ δὴ σοί γε βροτῶν ἕνεκα πτολεμίξωδειλῶν, οἳ φύλλοισιν ἐοικότες ἄλλοτε μέν τεζαφλεγέες τελέθουσιν ἀρούρης καρπὸν ἔδοντες,ἄλλοτε δὲ φθινύθουσιν ἀκήριοι. ἀλλὰ τάχισταπαυώμεσθα μάχης· οἳ δʼ αὐτοὶ δηριαάσθων.ὣς ἄρα φωνήσας πάλιν ἐτράπετʼ· αἴδετο γάρ ῥαπατροκασιγνήτοιο μιγήμεναι ἐν παλάμῃσι.τὸν δὲ κασιγνήτη μάλα νείκεσε πότνια θηρῶνἌρτεμις ἀγροτέρη, καὶ ὀνείδειον φάτο μῦθον·φεύγεις δὴ ἑκάεργε, Ποσειδάωνι δὲ νίκηνπᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας·νηπύτιε τί νυ τόξον ἔχεις ἀνεμώλιον αὔτως;μή σευ νῦν ἔτι πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἀκούσωεὐχομένου, ὡς τὸ πρὶν ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν,ἄντα Ποσειδάωνος ἐναντίβιον πολεμίζειν.ὣς φάτο, τὴν δʼ οὔ τι προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων,ἀλλὰ χολωσαμένη Διὸς αἰδοίη παράκοιτιςνείκεσεν ἰοχέαιραν ὀνειδείοις ἐπέεσσι·πῶς δὲ σὺ νῦν μέμονας κύον ἀδεὲς ἀντίʼ ἐμεῖοστήσεσθαι; χαλεπή τοι ἐγὼ μένος ἀντιφέρεσθαιτοξοφόρῳ περ ἐούσῃ, ἐπεὶ σὲ λέοντα γυναιξὶΖεὺς θῆκεν, καὶ ἔδωκε κατακτάμεν ἥν κʼ ἐθέλῃσθα.ἤτοι βέλτερόν ἐστι κατʼ οὔρεα θῆρας ἐναίρεινἀγροτέρας τʼ ἐλάφους ἢ κρείσσοσιν ἶφι μάχεσθαι.εἰ δʼ ἐθέλεις πολέμοιο δαήμεναι, ὄφρʼ ἐῢ εἰδῇςὅσσον φερτέρη εἴμʼ, ὅτι μοι μένος ἀντιφερίζεις.ἦ ῥα, καὶ ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτεσκαιῇ, δεξιτερῇ δʼ ἄρʼ ἀπʼ ὤμων αἴνυτο τόξα,αὐτοῖσιν δʼ ἄρʼ ἔθεινε παρʼ οὔατα μειδιόωσαἐντροπαλιζομένην· ταχέες δʼ ἔκπιπτον ὀϊστοί.δακρυόεσσα δʼ ὕπαιθα θεὰ φύγεν ὥς τε πέλεια,ἥ ῥά θʼ ὑπʼ ἴρηκος κοίλην εἰσέπτατο πέτρηνχηραμόν· οὐδʼ ἄρα τῇ γε ἁλώμεναι αἴσιμον ἦεν·ὣς ἣ δακρυόεσσα φύγεν, λίπε δʼ αὐτόθι τόξα.Λητὼ δὲ προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης·Λητοῖ ἐγὼ δέ τοι οὔ τι μαχήσομαι· ἀργαλέον δὲπληκτίζεσθʼ ἀλόχοισι Διὸς νεφεληγερέταο·ἀλλὰ μάλα πρόφρασσα μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσινεὔχεσθαι ἐμὲ νικῆσαι κρατερῆφι βίηφιν.ὣς ἄρʼ ἔφη, Λητὼ δὲ συναίνυτο καμπύλα τόξαπεπτεῶτʼ ἄλλυδις ἄλλα μετὰ στροφάλιγγι κονίης.ἣ μὲν τόξα λαβοῦσα πάλιν κίε θυγατέρος ἧς·ἣ δʼ ἄρʼ Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ,δακρυόεσσα δὲ πατρὸς ἐφέζετο γούνασι κούρη,ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἀμβρόσιος ἑανὸς τρέμε· τὴν δὲ προτὶ οἷεἷλε πατὴρ Κρονίδης, καὶ ἀνείρετο ἡδὺ γελάσσας·τίς νύ σε τοιάδʼ ἔρεξε φίλον τέκος Οὐρανιώνωνμαψιδίως, ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ;τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἐϋστέφανος κελαδεινή·σή μʼ ἄλοχος στυφέλιξε πάτερ λευκώλενος Ἥρη,ἐξ ἧς ἀθανάτοισιν ἔρις καὶ νεῖκος ἐφῆπται.ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·αὐτὰρ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐδύσετο Ἴλιον ἱρήν·μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος ἐϋδμήτοιο πόληοςμὴ Δαναοὶ πέρσειαν ὑπὲρ μόρον ἤματι κείνῳ.οἳ δʼ ἄλλοι πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ αἰὲν ἐόντες,οἳ μὲν χωόμενοι, οἳ δὲ μέγα κυδιόωντες·κὰδ δʼ ἷζον παρὰ πατρὶ κελαινεφεῖ· αὐτὰρ ἈχιλλεὺςΤρῶας ὁμῶς αὐτούς τʼ ὄλεκεν καὶ μώνυχας ἵππους.ὡς δʼ ὅτε καπνὸς ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρὺν ἵκηταιἄστεος αἰθομένοιο, θεῶν δέ ἑ μῆνις ἀνῆκε,πᾶσι δʼ ἔθηκε πόνον, πολλοῖσι δὲ κήδεʼ ἐφῆκεν,ὣς Ἀχιλεὺς Τρώεσσι πόνον καὶ κήδεʼ ἔθηκεν.ἑστήκει δʼ ὃ γέρων Πρίαμος θείου ἐπὶ πύργου,ἐς δʼ ἐνόησʼ Ἀχιλῆα πελώριον· αὐτὰρ ὑπʼ αὐτοῦΤρῶες ἄφαρ κλονέοντο πεφυζότες, οὐδέ τις ἀλκὴγίγνεθʼ· ὃ δʼ οἰμώξας ἀπὸ πύργου βαῖνε χαμᾶζεὀτρύνων παρὰ τεῖχος ἀγακλειτοὺς πυλαωρούς·πεπταμένας ἐν χερσὶ πύλας ἔχετʼ εἰς ὅ κε λαοὶἔλθωσι προτὶ ἄστυ πεφυζότες· ἦ γὰρ Ἀχιλλεὺςἐγγὺς ὅδε κλονέων· νῦν οἴω λοίγιʼ ἔσεσθαι.αὐτὰρ ἐπεί κʼ ἐς τεῖχος ἀναπνεύσωσιν ἀλέντες,αὖτις ἐπανθέμεναι σανίδας πυκινῶς ἀραρυίας·δείδια γὰρ μὴ οὖλος ἀνὴρ ἐς τεῖχος ἅληται.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄνεσάν τε πύλας καὶ ἀπῶσαν ὀχῆας·αἳ δὲ πετασθεῖσαι τεῦξαν φάος· αὐτὰρ Ἀπόλλωνἀντίος ἐξέθορε Τρώων ἵνα λοιγὸν ἀλάλκοι.οἳ δʼ ἰθὺς πόλιος καὶ τείχεος ὑψηλοῖοδίψῃ καρχαλέοι κεκονιμένοι ἐκ πεδίοιοφεῦγον· ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπʼ ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆραἰὲν ἔχε κρατερή, μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι.ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν,εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος Ἀγήνορα δῖον ἀνῆκεφῶτʼ Ἀντήνορος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε.ἐν μέν οἱ κραδίῃ θάρσος βάλε, πὰρ δέ οἱ αὐτὸςἔστη, ὅπως θανάτοιο βαρείας χεῖρας ἀλάλκοιφηγῷ κεκλιμένος· κεκάλυπτο δʼ ἄρʼ ἠέρι πολλῇ.αὐτὰρ ὅ γʼ ὡς ἐνόησεν Ἀχιλλῆα πτολίπορθονἔστη, πολλὰ δέ οἱ κραδίη πόρφυρε μένοντι·ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·ὤ μοι ἐγών· εἰ μέν κεν ὑπὸ κρατεροῦ Ἀχιλῆοςφεύγω, τῇ περ οἱ ἄλλοι ἀτυζόμενοι κλονέονται,αἱρήσει με καὶ ὧς, καὶ ἀνάλκιδα δειροτομήσει.εἰ δʼ ἂν ἐγὼ τούτους μὲν ὑποκλονέεσθαι ἐάσωΠηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ, ποσὶν δʼ ἀπὸ τείχεος ἄλλῃφεύγω πρὸς πεδίον Ἰλήϊον, ὄφρʼ ἂν ἵκωμαιἼδης τε κνημοὺς κατά τε ῥωπήϊα δύω·