ἀλλʼ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαοἐν ποταμῷ, ὅθι περ Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους.Φόρκυς αὖ Φρύγας ἦγε καὶ Ἀσκάνιος θεοειδὴςτῆλʼ ἐξ Ἀσκανίης· μέμασαν δʼ ὑσμῖνι μάχεσθαι.Μῄοσιν αὖ Μέσθλης τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθηνυἷε Ταλαιμένεος τὼ Γυγαίη τέκε λίμνη,οἳ καὶ Μῄονας ἦγον ὑπὸ Τμώλῳ γεγαῶτας.Νάστης αὖ Καρῶν ἡγήσατο βαρβαροφώνων,οἳ Μίλητον ἔχον Φθιρῶν τʼ ὄρος ἀκριτόφυλλονΜαιάνδρου τε ῥοὰς Μυκάλης τʼ αἰπεινὰ κάρηνα·τῶν μὲν ἄρʼ Ἀμφίμαχος καὶ Νάστης ἡγησάσθην,Νάστης Ἀμφίμαχός τε Νομίονος ἀγλαὰ τέκνα,ὃς καὶ χρυσὸν ἔχων πόλεμον δʼ ἴεν ἠΰτε κούρηνήπιος, οὐδέ τί οἱ τό γʼ ἐπήρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον,ἀλλʼ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαοἐν ποταμῷ, χρυσὸν δʼ Ἀχιλεὺς ἐκόμισσε δαΐφρων.Σαρπηδὼν δʼ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμωντηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

αὐτὰρ ἐπεὶ κόσμηθεν ἅμʼ ἡγεμόνεσσιν ἕκαστοι,Τρῶες μὲν κλαγγῇ τʼ ἐνοπῇ τʼ ἴσαν ὄρνιθες ὣςἠΰτε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει οὐρανόθι πρό·αἵ τʼ ἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον ὄμβρονκλαγγῇ ταί γε πέτονται ἐπʼ ὠκεανοῖο ῥοάωνἀνδράσι Πυγμαίοισι φόνον καὶ κῆρα φέρουσαι·ἠέριαι δʼ ἄρα ταί γε κακὴν ἔριδα προφέρονται.οἳ δʼ ἄρʼ ἴσαν σιγῇ μένεα πνείοντες Ἀχαιοὶἐν θυμῷ μεμαῶτες ἀλεξέμεν ἀλλήλοισιν.εὖτʼ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχληνποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω,τόσσόν τίς τʼ ἐπιλεύσσει ὅσον τʼ ἐπὶ λᾶαν ἵησιν·ὣς ἄρα τῶν ὑπὸ ποσσὶ κονίσαλος ὄρνυτʼ ἀελλὴςἐρχομένων· μάλα δʼ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο.οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,Τρωσὶν μὲν προμάχιζεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴςπαρδαλέην ὤμοισιν ἔχων καὶ καμπύλα τόξακαὶ ξίφος· αὐτὰρ δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷπάλλων Ἀργείων προκαλίζετο πάντας ἀρίστουςἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι.τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαοςἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα,ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσαςεὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγαπεινάων· μάλα γάρ τε κατεσθίει, εἴ περ ἂν αὐτὸνσεύωνται ταχέες τε κύνες θαλεροί τʼ αἰζηοί·ὣς ἐχάρη Μενέλαος Ἀλέξανδρον θεοειδέαὀφθαλμοῖσιν ἰδών· φάτο γὰρ τίσεσθαι ἀλείτην·αὐτίκα δʼ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴςἐν προμάχοισι φανέντα, κατεπλήγη φίλον ἦτορ,ἂψ δʼ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων.ὡς δʼ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστηοὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα,ἂψ δʼ ἀνεχώρησεν, ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς,ὣς αὖτις καθʼ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχωνδείσας Ἀτρέος υἱὸν Ἀλέξανδρος θεοειδής.τὸν δʼ Ἕκτωρ νείκεσσεν ἰδὼν αἰσχροῖς ἐπέεσσιν·Δύσπαρι εἶδος ἄριστε γυναιμανὲς ἠπεροπευτὰαἴθʼ ὄφελες ἄγονός τʼ ἔμεναι ἄγαμός τʼ ἀπολέσθαι·καί κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον ἦενἢ οὕτω λώβην τʼ ἔμεναι καὶ ὑπόψιον ἄλλων.ἦ που καγχαλόωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶφάντες ἀριστῆα πρόμον ἔμμεναι, οὕνεκα καλὸνεἶδος ἔπʼ, ἀλλʼ οὐκ ἔστι βίη φρεσὶν οὐδέ τις ἀλκή.ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσιπόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας,μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκʼ εὐειδέʼ ἀνῆγεςἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάωνπατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ,δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;οὐκ ἂν δὴ μείνειας ἀρηΐφιλον Μενέλαον;γνοίης χʼ οἵου φωτὸς ἔχεις θαλερὴν παράκοιτιν·οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶρʼ Ἀφροδίτηςἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτʼ ἐν κονίῃσι μιγείης.ἀλλὰ μάλα Τρῶες δειδήμονες· ἦ τέ κεν ἤδηλάϊνον ἕσσο χιτῶνα κακῶν ἕνεχʼ ὅσσα ἔοργας.τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής·Ἕκτορ ἐπεί με κατʼ αἶσαν ἐνείκεσας οὐδʼ ὑπὲρ αἶσαν·αἰεί τοι κραδίη πέλεκυς ὥς ἐστιν ἀτειρὴςὅς τʼ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπʼ ἀνέρος ὅς ῥά τε τέχνῃνήϊον ἐκτάμνῃσιν, ὀφέλλει δʼ ἀνδρὸς ἐρωήν·ὣς σοὶ ἐνὶ στήθεσσιν ἀτάρβητος νόος ἐστί·μή μοι δῶρʼ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης·οὔ τοι ἀπόβλητʼ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶραὅσσά κεν αὐτοὶ δῶσιν, ἑκὼν δʼ οὐκ ἄν τις ἕλοιτο·νῦν αὖτʼ εἴ μʼ ἐθέλεις πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι,ἄλλους μὲν κάθισον Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιούς,αὐτὰρ ἔμʼ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαονσυμβάλετʼ ἀμφʼ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι·ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται,κτήμαθʼ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδʼ ἀγέσθω·οἳ δʼ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντεςναίοιτε Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νεέσθωνἌργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα.ὣς ἔφαθʼ, Ἕκτωρ δʼ αὖτʼ ἐχάρη μέγα μῦθον ἀκούσας,καί ῥʼ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγαςμέσσου δουρὸς ἑλών· τοὶ δʼ ἱδρύνθησαν ἅπαντες.τῷ δʼ ἐπετοξάζοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶἰοῖσίν τε τιτυσκόμενοι λάεσσί τʼ ἔβαλλον·αὐτὰρ ὃ μακρὸν ἄϋσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·ἴσχεσθʼ Ἀργεῖοι, μὴ βάλλετε κοῦροι Ἀχαιῶν·στεῦται γάρ τι ἔπος ἐρέειν κορυθαίολος Ἕκτωρ.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἔσχοντο μάχης ἄνεῴ τʼ ἐγένοντοἐσσυμένως· Ἕκτωρ δὲ μετʼ ἀμφοτέροισιν ἔειπε·κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶμῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρεν.ἄλλους μὲν κέλεται Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιοὺςτεύχεα κάλʼ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,αὐτὸν δʼ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαονοἴους ἀμφʼ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι.ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηταικτήμαθʼ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδʼ ἀγέσθω·οἳ δʼ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ·τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·κέκλυτε νῦν καὶ ἐμεῖο· μάλιστα γὰρ ἄλγος ἱκάνειθυμὸν ἐμόν, φρονέω δὲ διακρινθήμεναι ἤδηἈργείους καὶ Τρῶας, ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέπασθεεἵνεκʼ ἐμῆς ἔριδος καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκʼ ἀρχῆς·ἡμέων δʼ ὁπποτέρῳ θάνατος καὶ μοῖρα τέτυκταιτεθναίη· ἄλλοι δὲ διακρινθεῖτε τάχιστα.οἴσετε ἄρνʼ, ἕτερον λευκόν, ἑτέρην δὲ μέλαιναν,Γῇ τε καὶ Ἠελίῳ· Διὶ δʼ ἡμεῖς οἴσομεν ἄλλον·ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην, ὄφρʼ ὅρκια τάμνῃαὐτός, ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοι καὶ ἄπιστοι,μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται.αἰεὶ δʼ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν φρένες ἠερέθονται·οἷς δʼ ὁ γέρων μετέῃσιν ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσωλεύσσει, ὅπως ὄχʼ ἄριστα μετʼ ἀμφοτέροισι γένηται.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἐχάρησαν Ἀχαιοί τε Τρῶές τεἐλπόμενοι παύσασθαι ὀϊζυροῦ πολέμοιο.καί ῥʼ ἵππους μὲν ἔρυξαν ἐπὶ στίχας, ἐκ δʼ ἔβαν αὐτοί,τεύχεά τʼ ἐξεδύοντο· τὰ μὲν κατέθεντʼ ἐπὶ γαίῃπλησίον ἀλλήλων, ὀλίγη δʼ ἦν ἀμφὶς ἄρουρα·Ἕκτωρ δὲ προτὶ ἄστυ δύω κήρυκας ἔπεμπεκαρπαλίμως ἄρνάς τε φέρειν Πρίαμόν τε καλέσσαι·αὐτὰρ ὃ Ταλθύβιον προΐει κρείων Ἀγαμέμνωννῆας ἔπι γλαφυρὰς ἰέναι, ἠδʼ ἄρνʼ ἐκέλευενοἰσέμεναι· ὃ δʼ ἄρʼ οὐκ ἀπίθησʼ Ἀγαμέμνονι δίῳ.Ἶρις δʼ αὖθʼ Ἑλένῃ λευκωλένῳ ἄγγελος ἦλθενεἰδομένη γαλόῳ Ἀντηνορίδαο δάμαρτι,τὴν Ἀντηνορίδης εἶχε κρείων ἙλικάωνΛαοδίκην Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην.τὴν δʼ εὗρʼ ἐν μεγάρῳ· ἣ δὲ μέγαν ἱστὸν ὕφαινεδίπλακα πορφυρέην, πολέας δʼ ἐνέπασσεν ἀέθλουςΤρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,οὕς ἑθεν εἵνεκʼ ἔπασχον ὑπʼ Ἄρηος παλαμάων·ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·δεῦρʼ ἴθι νύμφα φίλη, ἵνα θέσκελα ἔργα ἴδηαιΤρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,οἳ πρὶν ἐπʼ ἀλλήλοισι φέρον πολύδακρυν Ἄρηαἐν πεδίῳ ὀλοοῖο λιλαιόμενοι πολέμοιο·οἳ δὴ νῦν ἕαται σιγῇ, πόλεμος δὲ πέπαυται,ἀσπίσι κεκλιμένοι, παρὰ δʼ ἔγχεα μακρὰ πέπηγεν.αὐτὰρ Ἀλέξανδρος καὶ ἀρηΐφιλος Μενέλαοςμακρῇς ἐγχείῃσι μαχήσονται περὶ σεῖο·τῷ δέ κε νικήσαντι φίλη κεκλήσῃ ἄκοιτις.ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷἀνδρός τε προτέρου καὶ ἄστεος ἠδὲ τοκήων·αὐτίκα δʼ ἀργεννῇσι καλυψαμένη ὀθόνῃσινὁρμᾶτʼ ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσαοὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύʼ ἕποντο,Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ, Κλυμένη τε βοῶπις·αἶψα δʼ ἔπειθʼ ἵκανον ὅθι Σκαιαὶ πύλαι ἦσαν.οἳ δʼ ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ ΘυμοίτηνΛάμπόν τε Κλυτίον θʼ Ἱκετάονά τʼ ὄζον ἌρηοςΟὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφωἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι,γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλʼ ἀγορηταὶἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθʼ ὕληνδενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι·τοῖοι ἄρα Τρώων ἡγήτορες ἧντʼ ἐπὶ πύργῳ.οἳ δʼ ὡς οὖν εἴδονθʼ Ἑλένην ἐπὶ πύργον ἰοῦσαν,ἦκα πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον·οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺςτοιῇδʼ ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν·αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν·ἀλλὰ καὶ ὧς τοίη περ ἐοῦσʼ ἐν νηυσὶ νεέσθω,μηδʼ ἡμῖν τεκέεσσί τʼ ὀπίσσω πῆμα λίποιτο.ὣς ἄρʼ ἔφαν, Πρίαμος δʼ Ἑλένην ἐκαλέσσατο φωνῇ·δεῦρο πάροιθʼ ἐλθοῦσα φίλον τέκος ἵζευ ἐμεῖο,ὄφρα ἴδῃ πρότερόν τε πόσιν πηούς τε φίλους τε·οὔ τί μοι αἰτίη ἐσσί, θεοί νύ μοι αἴτιοί εἰσινοἵ μοι ἐφώρμησαν πόλεμον πολύδακρυν Ἀχαιῶν·ὥς μοι καὶ τόνδʼ ἄνδρα πελώριον ἐξονομήνῃςὅς τις ὅδʼ ἐστὶν Ἀχαιὸς ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε.ἤτοι μὲν κεφαλῇ καὶ μείζονες ἄλλοι ἔασι,καλὸν δʼ οὕτω ἐγὼν οὔ πω ἴδον ὀφθαλμοῖσιν,οὐδʼ οὕτω γεραρόν· βασιλῆϊ γὰρ ἀνδρὶ ἔοικε.τὸν δʼ Ἑλένη μύθοισιν ἀμείβετο δῖα γυναικῶν·αἰδοῖός τέ μοί ἐσσι φίλε ἑκυρὲ δεινός τε·ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρουἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσαπαῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.ἀλλὰ τά γʼ οὐκ ἐγένοντο· τὸ καὶ κλαίουσα τέτηκα.τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς·οὗτός γʼ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων,ἀμφότερον βασιλεύς τʼ ἀγαθὸς κρατερός τʼ αἰχμητής·δαὴρ αὖτʼ ἐμὸς ἔσκε κυνώπιδος, εἴ ποτʼ ἔην γε.ὣς φάτο, τὸν δʼ ὁ γέρων ἠγάσσατο φώνησέν τε·ὦ μάκαρ Ἀτρεΐδη μοιρηγενὲς ὀλβιόδαιμον,ἦ ῥά νύ τοι πολλοὶ δεδμήατο κοῦροι Ἀχαιῶν.ἤδη καὶ Φρυγίην εἰσήλυθον ἀμπελόεσσαν,ἔνθα ἴδον πλείστους Φρύγας ἀνέρας αἰολοπώλουςλαοὺς Ὀτρῆος καὶ Μυγδόνος ἀντιθέοιο,οἵ ῥα τότʼ ἐστρατόωντο παρʼ ὄχθας Σαγγαρίοιο·καὶ γὰρ ἐγὼν ἐπίκουρος ἐὼν μετὰ τοῖσιν ἐλέχθηνἤματι τῷ ὅτε τʼ ἦλθον Ἀμαζόνες ἀντιάνειραι·ἀλλʼ οὐδʼ οἳ τόσοι ἦσαν ὅσοι ἑλίκωπες Ἀχαιοί.δεύτερον αὖτʼ Ὀδυσῆα ἰδὼν ἐρέεινʼ ὁ γεραιός·εἴπʼ ἄγε μοι καὶ τόνδε φίλον τέκος ὅς τις ὅδʼ ἐστί·μείων μὲν κεφαλῇ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,εὐρύτερος δʼ ὤμοισιν ἰδὲ στέρνοισιν ἰδέσθαι.τεύχεα μέν οἱ κεῖται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,αὐτὸς δὲ κτίλος ὣς ἐπιπωλεῖται στίχας ἀνδρῶν·ἀρνειῷ μιν ἔγωγε ἐΐσκω πηγεσιμάλλῳ,ὅς τʼ οἰῶν μέγα πῶϋ διέρχεται ἀργεννάων.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειθʼ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα·οὗτος δʼ αὖ Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς,ὃς τράφη ἐν δήμῳ Ἰθάκης κραναῆς περ ἐούσηςεἰδὼς παντοίους τε δόλους καὶ μήδεα πυκνά.τὴν δʼ αὖτʼ Ἀντήνωρ πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·ὦ γύναι ἦ μάλα τοῦτο ἔπος νημερτὲς ἔειπες·ἤδη γὰρ καὶ δεῦρό ποτʼ ἤλυθε δῖος Ὀδυσσεὺςσεῦ ἕνεκʼ ἀγγελίης σὺν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·τοὺς δʼ ἐγὼ ἐξείνισσα καὶ ἐν μεγάροισι φίλησα,ἀμφοτέρων δὲ φυὴν ἐδάην καὶ μήδεα πυκνά.ἀλλʼ ὅτε δὴ Τρώεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθενστάντων μὲν Μενέλαος ὑπείρεχεν εὐρέας ὤμους,ἄμφω δʼ ἑζομένω γεραρώτερος ἦεν Ὀδυσσεύς·ἀλλʼ ὅτε δὴ μύθους καὶ μήδεα πᾶσιν ὕφαινονἤτοι μὲν Μενέλαος ἐπιτροχάδην ἀγόρευε,παῦρα μὲν ἀλλὰ μάλα λιγέως, ἐπεὶ οὐ πολύμυθοςοὐδʼ ἀφαμαρτοεπής· ἦ καὶ γένει ὕστερος ἦεν.ἀλλʼ ὅτε δὴ πολύμητις ἀναΐξειεν Ὀδυσσεὺςστάσκεν, ὑπαὶ δὲ ἴδεσκε κατὰ χθονὸς ὄμματα πήξας,σκῆπτρον δʼ οὔτʼ ὀπίσω οὔτε προπρηνὲς ἐνώμα,ἀλλʼ ἀστεμφὲς ἔχεσκεν ἀΐδρεϊ φωτὶ ἐοικώς·φαίης κε ζάκοτόν τέ τινʼ ἔμμεναι ἄφρονά τʼ αὔτως.ἀλλʼ ὅτε δὴ ὄπα τε μεγάλην ἐκ στήθεος εἵηκαὶ ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίῃσιν,οὐκ ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆΐ γʼ ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος·οὐ τότε γʼ ὧδʼ Ὀδυσῆος ἀγασσάμεθʼ εἶδος ἰδόντες.τὸ τρίτον αὖτʼ Αἴαντα ἰδὼν ἐρέεινʼ ὃ γεραιός·τίς τὰρ ὅδʼ ἄλλος Ἀχαιὸς ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τεἔξοχος Ἀργείων κεφαλήν τε καὶ εὐρέας ὤμους;τὸν δʼ Ἑλένη τανύπεπλος ἀμείβετο δῖα γυναικῶν·οὗτος δʼ Αἴας ἐστὶ πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν·Ἰδομενεὺς δʼ ἑτέρωθεν ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣςἕστηκʼ, ἀμφὶ δέ μιν Κρητῶν ἀγοὶ ἠγερέθονται.πολλάκι μιν ξείνισσεν ἀρηΐφιλος Μενέλαοςοἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ ὁπότε Κρήτηθεν ἵκοιτο.νῦν δʼ ἄλλους μὲν πάντας ὁρῶ ἑλίκωπας Ἀχαιούς,οὕς κεν ἐῢ γνοίην καί τʼ οὔνομα μυθησαίμην·δοιὼ δʼ οὐ δύναμαι ἰδέειν κοσμήτορε λαῶνΚάστορά θʼ ἱππόδαμον καὶ πὺξ ἀγαθὸν Πολυδεύκεααὐτοκασιγνήτω, τώ μοι μία γείνατο μήτηρ.ἢ οὐχ ἑσπέσθην Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς,ἢ δεύρω μὲν ἕποντο νέεσσʼ ἔνι ποντοπόροισι,νῦν αὖτʼ οὐκ ἐθέλουσι μάχην καταδύμεναι ἀνδρῶναἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλʼ ἅ μοί ἐστιν.ὣς φάτο, τοὺς δʼ ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶαἐν Λακεδαίμονι αὖθι φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ.κήρυκες δʼ ἀνὰ ἄστυ θεῶν φέρον ὅρκια πιστὰἄρνε δύω καὶ οἶνον ἐΰφρονα καρπὸν ἀρούρηςἀσκῷ ἐν αἰγείῳ· φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸνκῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα·ὄτρυνεν δὲ γέροντα παριστάμενος ἐπέεσσιν·ὄρσεο Λαομεδοντιάδη, καλέουσιν ἄριστοιΤρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνωνἐς πεδίον καταβῆναι ἵνʼ ὅρκια πιστὰ τάμητε·αὐτὰρ Ἀλέξανδρος καὶ ἀρηΐφιλος Μενέλαοςμακρῇς ἐγχείῃσι μαχήσοντʼ ἀμφὶ γυναικί·τῷ δέ κε νικήσαντι γυνὴ καὶ κτήμαθʼ ἕποιτο·οἳ δʼ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντεςναίοιμεν Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νέονταιἌργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα.ὣς φάτο ῥίγησεν δʼ ὃ γέρων, ἐκέλευσε δʼ ἑταίρουςἵππους ζευγνύμεναι· τοὶ δʼ ὀτραλέως ἐπίθοντο.ἂν δʼ ἄρʼ ἔβη Πρίαμος, κατὰ δʼ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ περικαλλέα βήσετο δίφρον·τὼ δὲ διὰ Σκαιῶν πεδίον δʼ ἔχον ὠκέας ἵππους.ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκοντο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς,ἐξ ἵππων ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα πουλυβότειρανἐς μέσσον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἐστιχόωντο.ὄρνυτο δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,ἂν δʼ Ὀδυσεὺς πολύμητις· ἀτὰρ κήρυκες ἀγαυοὶὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον, κρητῆρι δὲ οἶνονμίσγον, ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν.Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν,ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεόν αἰὲν ἄωρτο,ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων τάμνε τρίχας· αὐτὰρ ἔπειτακήρυκες Τρώων καὶ Ἀχαιῶν νεῖμαν ἀρίστοις.τοῖσιν δʼ Ἀτρεΐδης μεγάλʼ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε,Ἠέλιός θʼ, ὃς πάντʼ ἐφορᾷς καὶ πάντʼ ἐπακούεις,καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόνταςἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κʼ ἐπίορκον ὀμόσσῃ,ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δʼ ὅρκια πιστά·εἰ μέν κεν Μενέλαον Ἀλέξανδρος καταπέφνῃαὐτὸς ἔπειθʼ Ἑλένην ἐχέτω καὶ κτήματα πάντα,ἡμεῖς δʼ ἐν νήεσσι νεώμεθα ποντοπόροισιν·εἰ δέ κʼ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος,Τρῶας ἔπειθʼ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντʼ ἀποδοῦναι,τιμὴν δʼ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τινʼ ἔοικεν,ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετʼ ἀνθρώποισι πέληται.εἰ δʼ ἂν ἐμοὶ τιμὴν Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδεςτίνειν οὐκ ἐθέλωσιν Ἀλεξάνδροιο πεσόντος,αὐτὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα μαχήσομαι εἵνεκα ποινῆςαὖθι μένων, ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω.ἦ, καὶ ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν τάμε νηλέϊ χαλκῷ·καὶ τοὺς μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὸς ἀσπαίρονταςθυμοῦ δευομένους· ἀπὸ γὰρ μένος εἵλετο χαλκός.οἶνον δʼ ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσινἔκχεον, ἠδʼ εὔχοντο θεοῖς αἰειγενέτῃσιν.ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·Ζεῦ κύδιστε μέγιστε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοιὁππότεροι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια πημήνειανὧδέ σφʼ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέοι ὡς ὅδε οἶνοςαὐτῶν καὶ τεκέων, ἄλοχοι δʼ ἄλλοισι δαμεῖεν.ὣς ἔφαν, οὐδʼ ἄρα πώ σφιν ἐπεκραίαινε Κρονίων.τοῖσι δὲ Δαρδανίδης Πρίαμος μετὰ μῦθον ἔειπε·κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί·ἤτοι ἐγὼν εἶμι προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσανἄψ, ἐπεὶ οὔ πω τλήσομʼ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρᾶσθαιμαρνάμενον φίλον υἱὸν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·Ζεὺς μέν που τό γε οἶδε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοιὁπποτέρῳ θανάτοιο τέλος πεπρωμένον ἐστίν.ἦ ῥα καὶ ἐς δίφρον ἄρνας θέτο ἰσόθεος φώς,ἂν δʼ ἄρʼ ἔβαινʼ αὐτός, κατὰ δʼ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ περικαλλέα βήσετο δίφρον.τὼ μὲν ἄρʼ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο·Ἕκτωρ δὲ Πριάμοιο πάϊς καὶ δῖος Ὀδυσσεὺςχῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον, αὐτὰρ ἔπειτακλήρους ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες,ὁππότερος δὴ πρόσθεν ἀφείη χάλκεον ἔγχος.λαοὶ δʼ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον,ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστεὁππότερος τάδε ἔργα μετʼ ἀμφοτέροισιν ἔθηκε,τὸν δὸς ἀποφθίμενον δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω,ἡμῖν δʼ αὖ φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ γενέσθαι.ὣς ἄρʼ ἔφαν, πάλλεν δὲ μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρἂψ ὁρόων· Πάριος δὲ θοῶς ἐκ κλῆρος ὄρουσεν.οἳ μὲν ἔπειθʼ ἵζοντο κατὰ στίχας, ἧχι ἑκάστῳἵπποι ἀερσίποδες καὶ ποικίλα τεύχεʼ ἔκειτο·αὐτὰρ ὅ γʼ ἀμφʼ ὤμοισιν ἐδύσετο τεύχεα καλὰδῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο.κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκεκαλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνενοἷο κασιγνήτοιο Λυκάονος· ἥρμοσε δʼ αὐτῷ.ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλονχάλκεον, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε·κρατὶ δʼ ἐπʼ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκενἵππουριν· δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·εἵλετο δʼ ἄλκιμον ἔγχος, ὅ οἱ παλάμηφιν ἀρήρει.ὣς δʼ αὔτως Μενέλαος ἀρήϊος ἔντεʼ ἔδυνεν.οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν ἑκάτερθεν ὁμίλου θωρήχθησαν,ἐς μέσσον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἐστιχόωντοδεινὸν δερκόμενοι· θάμβος δʼ ἔχεν εἰσορόωνταςΤρῶάς θʼ ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.καί ῥʼ ἐγγὺς στήτην διαμετρητῷ ἐνὶ χώρῳσείοντʼ ἐγχείας ἀλλήλοισιν κοτέοντε.πρόσθε δʼ Ἀλέξανδρος προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,καὶ βάλεν Ἀτρεΐδαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην,οὐδʼ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴἀσπίδʼ ἐνὶ κρατερῇ· ὃ δὲ δεύτερον ὄρνυτο χαλκῷἈτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·Ζεῦ ἄνα δὸς τίσασθαι ὅ με πρότερος κάκʼ ἔοργεδῖον Ἀλέξανδρον, καὶ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δάμασσον,ὄφρα τις ἐρρίγῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπωνξεινοδόκον κακὰ ῥέξαι, ὅ κεν φιλότητα παράσχῃ.ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,καὶ βάλε Πριαμίδαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην·διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος,καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο·ἀντικρὺ δὲ παραὶ λαπάρην διάμησε χιτῶναἔγχος· ὃ δʼ ἐκλίνθη καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ἀργυρόηλονπλῆξεν ἀνασχόμενος κόρυθος φάλον· ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷτριχθά τε καὶ τετραχθὰ διατρυφὲν ἔκπεσε χειρός.Ἀτρεΐδης δʼ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·Ζεῦ πάτερ οὔ τις σεῖο θεῶν ὀλοώτερος ἄλλος·ἦ τʼ ἐφάμην τίσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος·νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος, ἐκ δέ μοι ἔγχος