ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάωνπέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων,βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπʼ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·αἳ μέν τʼ ἔνθα ἅλις πεποτήαται, αἳ δέ τε ἔνθα·ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάωνἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντοἰλαδὸν εἰς ἀγορήν· μετὰ δέ σφισιν ὄσσα δεδήειὀτρύνουσʼ ἰέναι Διὸς ἄγγελος· οἳ δʼ ἀγέροντο.τετρήχει δʼ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖαλαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δʼ ἦν· ἐννέα δέ σφεαςκήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτʼ ἀϋτῆς