οἳ δʼ εἶχον Φυλάκην καὶ Πύρασον ἀνθεμόενταΔήμητρος τέμενος, Ἴτωνά τε μητέρα μήλων,ἀγχίαλόν τʼ Ἀντρῶνα ἰδὲ Πτελεὸν λεχεποίην,τῶν αὖ Πρωτεσίλαος ἀρήϊος ἡγεμόνευεζωὸς ἐών· τότε δʼ ἤδη ἔχεν κάτα γαῖα μέλαινα.τοῦ δὲ καὶ ἀμφιδρυφὴς ἄλοχος Φυλάκῃ ἐλέλειπτοκαὶ δόμος ἡμιτελής· τὸν δʼ ἔκτανε Δάρδανος ἀνὴρνηὸς ἀποθρῴσκοντα πολὺ πρώτιστον Ἀχαιῶν.οὐδὲ μὲν οὐδʼ οἳ ἄναρχοι ἔσαν, πόθεόν γε μὲν ἀρχόν·ἀλλά σφεας κόσμησε Ποδάρκης ὄζος ἌρηοςἸφίκλου υἱὸς πολυμήλου Φυλακίδαοαὐτοκασίγνητος μεγαθύμου Πρωτεσιλάουὁπλότερος γενεῇ· ὁ δʼ ἅμα πρότερος καὶ ἀρείων