νῦν αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον,οἵ τʼ Ἄλον οἵ τʼ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο,οἵ τʼ εἶχον Φθίην ἠδʼ Ἑλλάδα καλλιγύναικα,Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί,τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς.ἀλλʼ οἵ γʼ οὐ πολέμοιο δυσηχέος ἐμνώοντο·οὐ γὰρ ἔην ὅς τίς σφιν ἐπὶ στίχας ἡγήσαιτο·κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺςκούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο,τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσαςΛυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης,κὰδ δὲ Μύνητʼ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους,υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·