αἶψα δὲ νῆας ἔπηξε, πολὺν δʼ ὅ γε λαὸν ἀγείραςβῆ φεύγων ἐπὶ πόντον· ἀπείλησαν γάρ οἱ ἄλλοιυἱέες υἱωνοί τε βίης Ἡρακληείης.αὐτὰρ ὅ γʼ ἐς Ῥόδον ἷξεν ἀλώμενος ἄλγεα πάσχων·τριχθὰ δὲ ᾤκηθεν καταφυλαδόν, ἠδὲ φίληθενἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει,καί σφιν θεσπέσιον πλοῦτον κατέχευε Κρονίων.Νιρεὺς αὖ Σύμηθεν ἄγε τρεῖς νῆας ἐΐσαςΝιρεὺς Ἀγλαΐης υἱὸς Χαρόποιό τʼ ἄνακτοςΝιρεύς, ὃς κάλλιστος ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθετῶν ἄλλων Δαναῶν μετʼ ἀμύμονα Πηλεΐωνα·ἀλλʼ ἀλαπαδνὸς ἔην, παῦρος δέ οἱ εἵπετο λαός.οἳ δʼ ἄρα Νίσυρόν τʼ εἶχον Κράπαθόν τε Κάσον τεκαὶ Κῶν Εὐρυπύλοιο πόλιν νήσους τε Καλύδνας,τῶν αὖ Φείδιππός τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθηνΘεσσαλοῦ υἷε δύω Ἡρακλεΐδαο ἄνακτος·τοῖς δὲ τριήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.νῦν αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον,οἵ τʼ Ἄλον οἵ τʼ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο,οἵ τʼ εἶχον Φθίην ἠδʼ Ἑλλάδα καλλιγύναικα,Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί,τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς.ἀλλʼ οἵ γʼ οὐ πολέμοιο δυσηχέος ἐμνώοντο·οὐ γὰρ ἔην ὅς τίς σφιν ἐπὶ στίχας ἡγήσαιτο·κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺςκούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο,τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσαςΛυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης,κὰδ δὲ Μύνητʼ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους,υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·τῆς ὅ γε κεῖτʼ ἀχέων, τάχα δʼ ἀνστήσεσθαι ἔμελλεν.οἳ δʼ εἶχον Φυλάκην καὶ Πύρασον ἀνθεμόενταΔήμητρος τέμενος, Ἴτωνά τε μητέρα μήλων,ἀγχίαλόν τʼ Ἀντρῶνα ἰδὲ Πτελεὸν λεχεποίην,τῶν αὖ Πρωτεσίλαος ἀρήϊος ἡγεμόνευε