τοῖσι δʼ ἅμʼ ὀγδώκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.οἳ δὲ Μυκήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρονἀφνειόν τε Κόρινθον ἐϋκτιμένας τε Κλεωνάς,Ὀρνειάς τʼ ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τʼ ἐρατεινὴνκαὶ Σικυῶνʼ, ὅθʼ ἄρʼ Ἄδρηστος πρῶτʼ ἐμβασίλευεν,οἵ θʼ Ὑπερησίην τε καὶ αἰπεινὴν ΓονόεσσανΠελλήνην τʼ εἶχον ἠδʼ Αἴγιον ἀμφενέμοντοΑἰγιαλόν τʼ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφʼ Ἑλίκην εὐρεῖαν,τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων ἈγαμέμνωνἈτρεΐδης· ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοιλαοὶ ἕποντʼ· ἐν δʼ αὐτὸς ἐδύσετο νώροπα χαλκὸνκυδιόων, πᾶσιν δὲ μετέπρεπεν ἡρώεσσινοὕνεκʼ ἄριστος ἔην πολὺ δὲ πλείστους ἄγε λαούς.οἳ δʼ εἶχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν,Φᾶρίν τε Σπάρτην τε πολυτρήρωνά τε Μέσσην,Βρυσειάς τʼ ἐνέμοντο καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινάς,οἵ τʼ ἄρʼ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τʼ ἔφαλον πτολίεθρον,οἵ τε Λάαν εἶχον ἠδʼ Οἴτυλον ἀμφενέμοντο,τῶν οἱ ἀδελφεὸς ἦρχε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαοςἑξήκοντα νεῶν· ἀπάτερθε δὲ θωρήσσοντο·ἐν δʼ αὐτὸς κίεν ᾗσι προθυμίῃσι πεποιθὼςὀτρύνων πόλεμον δέ· μάλιστα δὲ ἵετο θυμῷτίσασθαι Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε.οἳ δὲ Πύλον τʼ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινὴνκαὶ Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον καὶ ἐΰκτιτον Αἰπὺκαὶ Κυπαρισσήεντα καὶ Ἀμφιγένειαν ἔναιονκαὶ Πτελεὸν καὶ Ἕλος καὶ Δώριον, ἔνθά τε Μοῦσαιἀντόμεναι Θάμυριν τὸν Θρήϊκα παῦσαν ἀοιδῆςΟἰχαλίηθεν ἰόντα παρʼ Εὐρύτου Οἰχαλιῆος·στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν εἴ περ ἂν αὐταὶΜοῦσαι ἀείδοιεν κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο·αἳ δὲ χολωσάμεναι πηρὸν θέσαν, αὐτὰρ ἀοιδὴνθεσπεσίην ἀφέλοντο καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν·τῶν αὖθʼ ἡγεμόνευε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·τῷ δʼ ἐνενήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.οἳ δʼ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺΑἰπύτιον παρὰ τύμβον ἵνʼ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί,οἳ Φενεόν τʼ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλονῬίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπηνκαὶ Τεγέην εἶχον καὶ Μαντινέην ἐρατεινὴνΣτύμφηλόν τʼ εἶχον καὶ Παρρασίην ἐνέμοντο,τῶν ἦρχʼ Ἀγκαίοιο πάϊς κρείων Ἀγαπήνωρἑξήκοντα νεῶν· πολέες δʼ ἐν νηῒ ἑκάστῃἈρκάδες ἄνδρες ἔβαινον ἐπιστάμενοι πολεμίζειν.αὐτὸς γάρ σφιν δῶκεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωννῆας ἐϋσσέλμους περάαν ἐπὶ οἴνοπα πόντονἈτρεΐδης, ἐπεὶ οὔ σφι θαλάσσια ἔργα μεμήλει.οἳ δʼ ἄρα Βουπράσιόν τε καὶ Ἤλιδα δῖαν ἔναιονὅσσον ἐφʼ Ὑρμίνη καὶ Μύρσινος ἐσχατόωσαπέτρη τʼ Ὠλενίη καὶ Ἀλήσιον ἐντὸς ἐέργει,τῶν αὖ τέσσαρες ἀρχοὶ ἔσαν, δέκα δʼ ἀνδρὶ ἑκάστῳνῆες ἕποντο θοαί, πολέες δʼ ἔμβαινον Ἐπειοί.τῶν μὲν ἄρʼ Ἀμφίμαχος καὶ Θάλπιος ἡγησάσθηνυἷες ὃ μὲν Κτεάτου, ὃ δʼ ἄρʼ Εὐρύτου, Ἀκτορίωνε·τῶν δʼ Ἀμαρυγκεΐδης ἦρχε κρατερὸς Διώρης·τῶν δὲ τετάρτων ἦρχε Πολύξεινος θεοειδὴςυἱὸς Ἀγασθένεος Αὐγηϊάδαο ἄνακτος.οἳ δʼ ἐκ Δουλιχίοιο Ἐχινάων θʼ ἱεράωννήσων, αἳ ναίουσι πέρην ἁλὸς Ἤλιδος ἄντα,τῶν αὖθʼ ἡγεμόνευε Μέγης ἀτάλαντος ἌρηϊΦυλεΐδης, ὃν τίκτε Διῒ φίλος ἱππότα Φυλεύς,ὅς ποτε Δουλίχιον δʼ ἀπενάσσατο πατρὶ χολωθείς·τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἦγε Κεφαλλῆνας μεγαθύμους,οἵ ῥʼ Ἰθάκην εἶχον καὶ Νήριτον εἰνοσίφυλλονκαὶ Κροκύλειʼ ἐνέμοντο καὶ Αἰγίλιπα τρηχεῖαν,οἵ τε Ζάκυνθον ἔχον ἠδʼ οἳ Σάμον ἀμφενέμοντο,οἵ τʼ ἤπειρον ἔχον ἠδʼ ἀντιπέραιʼ ἐνέμοντο·τῶν μὲν Ὀδυσσεὺς ἦρχε Διὶ μῆτιν ἀτάλαντος·τῷ δʼ ἅμα νῆες ἕποντο δυώδεκα μιλτοπάρῃοι.Αἰτωλῶν δʼ ἡγεῖτο Θόας Ἀνδραίμονος υἱός,οἳ Πλευρῶνʼ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον ἠδὲ ΠυλήνηνΧαλκίδα τʼ ἀγχίαλον Καλυδῶνά τε πετρήεσσαν·οὐ γὰρ ἔτʼ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν,οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ αὐτὸς ἔην, θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος·τῷ δʼ ἐπὶ πάντʼ ἐτέταλτο ἀνασσέμεν Αἰτωλοῖσι·τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Κρητῶν δʼ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν,οἳ Κνωσόν τʼ εἶχον Γόρτυνά τε τειχιόεσσαν,Λύκτον Μίλητόν τε καὶ ἀργινόεντα ΛύκαστονΦαιστόν τε Ῥύτιόν τε, πόλεις εὖ ναιετοώσας,ἄλλοι θʼ οἳ Κρήτην ἑκατόμπολιν ἀμφενέμοντο.τῶν μὲν ἄρʼ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεΜηριόνης τʼ ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ·τοῖσι δʼ ἅμʼ ὀγδώκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Τληπόλεμος δʼ Ἡρακλεΐδης ἠΰς τε μέγας τεἐκ Ῥόδου ἐννέα νῆας ἄγεν Ῥοδίων ἀγερώχων,οἳ Ῥόδον ἀμφενέμοντο διὰ τρίχα κοσμηθέντεςΛίνδον Ἰηλυσόν τε καὶ ἀργινόεντα Κάμειρον.τῶν μὲν Τληπόλεμος δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν,ὃν τέκεν Ἀστυόχεια βίῃ Ἡρακληείῃ,τὴν ἄγετʼ ἐξ Ἐφύρης ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντοςπέρσας ἄστεα πολλὰ διοτρεφέων αἰζηῶν.Τληπόλεμος δʼ ἐπεὶ οὖν τράφʼ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ,αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκταἤδη γηράσκοντα Λικύμνιον ὄζον Ἄρηος·αἶψα δὲ νῆας ἔπηξε, πολὺν δʼ ὅ γε λαὸν ἀγείραςβῆ φεύγων ἐπὶ πόντον· ἀπείλησαν γάρ οἱ ἄλλοιυἱέες υἱωνοί τε βίης Ἡρακληείης.αὐτὰρ ὅ γʼ ἐς Ῥόδον ἷξεν ἀλώμενος ἄλγεα πάσχων·τριχθὰ δὲ ᾤκηθεν καταφυλαδόν, ἠδὲ φίληθενἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει,καί σφιν θεσπέσιον πλοῦτον κατέχευε Κρονίων.Νιρεὺς αὖ Σύμηθεν ἄγε τρεῖς νῆας ἐΐσαςΝιρεὺς Ἀγλαΐης υἱὸς Χαρόποιό τʼ ἄνακτοςΝιρεύς, ὃς κάλλιστος ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθετῶν ἄλλων Δαναῶν μετʼ ἀμύμονα Πηλεΐωνα·ἀλλʼ ἀλαπαδνὸς ἔην, παῦρος δέ οἱ εἵπετο λαός.οἳ δʼ ἄρα Νίσυρόν τʼ εἶχον Κράπαθόν τε Κάσον τεκαὶ Κῶν Εὐρυπύλοιο πόλιν νήσους τε Καλύδνας,τῶν αὖ Φείδιππός τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθηνΘεσσαλοῦ υἷε δύω Ἡρακλεΐδαο ἄνακτος·τοῖς δὲ τριήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.νῦν αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον,οἵ τʼ Ἄλον οἵ τʼ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο,οἵ τʼ εἶχον Φθίην ἠδʼ Ἑλλάδα καλλιγύναικα,Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί,τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς.ἀλλʼ οἵ γʼ οὐ πολέμοιο δυσηχέος ἐμνώοντο·οὐ γὰρ ἔην ὅς τίς σφιν ἐπὶ στίχας ἡγήσαιτο·κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺςκούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο,τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσαςΛυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης,κὰδ δὲ Μύνητʼ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους,υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·τῆς ὅ γε κεῖτʼ ἀχέων, τάχα δʼ ἀνστήσεσθαι ἔμελλεν.οἳ δʼ εἶχον Φυλάκην καὶ Πύρασον ἀνθεμόενταΔήμητρος τέμενος, Ἴτωνά τε μητέρα μήλων,ἀγχίαλόν τʼ Ἀντρῶνα ἰδὲ Πτελεὸν λεχεποίην,τῶν αὖ Πρωτεσίλαος ἀρήϊος ἡγεμόνευεζωὸς ἐών· τότε δʼ ἤδη ἔχεν κάτα γαῖα μέλαινα.τοῦ δὲ καὶ ἀμφιδρυφὴς ἄλοχος Φυλάκῃ ἐλέλειπτοκαὶ δόμος ἡμιτελής· τὸν δʼ ἔκτανε Δάρδανος ἀνὴρνηὸς ἀποθρῴσκοντα πολὺ πρώτιστον Ἀχαιῶν.οὐδὲ μὲν οὐδʼ οἳ ἄναρχοι ἔσαν, πόθεόν γε μὲν ἀρχόν·ἀλλά σφεας κόσμησε Ποδάρκης ὄζος ἌρηοςἸφίκλου υἱὸς πολυμήλου Φυλακίδαοαὐτοκασίγνητος μεγαθύμου Πρωτεσιλάουὁπλότερος γενεῇ· ὁ δʼ ἅμα πρότερος καὶ ἀρείωνἥρως Πρωτεσίλαος ἀρήϊος· οὐδέ τι λαοὶδεύονθʼ ἡγεμόνος, πόθεόν γε μὲν ἐσθλὸν ἐόντα·τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.οἳ δὲ Φερὰς ἐνέμοντο παραὶ Βοιβηΐδα λίμνηνΒοίβην καὶ Γλαφύρας καὶ ἐϋκτιμένην Ἰαωλκόν,τῶν ἦρχʼ Ἀδμήτοιο φίλος πάϊς ἕνδεκα νηῶνΕὔμηλος, τὸν ὑπʼ Ἀδμήτῳ τέκε δῖα γυναικῶνἌλκηστις Πελίαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστη.οἳ δʼ ἄρα Μηθώνην καὶ Θαυμακίην ἐνέμοντοκαὶ Μελίβοιαν ἔχον καὶ Ὀλιζῶνα τρηχεῖαν,τῶν δὲ Φιλοκτήτης ἦρχεν τόξων ἐῢ εἰδὼςἑπτὰ νεῶν· ἐρέται δʼ ἐν ἑκάστῃ πεντήκονταἐμβέβασαν τόξων εὖ εἰδότες ἶφι μάχεσθαι.ἀλλʼ ὃ μὲν ἐν νήσῳ κεῖτο κρατέρʼ ἄλγεα πάσχωνΛήμνῳ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθι μιν λίπον υἷες Ἀχαιῶνἕλκεϊ μοχθίζοντα κακῷ ὀλοόφρονος ὕδρου·ἔνθʼ ὅ γε κεῖτʼ ἀχέων· τάχα δὲ μνήσεσθαι ἔμελλονἈργεῖοι παρὰ νηυσὶ Φιλοκτήταο ἄνακτος.οὐδὲ μὲν οὐδʼ οἳ ἄναρχοι ἔσαν, πόθεόν γε μὲν ἀρχόν·ἀλλὰ Μέδων κόσμησεν Ὀϊλῆος νόθος υἱός,τόν ῥʼ ἔτεκεν Ῥήνη ὑπʼ Ὀϊλῆϊ πτολιπόρθῳ.οἳ δʼ εἶχον Τρίκκην καὶ Ἰθώμην κλωμακόεσσαν,οἵ τʼ ἔχον Οἰχαλίην πόλιν Εὐρύτου Οἰχαλιῆος,τῶν αὖθʼ ἡγείσθην Ἀσκληπιοῦ δύο παῖδεἰητῆρʼ ἀγαθὼ Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων·τοῖς δὲ τριήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.οἳ δʼ ἔχον Ὀρμένιον, οἵ τε κρήνην Ὑπέρειαν,οἵ τʼ ἔχον Ἀστέριον Τιτάνοιό τε λευκὰ κάρηνα,τῶν ἦρχʼ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.οἳ δʼ Ἄργισσαν ἔχον καὶ Γυρτώνην ἐνέμοντο,Ὄρθην Ἠλώνην τε πόλιν τʼ Ὀλοοσσόνα λευκήν,τῶν αὖθʼ ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτηςυἱὸς Πειριθόοιο τὸν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς·τόν ῥʼ ὑπὸ Πειριθόῳ τέκετο κλυτὸς Ἱπποδάμειαἤματι τῷ ὅτε Φῆρας ἐτίσατο λαχνήεντας,τοὺς δʼ ἐκ Πηλίου ὦσε καὶ Αἰθίκεσσι πέλασσεν·οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηοςυἱὸς ὑπερθύμοιο Κορώνου Καινεΐδαο·τοῖς δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Γουνεὺς δʼ ἐκ Κύφου ἦγε δύω καὶ εἴκοσι νῆας·τῷ δʼ Ἐνιῆνες ἕποντο μενεπτόλεμοί τε Περαιβοὶοἳ περὶ Δωδώνην δυσχείμερον οἰκίʼ ἔθεντο,οἵ τʼ ἀμφʼ ἱμερτὸν Τιταρησσὸν ἔργα νέμοντοὅς ῥʼ ἐς Πηνειὸν προΐει καλλίρροον ὕδωρ,οὐδʼ ὅ γε Πηνειῷ συμμίσγεται ἀργυροδίνῃ,ἀλλά τέ μιν καθύπερθεν ἐπιρρέει ἠΰτʼ ἔλαιον·ὅρκου γὰρ δεινοῦ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ.Μαγνήτων δʼ ἦρχε Πρόθοος Τενθρηδόνος υἱός,οἳ περὶ Πηνειὸν καὶ Πήλιον εἰνοσίφυλλονναίεσκον· τῶν μὲν Πρόθοος θοὸς ἡγεμόνευε,τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.οὗτοι ἄρʼ ἡγεμόνες Δαναῶν καὶ κοίρανοι ἦσαν·τίς τὰρ τῶν ὄχʼ ἄριστος ἔην σύ μοι ἔννεπε Μοῦσααὐτῶν ἠδʼ ἵππων, οἳ ἅμʼ Ἀτρεΐδῃσιν ἕποντο.ἵπποι μὲν μέγʼ ἄρισται ἔσαν Φηρητιάδαο,τὰς Εὔμηλος ἔλαυνε ποδώκεας ὄρνιθας ὣςὄτριχας οἰέτεας σταφύλῇ ἐπὶ νῶτον ἐΐσας·τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλωνἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.ἀνδρῶν αὖ μέγʼ ἄριστος ἔην Τελαμώνιος Αἴαςὄφρʼ Ἀχιλεὺς μήνιεν· ὃ γὰρ πολὺ φέρτατος ἦεν,ἵπποι θʼ οἳ φορέεσκον ἀμύμονα Πηλεΐωνα.ἀλλʼ ὃ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισικεῖτʼ ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶνἈτρεΐδῃ· λαοὶ δὲ παρὰ ῥηγμῖνι θαλάσσηςδίσκοισιν τέρποντο καὶ αἰγανέῃσιν ἱέντεςτόξοισίν θʼ· ἵπποι δὲ παρʼ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστοςλωτὸν ἐρεπτόμενοι ἐλεόθρεπτόν τε σέλινονἕστασαν· ἅρματα δʼ εὖ πεπυκασμένα κεῖτο ἀνάκτωνἐν κλισίῃς· οἳ δʼ ἀρχὸν ἀρηΐφιλον ποθέοντεςφοίτων ἔνθα καὶ ἔνθα κατὰ στρατὸν οὐδὲ μάχοντο.οἳ δʼ ἄρʼ ἴσαν ὡς εἴ τε πυρὶ χθὼν πᾶσα νέμοιτο·γαῖα δʼ ὑπεστενάχιζε Διὶ ὣς τερπικεραύνῳχωομένῳ ὅτε τʼ ἀμφὶ Τυφωέϊ γαῖαν ἱμάσσῃεἰν Ἀρίμοις, ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς·ὣς ἄρα τῶν ὑπὸ ποσσὶ μέγα στεναχίζετο γαῖαἐρχομένων· μάλα δʼ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο.Τρωσὶν δʼ ἄγγελος ἦλθε ποδήνεμος ὠκέα Ἶριςπὰρ Διὸς αἰγιόχοιο σὺν ἀγγελίῃ ἀλεγεινῇ·οἳ δʼ ἀγορὰς ἀγόρευον ἐπὶ Πριάμοιο θύρῃσιπάντες ὁμηγερέες ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες·ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·εἴσατο δὲ φθογγὴν υἷϊ Πριάμοιο Πολίτῃ,ὃς Τρώων σκοπὸς ἷζε ποδωκείῃσι πεποιθὼςτύμβῳ ἐπʼ ἀκροτάτῳ Αἰσυήταο γέροντος,δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί·τῷ μιν ἐεισαμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·ὦ γέρον αἰεί τοι μῦθοι φίλοι ἄκριτοί εἰσιν,ὥς ποτʼ ἐπʼ εἰρήνης· πόλεμος δʼ ἀλίαστος ὄρωρεν.ἤδη μὲν μάλα πολλὰ μάχας εἰσήλυθον ἀνδρῶν,ἀλλʼ οὔ πω τοιόνδε τοσόνδέ τε λαὸν ὄπωπα·λίην γὰρ φύλλοισιν ἐοικότες ἢ ψαμάθοισινἔρχονται πεδίοιο μαχησόμενοι προτὶ ἄστυ.Ἕκτορ σοὶ δὲ μάλιστʼ ἐπιτέλλομαι, ὧδε δὲ ῥέξαι·πολλοὶ γὰρ κατὰ ἄστυ μέγα Πριάμου ἐπίκουροι,ἄλλη δʼ ἄλλων γλῶσσα πολυσπερέων ἀνθρώπων·τοῖσιν ἕκαστος ἀνὴρ σημαινέτω οἷσί περ ἄρχει,τῶν δʼ ἐξηγείσθω κοσμησάμενος πολιήτας.ὣς ἔφαθʼ, Ἕκτωρ δʼ οὔ τι θεᾶς ἔπος ἠγνοίησεν,αἶψα δʼ ἔλυσʼ ἀγορήν· ἐπὶ τεύχεα δʼ ἐσσεύοντο·πᾶσαι δʼ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δʼ ἔσσυτο λαὸςπεζοί θʼ ἱππῆές τε· πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.ἔστι δέ τις προπάροιθε πόλιος αἰπεῖα κολώνηἐν πεδίῳ ἀπάνευθε περίδρομος ἔνθα καὶ ἔνθα,τὴν ἤτοι ἄνδρες Βατίειαν κικλήσκουσιν,ἀθάνατοι δέ τε σῆμα πολυσκάρθμοιο Μυρίνης·ἔνθα τότε Τρῶές τε διέκριθεν ἠδʼ ἐπίκουροι.Τρωσὶ μὲν ἡγεμόνευε μέγας κορυθαίολος ἝκτωρΠριαμίδης· ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοιλαοὶ θωρήσσοντο μεμαότες ἐγχείῃσι.Δαρδανίων αὖτʼ ἦρχεν ἐῢς πάϊς ἈγχίσαοΑἰνείας, τὸν ὑπʼ Ἀγχίσῃ τέκε δῖʼ ἈφροδίτηἼδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα,οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷεἈρχέλοχός τʼ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.οἳ δὲ Ζέλειαν ἔναιον ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδηςἀφνειοὶ πίνοντες ὕδωρ μέλαν ΑἰσήποιοΤρῶες, τῶν αὖτʼ ἦρχε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱὸςΠάνδαρος, ᾧ καὶ τόξον Ἀπόλλων αὐτὸς ἔδωκεν.οἳ δʼ Ἀδρήστειάν τʼ εἶχον καὶ δῆμον Ἀπαισοῦκαὶ Πιτύειαν ἔχον καὶ Τηρείης ὄρος αἰπύ,τῶν ἦρχʼ Ἄδρηστός τε καὶ Ἄμφιος λινοθώρηξυἷε δύω Μέροπος Περκωσίου, ὃς περὶ πάντωνᾔδεε μαντοσύνας, οὐδὲ οὓς παῖδας ἔασκεστείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα· τὼ δέ οἱ οὔ τιπειθέσθην· κῆρες γὰρ ἄγον μέλανος θανάτοιο.οἳ δʼ ἄρα Περκώτην καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντοκαὶ Σηστὸν καὶ Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν Ἀρίσβην,τῶν αὖθʼ Ὑρτακίδης ἦρχʼ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν,Ἄσιος Ὑρτακίδης ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποιαἴθωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.Ἱππόθοος δʼ ἄγε φῦλα Πελασγῶν ἐγχεσιμώρωντῶν οἳ Λάρισαν ἐριβώλακα ναιετάασκον·τῶν ἦρχʼ Ἱππόθοός τε Πύλαιός τʼ ὄζος Ἄρηος,υἷε δύω Λήθοιο Πελασγοῦ Τευταμίδαο.αὐτὰρ Θρήϊκας ἦγʼ Ἀκάμας καὶ Πείροος ἥρωςὅσσους Ἑλλήσποντος ἀγάρροος ἐντὸς ἐέργει.Εὔφημος δʼ ἀρχὸς Κικόνων ἦν αἰχμητάωνυἱὸς Τροιζήνοιο διοτρεφέος Κεάδαο.αὐτὰρ Πυραίχμης ἄγε Παίονας ἀγκυλοτόξουςτηλόθεν ἐξ Ἀμυδῶνος ἀπʼ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος,Ἀξιοῦ οὗ κάλλιστον ὕδωρ ἐπικίδναται αἶαν.Παφλαγόνων δʼ ἡγεῖτο Πυλαιμένεος λάσιον κῆρἐξ Ἐνετῶν, ὅθεν ἡμιόνων γένος ἀγροτεράων,οἵ ῥα Κύτωρον ἔχον καὶ Σήσαμον ἀμφενέμοντοἀμφί τε Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ δώματʼ ἔναιονΚρῶμνάν τʼ Αἰγιαλόν τε καὶ ὑψηλοὺς Ἐρυθίνους.αὐτὰρ Ἁλιζώνων Ὀδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχοντηλόθεν ἐξ Ἀλύβης, ὅθεν ἀργύρου ἐστὶ γενέθλη.Μυσῶν δὲ Χρόμις ἦρχε καὶ Ἔννομος οἰωνιστής·ἀλλʼ οὐκ οἰωνοῖσιν ἐρύσατο κῆρα μέλαιναν,ἀλλʼ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαοἐν ποταμῷ, ὅθι περ Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους.Φόρκυς αὖ Φρύγας ἦγε καὶ Ἀσκάνιος θεοειδὴςτῆλʼ ἐξ Ἀσκανίης· μέμασαν δʼ ὑσμῖνι μάχεσθαι.Μῄοσιν αὖ Μέσθλης τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθηνυἷε Ταλαιμένεος τὼ Γυγαίη τέκε λίμνη,οἳ καὶ Μῄονας ἦγον ὑπὸ Τμώλῳ γεγαῶτας.Νάστης αὖ Καρῶν ἡγήσατο βαρβαροφώνων,οἳ Μίλητον ἔχον Φθιρῶν τʼ ὄρος ἀκριτόφυλλονΜαιάνδρου τε ῥοὰς Μυκάλης τʼ αἰπεινὰ κάρηνα·τῶν μὲν ἄρʼ Ἀμφίμαχος καὶ Νάστης ἡγησάσθην,Νάστης Ἀμφίμαχός τε Νομίονος ἀγλαὰ τέκνα,ὃς καὶ χρυσὸν ἔχων πόλεμον δʼ ἴεν ἠΰτε κούρηνήπιος, οὐδέ τί οἱ τό γʼ ἐπήρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον,ἀλλʼ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαοἐν ποταμῷ, χρυσὸν δʼ Ἀχιλεὺς ἐκόμισσε δαΐφρων.Σαρπηδὼν δʼ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμωντηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.

αὐτὰρ ἐπεὶ κόσμηθεν ἅμʼ ἡγεμόνεσσιν ἕκαστοι,Τρῶες μὲν κλαγγῇ τʼ ἐνοπῇ τʼ ἴσαν ὄρνιθες ὣςἠΰτε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει οὐρανόθι πρό·αἵ τʼ ἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον ὄμβρονκλαγγῇ ταί γε πέτονται ἐπʼ ὠκεανοῖο ῥοάωνἀνδράσι Πυγμαίοισι φόνον καὶ κῆρα φέρουσαι·ἠέριαι δʼ ἄρα ταί γε κακὴν ἔριδα προφέρονται.οἳ δʼ ἄρʼ ἴσαν σιγῇ μένεα πνείοντες Ἀχαιοὶἐν θυμῷ μεμαῶτες ἀλεξέμεν ἀλλήλοισιν.εὖτʼ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχληνποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω,τόσσόν τίς τʼ ἐπιλεύσσει ὅσον τʼ ἐπὶ λᾶαν ἵησιν·ὣς ἄρα τῶν ὑπὸ ποσσὶ κονίσαλος ὄρνυτʼ ἀελλὴςἐρχομένων· μάλα δʼ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο.οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,Τρωσὶν μὲν προμάχιζεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴςπαρδαλέην ὤμοισιν ἔχων καὶ καμπύλα τόξακαὶ ξίφος· αὐτὰρ δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷπάλλων Ἀργείων προκαλίζετο πάντας ἀρίστουςἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι.τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαοςἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα,ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσαςεὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγαπεινάων· μάλα γάρ τε κατεσθίει, εἴ περ ἂν αὐτὸνσεύωνται ταχέες τε κύνες θαλεροί τʼ αἰζηοί·ὣς ἐχάρη Μενέλαος Ἀλέξανδρον θεοειδέαὀφθαλμοῖσιν ἰδών· φάτο γὰρ τίσεσθαι ἀλείτην·αὐτίκα δʼ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴςἐν προμάχοισι φανέντα, κατεπλήγη φίλον ἦτορ,ἂψ δʼ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων.ὡς δʼ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστηοὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα,ἂψ δʼ ἀνεχώρησεν, ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς,ὣς αὖτις καθʼ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχωνδείσας Ἀτρέος υἱὸν Ἀλέξανδρος θεοειδής.τὸν δʼ Ἕκτωρ νείκεσσεν ἰδὼν αἰσχροῖς ἐπέεσσιν·Δύσπαρι εἶδος ἄριστε γυναιμανὲς ἠπεροπευτὰαἴθʼ ὄφελες ἄγονός τʼ ἔμεναι ἄγαμός τʼ ἀπολέσθαι·καί κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον ἦενἢ οὕτω λώβην τʼ ἔμεναι καὶ ὑπόψιον ἄλλων.ἦ που καγχαλόωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶφάντες ἀριστῆα πρόμον ἔμμεναι, οὕνεκα καλὸνεἶδος ἔπʼ, ἀλλʼ οὐκ ἔστι βίη φρεσὶν οὐδέ τις ἀλκή.ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσιπόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας,μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκʼ εὐειδέʼ ἀνῆγεςἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάωνπατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληΐ τε παντί τε δήμῳ,δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ;οὐκ ἂν δὴ μείνειας ἀρηΐφιλον Μενέλαον;γνοίης χʼ οἵου φωτὸς ἔχεις θαλερὴν παράκοιτιν·οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶρʼ Ἀφροδίτηςἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτʼ ἐν κονίῃσι μιγείης.ἀλλὰ μάλα Τρῶες δειδήμονες· ἦ τέ κεν ἤδηλάϊνον ἕσσο χιτῶνα κακῶν ἕνεχʼ ὅσσα ἔοργας.τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής·Ἕκτορ ἐπεί με κατʼ αἶσαν ἐνείκεσας οὐδʼ ὑπὲρ αἶσαν·αἰεί τοι κραδίη πέλεκυς ὥς ἐστιν ἀτειρὴςὅς τʼ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπʼ ἀνέρος ὅς ῥά τε τέχνῃνήϊον ἐκτάμνῃσιν, ὀφέλλει δʼ ἀνδρὸς ἐρωήν·ὣς σοὶ ἐνὶ στήθεσσιν ἀτάρβητος νόος ἐστί·μή μοι δῶρʼ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης·οὔ τοι ἀπόβλητʼ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶραὅσσά κεν αὐτοὶ δῶσιν, ἑκὼν δʼ οὐκ ἄν τις ἕλοιτο·νῦν αὖτʼ εἴ μʼ ἐθέλεις πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι,ἄλλους μὲν κάθισον Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιούς,αὐτὰρ ἔμʼ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαονσυμβάλετʼ ἀμφʼ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι·ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται,κτήμαθʼ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδʼ ἀγέσθω·οἳ δʼ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντεςναίοιτε Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νεέσθωνἌργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα.ὣς ἔφαθʼ, Ἕκτωρ δʼ αὖτʼ ἐχάρη μέγα μῦθον ἀκούσας,καί ῥʼ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγαςμέσσου δουρὸς ἑλών· τοὶ δʼ ἱδρύνθησαν ἅπαντες.τῷ δʼ ἐπετοξάζοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶἰοῖσίν τε τιτυσκόμενοι λάεσσί τʼ ἔβαλλον·αὐτὰρ ὃ μακρὸν ἄϋσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·ἴσχεσθʼ Ἀργεῖοι, μὴ βάλλετε κοῦροι Ἀχαιῶν·στεῦται γάρ τι ἔπος ἐρέειν κορυθαίολος Ἕκτωρ.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἔσχοντο μάχης ἄνεῴ τʼ ἐγένοντοἐσσυμένως· Ἕκτωρ δὲ μετʼ ἀμφοτέροισιν ἔειπε·κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶμῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρεν.ἄλλους μὲν κέλεται Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιοὺςτεύχεα κάλʼ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,αὐτὸν δʼ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαονοἴους ἀμφʼ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι.ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηταικτήμαθʼ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδʼ ἀγέσθω·οἳ δʼ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ·τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·κέκλυτε νῦν καὶ ἐμεῖο· μάλιστα γὰρ ἄλγος ἱκάνειθυμὸν ἐμόν, φρονέω δὲ διακρινθήμεναι ἤδηἈργείους καὶ Τρῶας, ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέπασθεεἵνεκʼ ἐμῆς ἔριδος καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκʼ ἀρχῆς·ἡμέων δʼ ὁπποτέρῳ θάνατος καὶ μοῖρα τέτυκταιτεθναίη· ἄλλοι δὲ διακρινθεῖτε τάχιστα.οἴσετε ἄρνʼ, ἕτερον λευκόν, ἑτέρην δὲ μέλαιναν,Γῇ τε καὶ Ἠελίῳ· Διὶ δʼ ἡμεῖς οἴσομεν ἄλλον·ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην, ὄφρʼ ὅρκια τάμνῃαὐτός, ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοι καὶ ἄπιστοι,μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται.αἰεὶ δʼ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν φρένες ἠερέθονται·οἷς δʼ ὁ γέρων μετέῃσιν ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσωλεύσσει, ὅπως ὄχʼ ἄριστα μετʼ ἀμφοτέροισι γένηται.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἐχάρησαν Ἀχαιοί τε Τρῶές τεἐλπόμενοι παύσασθαι ὀϊζυροῦ πολέμοιο.καί ῥʼ ἵππους μὲν ἔρυξαν ἐπὶ στίχας, ἐκ δʼ ἔβαν αὐτοί,τεύχεά τʼ ἐξεδύοντο· τὰ μὲν κατέθεντʼ ἐπὶ γαίῃπλησίον ἀλλήλων, ὀλίγη δʼ ἦν ἀμφὶς ἄρουρα·Ἕκτωρ δὲ προτὶ ἄστυ δύω κήρυκας ἔπεμπεκαρπαλίμως ἄρνάς τε φέρειν Πρίαμόν τε καλέσσαι·αὐτὰρ ὃ Ταλθύβιον προΐει κρείων Ἀγαμέμνωννῆας ἔπι γλαφυρὰς ἰέναι, ἠδʼ ἄρνʼ ἐκέλευενοἰσέμεναι· ὃ δʼ ἄρʼ οὐκ ἀπίθησʼ Ἀγαμέμνονι δίῳ.Ἶρις δʼ αὖθʼ Ἑλένῃ λευκωλένῳ ἄγγελος ἦλθενεἰδομένη γαλόῳ Ἀντηνορίδαο δάμαρτι,τὴν Ἀντηνορίδης εἶχε κρείων ἙλικάωνΛαοδίκην Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην.τὴν δʼ εὗρʼ ἐν μεγάρῳ· ἣ δὲ μέγαν ἱστὸν ὕφαινεδίπλακα πορφυρέην, πολέας δʼ ἐνέπασσεν ἀέθλουςΤρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,οὕς ἑθεν εἵνεκʼ ἔπασχον ὑπʼ Ἄρηος παλαμάων·ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·δεῦρʼ ἴθι νύμφα φίλη, ἵνα θέσκελα ἔργα ἴδηαιΤρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,οἳ πρὶν ἐπʼ ἀλλήλοισι φέρον πολύδακρυν Ἄρηαἐν πεδίῳ ὀλοοῖο λιλαιόμενοι πολέμοιο·οἳ δὴ νῦν ἕαται σιγῇ, πόλεμος δὲ πέπαυται,ἀσπίσι κεκλιμένοι, παρὰ δʼ ἔγχεα μακρὰ πέπηγεν.αὐτὰρ Ἀλέξανδρος καὶ ἀρηΐφιλος Μενέλαοςμακρῇς ἐγχείῃσι μαχήσονται περὶ σεῖο·τῷ δέ κε νικήσαντι φίλη κεκλήσῃ ἄκοιτις.ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷἀνδρός τε προτέρου καὶ ἄστεος ἠδὲ τοκήων·αὐτίκα δʼ ἀργεννῇσι καλυψαμένη ὀθόνῃσινὁρμᾶτʼ ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσαοὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύʼ ἕποντο,Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ, Κλυμένη τε βοῶπις·αἶψα δʼ ἔπειθʼ ἵκανον ὅθι Σκαιαὶ πύλαι ἦσαν.οἳ δʼ ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ ΘυμοίτηνΛάμπόν τε Κλυτίον θʼ Ἱκετάονά τʼ ὄζον ἌρηοςΟὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφωἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι,γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλʼ ἀγορηταὶἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθʼ ὕληνδενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι·τοῖοι ἄρα Τρώων ἡγήτορες ἧντʼ ἐπὶ πύργῳ.οἳ δʼ ὡς οὖν εἴδονθʼ Ἑλένην ἐπὶ πύργον ἰοῦσαν,ἦκα πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον·οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺςτοιῇδʼ ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν·αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν·ἀλλὰ καὶ ὧς τοίη περ ἐοῦσʼ ἐν νηυσὶ νεέσθω,μηδʼ ἡμῖν τεκέεσσί τʼ ὀπίσσω πῆμα λίποιτο.ὣς ἄρʼ ἔφαν, Πρίαμος δʼ Ἑλένην ἐκαλέσσατο φωνῇ·δεῦρο πάροιθʼ ἐλθοῦσα φίλον τέκος ἵζευ ἐμεῖο,ὄφρα ἴδῃ πρότερόν τε πόσιν πηούς τε φίλους τε·οὔ τί μοι αἰτίη ἐσσί, θεοί νύ μοι αἴτιοί εἰσινοἵ μοι ἐφώρμησαν πόλεμον πολύδακρυν Ἀχαιῶν·ὥς μοι καὶ τόνδʼ ἄνδρα πελώριον ἐξονομήνῃςὅς τις ὅδʼ ἐστὶν Ἀχαιὸς ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε.ἤτοι μὲν κεφαλῇ καὶ μείζονες ἄλλοι ἔασι,καλὸν δʼ οὕτω ἐγὼν οὔ πω ἴδον ὀφθαλμοῖσιν,οὐδʼ οὕτω γεραρόν· βασιλῆϊ γὰρ ἀνδρὶ ἔοικε.τὸν δʼ Ἑλένη μύθοισιν ἀμείβετο δῖα γυναικῶν·αἰδοῖός τέ μοί ἐσσι φίλε ἑκυρὲ δεινός τε·ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρουἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσαπαῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.ἀλλὰ τά γʼ οὐκ ἐγένοντο· τὸ καὶ κλαίουσα τέτηκα.τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς·οὗτός γʼ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων,ἀμφότερον βασιλεύς τʼ ἀγαθὸς κρατερός τʼ αἰχμητής·δαὴρ αὖτʼ ἐμὸς ἔσκε κυνώπιδος, εἴ ποτʼ ἔην γε.ὣς φάτο, τὸν δʼ ὁ γέρων ἠγάσσατο φώνησέν τε·ὦ μάκαρ Ἀτρεΐδη μοιρηγενὲς ὀλβιόδαιμον,ἦ ῥά νύ τοι πολλοὶ δεδμήατο κοῦροι Ἀχαιῶν.ἤδη καὶ Φρυγίην εἰσήλυθον ἀμπελόεσσαν,ἔνθα ἴδον πλείστους Φρύγας ἀνέρας αἰολοπώλουςλαοὺς Ὀτρῆος καὶ Μυγδόνος ἀντιθέοιο,οἵ ῥα τότʼ ἐστρατόωντο παρʼ ὄχθας Σαγγαρίοιο·καὶ γὰρ ἐγὼν ἐπίκουρος ἐὼν μετὰ τοῖσιν ἐλέχθηνἤματι τῷ ὅτε τʼ ἦλθον Ἀμαζόνες ἀντιάνειραι·ἀλλʼ οὐδʼ οἳ τόσοι ἦσαν ὅσοι ἑλίκωπες Ἀχαιοί.δεύτερον αὖτʼ Ὀδυσῆα ἰδὼν ἐρέεινʼ ὁ γεραιός·εἴπʼ ἄγε μοι καὶ τόνδε φίλον τέκος ὅς τις ὅδʼ ἐστί·μείων μὲν κεφαλῇ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,εὐρύτερος δʼ ὤμοισιν ἰδὲ στέρνοισιν ἰδέσθαι.τεύχεα μέν οἱ κεῖται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,αὐτὸς δὲ κτίλος ὣς ἐπιπωλεῖται στίχας ἀνδρῶν·ἀρνειῷ μιν ἔγωγε ἐΐσκω πηγεσιμάλλῳ,ὅς τʼ οἰῶν μέγα πῶϋ διέρχεται ἀργεννάων.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειθʼ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα·οὗτος δʼ αὖ Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς,ὃς τράφη ἐν δήμῳ Ἰθάκης κραναῆς περ ἐούσηςεἰδὼς παντοίους τε δόλους καὶ μήδεα πυκνά.τὴν δʼ αὖτʼ Ἀντήνωρ πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·ὦ γύναι ἦ μάλα τοῦτο ἔπος νημερτὲς ἔειπες·ἤδη γὰρ καὶ δεῦρό ποτʼ ἤλυθε δῖος Ὀδυσσεὺςσεῦ ἕνεκʼ ἀγγελίης σὺν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·τοὺς δʼ ἐγὼ ἐξείνισσα καὶ ἐν μεγάροισι φίλησα,ἀμφοτέρων δὲ φυὴν ἐδάην καὶ μήδεα πυκνά.ἀλλʼ ὅτε δὴ Τρώεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθενστάντων μὲν Μενέλαος ὑπείρεχεν εὐρέας ὤμους,ἄμφω δʼ ἑζομένω γεραρώτερος ἦεν Ὀδυσσεύς·ἀλλʼ ὅτε δὴ μύθους καὶ μήδεα πᾶσιν ὕφαινονἤτοι μὲν Μενέλαος ἐπιτροχάδην ἀγόρευε,παῦρα μὲν ἀλλὰ μάλα λιγέως, ἐπεὶ οὐ πολύμυθοςοὐδʼ ἀφαμαρτοεπής· ἦ καὶ γένει ὕστερος ἦεν.ἀλλʼ ὅτε δὴ πολύμητις ἀναΐξειεν Ὀδυσσεὺςστάσκεν, ὑπαὶ δὲ ἴδεσκε κατὰ χθονὸς ὄμματα πήξας,σκῆπτρον δʼ οὔτʼ ὀπίσω οὔτε προπρηνὲς ἐνώμα,ἀλλʼ ἀστεμφὲς ἔχεσκεν ἀΐδρεϊ φωτὶ ἐοικώς·φαίης κε ζάκοτόν τέ τινʼ ἔμμεναι ἄφρονά τʼ αὔτως.ἀλλʼ ὅτε δὴ ὄπα τε μεγάλην ἐκ στήθεος εἵηκαὶ ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίῃσιν,οὐκ ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆΐ γʼ ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος·οὐ τότε γʼ ὧδʼ Ὀδυσῆος ἀγασσάμεθʼ εἶδος ἰδόντες.τὸ τρίτον αὖτʼ Αἴαντα ἰδὼν ἐρέεινʼ ὃ γεραιός·τίς τὰρ ὅδʼ ἄλλος Ἀχαιὸς ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τεἔξοχος Ἀργείων κεφαλήν τε καὶ εὐρέας ὤμους;τὸν δʼ Ἑλένη τανύπεπλος ἀμείβετο δῖα γυναικῶν·οὗτος δʼ Αἴας ἐστὶ πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν·Ἰδομενεὺς δʼ ἑτέρωθεν ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣςἕστηκʼ, ἀμφὶ δέ μιν Κρητῶν ἀγοὶ ἠγερέθονται.πολλάκι μιν ξείνισσεν ἀρηΐφιλος Μενέλαοςοἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ ὁπότε Κρήτηθεν ἵκοιτο.νῦν δʼ ἄλλους μὲν πάντας ὁρῶ ἑλίκωπας Ἀχαιούς,οὕς κεν ἐῢ γνοίην καί τʼ οὔνομα μυθησαίμην·δοιὼ δʼ οὐ δύναμαι ἰδέειν κοσμήτορε λαῶνΚάστορά θʼ ἱππόδαμον καὶ πὺξ ἀγαθὸν Πολυδεύκεααὐτοκασιγνήτω, τώ μοι μία γείνατο μήτηρ.ἢ οὐχ ἑσπέσθην Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς,ἢ δεύρω μὲν ἕποντο νέεσσʼ ἔνι ποντοπόροισι,νῦν αὖτʼ οὐκ ἐθέλουσι μάχην καταδύμεναι ἀνδρῶναἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλʼ ἅ μοί ἐστιν.ὣς φάτο, τοὺς δʼ ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶαἐν Λακεδαίμονι αὖθι φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ.κήρυκες δʼ ἀνὰ ἄστυ θεῶν φέρον ὅρκια πιστὰἄρνε δύω καὶ οἶνον ἐΰφρονα καρπὸν ἀρούρηςἀσκῷ ἐν αἰγείῳ· φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸνκῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα·ὄτρυνεν δὲ γέροντα παριστάμενος ἐπέεσσιν·ὄρσεο Λαομεδοντιάδη, καλέουσιν ἄριστοιΤρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνωνἐς πεδίον καταβῆναι ἵνʼ ὅρκια πιστὰ τάμητε·αὐτὰρ Ἀλέξανδρος καὶ ἀρηΐφιλος Μενέλαοςμακρῇς ἐγχείῃσι μαχήσοντʼ ἀμφὶ γυναικί·τῷ δέ κε νικήσαντι γυνὴ καὶ κτήμαθʼ ἕποιτο·οἳ δʼ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντεςναίοιμεν Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νέονταιἌργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιΐδα καλλιγύναικα.ὣς φάτο ῥίγησεν δʼ ὃ γέρων, ἐκέλευσε δʼ ἑταίρουςἵππους ζευγνύμεναι· τοὶ δʼ ὀτραλέως ἐπίθοντο.ἂν δʼ ἄρʼ ἔβη Πρίαμος, κατὰ δʼ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ περικαλλέα βήσετο δίφρον·τὼ δὲ διὰ Σκαιῶν πεδίον δʼ ἔχον ὠκέας ἵππους.ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκοντο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς,ἐξ ἵππων ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα πουλυβότειρανἐς μέσσον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἐστιχόωντο.ὄρνυτο δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,ἂν δʼ Ὀδυσεὺς πολύμητις· ἀτὰρ κήρυκες ἀγαυοὶὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον, κρητῆρι δὲ οἶνονμίσγον, ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν.Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν,ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεόν αἰὲν ἄωρτο,ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων τάμνε τρίχας· αὐτὰρ ἔπειτακήρυκες Τρώων καὶ Ἀχαιῶν νεῖμαν ἀρίστοις.τοῖσιν δʼ Ἀτρεΐδης μεγάλʼ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε,Ἠέλιός θʼ, ὃς πάντʼ ἐφορᾷς καὶ πάντʼ ἐπακούεις,καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόνταςἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κʼ ἐπίορκον ὀμόσσῃ,ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δʼ ὅρκια πιστά·εἰ μέν κεν Μενέλαον Ἀλέξανδρος καταπέφνῃαὐτὸς ἔπειθʼ Ἑλένην ἐχέτω καὶ κτήματα πάντα,ἡμεῖς δʼ ἐν νήεσσι νεώμεθα ποντοπόροισιν·εἰ δέ κʼ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος,Τρῶας ἔπειθʼ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντʼ ἀποδοῦναι,τιμὴν δʼ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τινʼ ἔοικεν,ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετʼ ἀνθρώποισι πέληται.εἰ δʼ ἂν ἐμοὶ τιμὴν Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδεςτίνειν οὐκ ἐθέλωσιν Ἀλεξάνδροιο πεσόντος,αὐτὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα μαχήσομαι εἵνεκα ποινῆςαὖθι μένων, ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω.ἦ, καὶ ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν τάμε νηλέϊ χαλκῷ·καὶ τοὺς μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὸς ἀσπαίρονταςθυμοῦ δευομένους· ἀπὸ γὰρ μένος εἵλετο χαλκός.οἶνον δʼ ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσινἔκχεον, ἠδʼ εὔχοντο θεοῖς αἰειγενέτῃσιν.ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·Ζεῦ κύδιστε μέγιστε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοιὁππότεροι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια πημήνειανὧδέ σφʼ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέοι ὡς ὅδε οἶνοςαὐτῶν καὶ τεκέων, ἄλοχοι δʼ ἄλλοισι δαμεῖεν.ὣς ἔφαν, οὐδʼ ἄρα πώ σφιν ἐπεκραίαινε Κρονίων.τοῖσι δὲ Δαρδανίδης Πρίαμος μετὰ μῦθον ἔειπε·κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί·ἤτοι ἐγὼν εἶμι προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσανἄψ, ἐπεὶ οὔ πω τλήσομʼ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρᾶσθαιμαρνάμενον φίλον υἱὸν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·Ζεὺς μέν που τό γε οἶδε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοιὁπποτέρῳ θανάτοιο τέλος πεπρωμένον ἐστίν.ἦ ῥα καὶ ἐς δίφρον ἄρνας θέτο ἰσόθεος φώς,ἂν δʼ ἄρʼ ἔβαινʼ αὐτός, κατὰ δʼ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ περικαλλέα βήσετο δίφρον.τὼ μὲν ἄρʼ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο·Ἕκτωρ δὲ Πριάμοιο πάϊς καὶ δῖος Ὀδυσσεὺςχῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον, αὐτὰρ ἔπειτακλήρους ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες,ὁππότερος δὴ πρόσθεν ἀφείη χάλκεον ἔγχος.λαοὶ δʼ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον,ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστεὁππότερος τάδε ἔργα μετʼ ἀμφοτέροισιν ἔθηκε,τὸν δὸς ἀποφθίμενον δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω,ἡμῖν δʼ αὖ φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ γενέσθαι.ὣς ἄρʼ ἔφαν, πάλλεν δὲ μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρἂψ ὁρόων· Πάριος δὲ θοῶς ἐκ κλῆρος ὄρουσεν.οἳ μὲν ἔπειθʼ ἵζοντο κατὰ στίχας, ἧχι ἑκάστῳἵπποι ἀερσίποδες καὶ ποικίλα τεύχεʼ ἔκειτο·αὐτὰρ ὅ γʼ ἀμφʼ ὤμοισιν ἐδύσετο τεύχεα καλὰδῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο.κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκεκαλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνενοἷο κασιγνήτοιο Λυκάονος· ἥρμοσε δʼ αὐτῷ.ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλονχάλκεον, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε·κρατὶ δʼ ἐπʼ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκενἵππουριν· δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·εἵλετο δʼ ἄλκιμον ἔγχος, ὅ οἱ παλάμηφιν ἀρήρει.ὣς δʼ αὔτως Μενέλαος ἀρήϊος ἔντεʼ ἔδυνεν.οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν ἑκάτερθεν ὁμίλου θωρήχθησαν,ἐς μέσσον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἐστιχόωντοδεινὸν δερκόμενοι· θάμβος δʼ ἔχεν εἰσορόωνταςΤρῶάς θʼ ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.καί ῥʼ ἐγγὺς στήτην διαμετρητῷ ἐνὶ χώρῳσείοντʼ ἐγχείας ἀλλήλοισιν κοτέοντε.πρόσθε δʼ Ἀλέξανδρος προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,καὶ βάλεν Ἀτρεΐδαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην,οὐδʼ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴἀσπίδʼ ἐνὶ κρατερῇ· ὃ δὲ δεύτερον ὄρνυτο χαλκῷἈτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·Ζεῦ ἄνα δὸς τίσασθαι ὅ με πρότερος κάκʼ ἔοργεδῖον Ἀλέξανδρον, καὶ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δάμασσον,ὄφρα τις ἐρρίγῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπωνξεινοδόκον κακὰ ῥέξαι, ὅ κεν φιλότητα παράσχῃ.ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,καὶ βάλε Πριαμίδαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην·διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος,καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο·ἀντικρὺ δὲ παραὶ λαπάρην διάμησε χιτῶναἔγχος· ὃ δʼ ἐκλίνθη καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.Ἀτρεΐδης δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ἀργυρόηλονπλῆξεν ἀνασχόμενος κόρυθος φάλον· ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷτριχθά τε καὶ τετραχθὰ διατρυφὲν ἔκπεσε χειρός.Ἀτρεΐδης δʼ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·Ζεῦ πάτερ οὔ τις σεῖο θεῶν ὀλοώτερος ἄλλος·ἦ τʼ ἐφάμην τίσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος·νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος, ἐκ δέ μοι ἔγχοςἠΐχθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐδʼ ἔβαλόν μιν.ἦ καὶ ἐπαΐξας κόρυθος λάβεν ἱπποδασείης,ἕλκε δʼ ἐπιστρέψας μετʼ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν,ὅς οἱ ὑπʼ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης.καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος,εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη,ἥ οἱ ῥῆξεν ἱμάντα βοὸς ἶφι κταμένοιο·κεινὴ δὲ τρυφάλεια ἅμʼ ἕσπετο χειρὶ παχείῃ.τὴν μὲν ἔπειθʼ ἥρως μετʼ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺςῥῖψʼ ἐπιδινήσας, κόμισαν δʼ ἐρίηρες ἑταῖροι·αὐτὰρ ὃ ἂψ ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνωνἔγχεϊ χαλκείῳ· τὸν δʼ ἐξήρπαξʼ Ἀφροδίτηῥεῖα μάλʼ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δʼ ἄρʼ ἠέρι πολλῇ,κὰδ δʼ εἷσʼ ἐν θαλάμῳ εὐώδεϊ κηώεντι.αὐτὴ δʼ αὖ Ἑλένην καλέουσʼ ἴε· τὴν δὲ κίχανεπύργῳ ἐφʼ ὑψηλῷ, περὶ δὲ Τρῳαὶ ἅλις ἦσαν·χειρὶ δὲ νεκταρέου ἑανοῦ ἐτίναξε λαβοῦσα,γρηῒ δέ μιν ἐϊκυῖα παλαιγενέϊ προσέειπενεἰροκόμῳ, ἥ οἱ Λακεδαίμονι ναιετοώσῃἤσκειν εἴρια καλά, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκε·τῇ μιν ἐεισαμένη προσεφώνεε δῖʼ Ἀφροδίτη·δεῦρʼ ἴθʼ· Ἀλέξανδρός σε καλεῖ οἶκον δὲ νέεσθαι.κεῖνος ὅ γʼ ἐν θαλάμῳ καὶ δινωτοῖσι λέχεσσικάλλεΐ τε στίλβων καὶ εἵμασιν· οὐδέ κε φαίηςἀνδρὶ μαχεσσάμενον τόν γʼ ἐλθεῖν, ἀλλὰ χορὸν δὲἔρχεσθʼ, ἠὲ χοροῖο νέον λήγοντα καθίζειν.ὣς φάτο, τῇ δʼ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε·καί ῥʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρὴνστήθεά θʼ ἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα,θάμβησέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·δαιμονίη, τί με ταῦτα λιλαίεαι ἠπεροπεύειν;ἦ πῄ με προτέρω πολίων εὖ ναιομενάωνἄξεις, ἢ Φρυγίης ἢ Μῃονίης ἐρατεινῆς,εἴ τίς τοι καὶ κεῖθι φίλος μερόπων ἀνθρώπων·οὕνεκα δὴ νῦν δῖον Ἀλέξανδρον Μενέλαοςνικήσας ἐθέλει στυγερὴν ἐμὲ οἴκαδʼ ἄγεσθαι,τοὔνεκα δὴ νῦν δεῦρο δολοφρονέουσα παρέστης;ἧσο παρʼ αὐτὸν ἰοῦσα, θεῶν δʼ ἀπόεικε κελεύθου,μηδʼ ἔτι σοῖσι πόδεσσιν ὑποστρέψειας Ὄλυμπον,ἀλλʼ αἰεὶ περὶ κεῖνον ὀΐζυε καί ἑ φύλασσε,εἰς ὅ κέ σʼ ἢ ἄλοχον ποιήσεται ἢ ὅ γε δούλην.κεῖσε δʼ ἐγὼν οὐκ εἶμι· νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη·κείνου πορσανέουσα λέχος· Τρῳαὶ δέ μʼ ὀπίσσωπᾶσαι μωμήσονται· ἔχω δʼ ἄχεʼ ἄκριτα θυμῷ.τὴν δὲ χολωσαμένη προσεφώνεε δῖʼ Ἀφροδίτη·μή μʼ ἔρεθε σχετλίη, μὴ χωσαμένη σε μεθείω,τὼς δέ σʼ ἀπεχθήρω ὡς νῦν ἔκπαγλʼ ἐφίλησα,μέσσῳ δʼ ἀμφοτέρων μητίσομαι ἔχθεα λυγρὰΤρώων καὶ Δαναῶν, σὺ δέ κεν κακὸν οἶτον ὄληαι.ὣς ἔφατʼ, ἔδεισεν δʼ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα,βῆ δὲ κατασχομένη ἑανῷ ἀργῆτι φαεινῷσιγῇ, πάσας δὲ Τρῳὰς λάθεν· ἦρχε δὲ δαίμων.αἳ δʼ ὅτʼ Ἀλεξάνδροιο δόμον περικαλλέʼ ἵκοντο,ἀμφίπολοι μὲν ἔπειτα θοῶς ἐπὶ ἔργα τράποντο,ἣ δʼ εἰς ὑψόροφον θάλαμον κίε δῖα γυναικῶν.τῇ δʼ ἄρα δίφρον ἑλοῦσα φιλομειδὴς Ἀφροδίτηἀντίʼ Ἀλεξάνδροιο θεὰ κατέθηκε φέρουσα·ἔνθα κάθιζʼ Ἑλένη κούρη Διὸς αἰγιόχοιοὄσσε πάλιν κλίνασα, πόσιν δʼ ἠνίπαπε μύθῳ·ἤλυθες ἐκ πολέμου· ὡς ὤφελες αὐτόθʼ ὀλέσθαιἀνδρὶ δαμεὶς κρατερῷ, ὃς ἐμὸς πρότερος πόσις ἦεν.ἦ μὲν δὴ πρίν γʼ εὔχεʼ ἀρηϊφίλου Μενελάουσῇ τε βίῃ καὶ χερσὶ καὶ ἔγχεϊ φέρτερος εἶναι·ἀλλʼ ἴθι νῦν προκάλεσσαι ἀρηΐφιλον Μενέλαονἐξαῦτις μαχέσασθαι ἐναντίον· ἀλλά σʼ ἔγωγεπαύεσθαι κέλομαι, μηδὲ ξανθῷ Μενελάῳἀντίβιον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαιἀφραδέως, μή πως τάχʼ ὑπʼ αὐτοῦ δουρὶ δαμήῃς.τὴν δὲ Πάρις μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπε·μή με γύναι χαλεποῖσιν ὀνείδεσι θυμὸν ἔνιπτε·νῦν μὲν γὰρ Μενέλαος ἐνίκησεν σὺν Ἀθήνῃ,κεῖνον δʼ αὖτις ἐγώ· πάρα γὰρ θεοί εἰσι καὶ ἡμῖν.ἀλλʼ ἄγε δὴ φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε·οὐ γάρ πώ ποτέ μʼ ὧδέ γʼ ἔρως φρένας ἀμφεκάλυψεν,οὐδʼ ὅτε σε πρῶτον Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆςἔπλεον ἁρπάξας ἐν ποντοπόροισι νέεσσι,νήσῳ δʼ ἐν Κραναῇ ἐμίγην φιλότητι καὶ εὐνῇ,ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.ἦ ῥα, καὶ ἄρχε λέχος δὲ κιών· ἅμα δʼ εἵπετʼ ἄκοιτις.τὼ μὲν ἄρʼ ἐν τρητοῖσι κατεύνασθεν λεχέεσσιν,Ἀτρεΐδης δʼ ἀνʼ ὅμιλον ἐφοίτα θηρὶ ἐοικὼςεἴ που ἐσαθρήσειεν Ἀλέξανδρον θεοειδέα.ἀλλʼ οὔ τις δύνατο Τρώων κλειτῶν τʼ ἐπικούρωνδεῖξαι Ἀλέξανδρον τότʼ ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·οὐ μὲν γὰρ φιλότητί γʼ ἐκεύθανον εἴ τις ἴδοιτο·ἶσον γάρ σφιν πᾶσιν ἀπήχθετο κηρὶ μελαίνῃ.τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδʼ ἐπίκουροι·νίκη μὲν δὴ φαίνετʼ ἀρηϊφίλου Μενελάου,ὑμεῖς δʼ Ἀργείην Ἑλένην καὶ κτήμαθʼ ἅμʼ αὐτῇἔκδοτε, καὶ τιμὴν ἀποτινέμεν ἥν τινʼ ἔοικεν,ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετʼ ἀνθρώποισι πέληται.ὣς ἔφατʼ Ἀτρεΐδης, ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι Ἀχαιοί.

οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντοχρυσέῳ ἐν δαπέδῳ, μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβηνέκταρ ἐοινοχόει· τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσιδειδέχατʼ ἀλλήλους, Τρώων πόλιν εἰσορόωντες·αὐτίκʼ ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρηνκερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων·δοιαὶ μὲν Μενελάῳ ἀρηγόνες εἰσὶ θεάωνἭρη τʼ Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη.ἀλλʼ ἤτοι ταὶ νόσφι καθήμεναι εἰσορόωσαιτέρπεσθον· τῷ δʼ αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτηαἰεὶ παρμέμβλωκε καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει·καὶ νῦν ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι.ἀλλʼ ἤτοι νίκη μὲν ἀρηϊφίλου Μενελάου·ἡμεῖς δὲ φραζώμεθʼ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα,ἤ ῥʼ αὖτις πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴνὄρσομεν, ἦ φιλότητα μετʼ ἀμφοτέροισι βάλωμεν.εἰ δʼ αὖ πως τόδε πᾶσι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο,ἤτοι μὲν οἰκέοιτο πόλις Πριάμοιο ἄνακτος,αὖτις δʼ Ἀργείην Ἑλένην Μενέλαος ἄγοιτο.ὣς ἔφαθʼ, αἳ δʼ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·πλησίαι αἵ γʼ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπεσκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·Ἥρῃ δʼ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες·πῶς ἐθέλεις ἅλιον θεῖναι πόνον ἠδʼ ἀτέλεστον,ἱδρῶ θʼ ὃν ἵδρωσα μόγῳ, καμέτην δέ μοι ἵπποιλαὸν ἀγειρούσῃ, Πριάμῳ κακὰ τοῖό τε παισίν.