Κρητῶν δʼ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν,οἳ Κνωσόν τʼ εἶχον Γόρτυνά τε τειχιόεσσαν,Λύκτον Μίλητόν τε καὶ ἀργινόεντα ΛύκαστονΦαιστόν τε Ῥύτιόν τε, πόλεις εὖ ναιετοώσας,ἄλλοι θʼ οἳ Κρήτην ἑκατόμπολιν ἀμφενέμοντο.τῶν μὲν ἄρʼ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεΜηριόνης τʼ ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ·τοῖσι δʼ ἅμʼ ὀγδώκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Τληπόλεμος δʼ Ἡρακλεΐδης ἠΰς τε μέγας τεἐκ Ῥόδου ἐννέα νῆας ἄγεν Ῥοδίων ἀγερώχων,οἳ Ῥόδον ἀμφενέμοντο διὰ τρίχα κοσμηθέντεςΛίνδον Ἰηλυσόν τε καὶ ἀργινόεντα Κάμειρον.τῶν μὲν Τληπόλεμος δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν,ὃν τέκεν Ἀστυόχεια βίῃ Ἡρακληείῃ,τὴν ἄγετʼ ἐξ Ἐφύρης ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντοςπέρσας ἄστεα πολλὰ διοτρεφέων αἰζηῶν.Τληπόλεμος δʼ ἐπεὶ οὖν τράφʼ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ,αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκταἤδη γηράσκοντα Λικύμνιον ὄζον Ἄρηος·αἶψα δὲ νῆας ἔπηξε, πολὺν δʼ ὅ γε λαὸν ἀγείραςβῆ φεύγων ἐπὶ πόντον· ἀπείλησαν γάρ οἱ ἄλλοιυἱέες υἱωνοί τε βίης Ἡρακληείης.αὐτὰρ ὅ γʼ ἐς Ῥόδον ἷξεν ἀλώμενος ἄλγεα πάσχων·τριχθὰ δὲ ᾤκηθεν καταφυλαδόν, ἠδὲ φίληθενἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει,καί σφιν θεσπέσιον πλοῦτον κατέχευε Κρονίων.Νιρεὺς αὖ Σύμηθεν ἄγε τρεῖς νῆας ἐΐσαςΝιρεὺς Ἀγλαΐης υἱὸς Χαρόποιό τʼ ἄνακτοςΝιρεύς, ὃς κάλλιστος ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθετῶν ἄλλων Δαναῶν μετʼ ἀμύμονα Πηλεΐωνα·ἀλλʼ ἀλαπαδνὸς ἔην, παῦρος δέ οἱ εἵπετο λαός.οἳ δʼ ἄρα Νίσυρόν τʼ εἶχον Κράπαθόν τε Κάσον τεκαὶ Κῶν Εὐρυπύλοιο πόλιν νήσους τε Καλύδνας,τῶν αὖ Φείδιππός τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθηνΘεσσαλοῦ υἷε δύω Ἡρακλεΐδαο ἄνακτος·τοῖς δὲ τριήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.νῦν αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον,οἵ τʼ Ἄλον οἵ τʼ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο,οἵ τʼ εἶχον Φθίην ἠδʼ Ἑλλάδα καλλιγύναικα,Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί,τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς.ἀλλʼ οἵ γʼ οὐ πολέμοιο δυσηχέος ἐμνώοντο·οὐ γὰρ ἔην ὅς τίς σφιν ἐπὶ στίχας ἡγήσαιτο·κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺςκούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο,τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσαςΛυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης,κὰδ δὲ Μύνητʼ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους,υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·τῆς ὅ γε κεῖτʼ ἀχέων, τάχα δʼ ἀνστήσεσθαι ἔμελλεν.οἳ δʼ εἶχον Φυλάκην καὶ Πύρασον ἀνθεμόενταΔήμητρος τέμενος, Ἴτωνά τε μητέρα μήλων,ἀγχίαλόν τʼ Ἀντρῶνα ἰδὲ Πτελεὸν λεχεποίην,τῶν αὖ Πρωτεσίλαος ἀρήϊος ἡγεμόνευεζωὸς ἐών· τότε δʼ ἤδη ἔχεν κάτα γαῖα μέλαινα.τοῦ δὲ καὶ ἀμφιδρυφὴς ἄλοχος Φυλάκῃ ἐλέλειπτοκαὶ δόμος ἡμιτελής· τὸν δʼ ἔκτανε Δάρδανος ἀνὴρνηὸς ἀποθρῴσκοντα πολὺ πρώτιστον Ἀχαιῶν.